Dienst Toeslagen krijgt dwangsom voor trage beslissing op bezwaar over compensatie kinderopvangtoeslag — RBMNE:2026:6486
niet tijdig beslissen op bezwaar, compensatie kinderopvangtoeslag, dwangsom
Eiser / verzoeker
Gedupeerde ouder in de hersteloperatie kinderopvangtoeslag
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
Beroep gegrond: Dienst Toeslagen moet uiterlijk 10 juni 2027 beslissen op straffe van € 100 per dag (maximaal € 15.000), en betaalt € 1.442 bestuurlijke dwangsom en € 467 proceskosten.
- Het beroep tegen niet tijdig beslissen op bezwaar is gegrond omdat de beslistermijn onbetwist is overschreden.
- De rechtbank volgt de Raad van State: in de hersteloperatie kinderopvangtoeslag geldt een nadere beslistermijn van zestig weken.
- Dat Dienst Toeslagen twee bezwaren in één beslissing wil afdoen, sluit een nieuwe dwangsom niet uit; het gaat om twee afzonderlijke bezwaarschriften.
- De bestuurlijke dwangsom wordt vastgesteld op het maximum van € 1.442 omdat al meer dan 42 dagen zijn verstreken.
Samenvatting
Een vrouw die compensatie kreeg in de hersteloperatie kinderopvangtoeslag, wacht al maanden op een beslissing op haar bezwaar tegen de definitieve beschikking over haar compensatie voor de kinderopvangtoeslag. Dienst Toeslagen nam die beschikking op 9 mei 2022. Het bezwaarschrift van de vrouw kwam op 11 december 2025 binnen. De wettelijke termijn om daarop te beslissen begon op 12 december 2025 en liep af op 16 april 2026, zonder dat er een besluit lag.
De vrouw stelde Dienst Toeslagen op 20 april 2026 per brief in gebreke. Toen daarna nog steeds geen beslissing kwam, stelde zij op 26 juni 2026 beroep in bij de rechtbank Midden-Nederland in Utrecht wegens niet tijdig beslissen. Dat mag zodra de beslistermijn is verstreken en er twee weken zijn verstreken sinds de ingebrekestelling. De rechtbank vond een zitting niet nodig en deed uitspraak op de stukken.
Dat de termijn was overschreden, betwistte Dienst Toeslagen niet. De rechtbank verklaarde het beroep daarom gegrond. Normaal moet een bestuursorgaan dan binnen twee weken alsnog beslissen, maar de rechter mag een andere termijn bepalen. In de hersteloperatie kinderopvangtoeslag is de wettelijke termijn volgens de rechtbank in de praktijk te kort. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State oordeelde op 26 maart 2025 dat bij bezwaren in deze zaken een extra termijn van zestig weken na afloop van de wettelijke beslistermijn realistisch is. De rechtbank sloot zich daarbij aan. Voor deze vrouw betekent dat: Dienst Toeslagen moet uiterlijk 10 juni 2027 op haar bezwaar beslissen.
Daarna ging het over de dwangsom, een bedrag dat de dienst per dag moet betalen als hij die nieuwe termijn niet haalt. Dienst Toeslagen vond dat er geen dwangsom kon worden opgelegd. Volgens de dienst waren er al dwangsommen verbeurd en opgelegd in een nauw verwante bezwaarprocedure. Op 9 december 2021 nam hij namelijk twee besluiten in het kader van de integrale herbeoordeling, waartegen de vrouw ook bezwaar maakte. De dienst wil die twee bezwaren en het bezwaar in deze zaak in één beslissing afdoen.
De rechtbank ging daar niet in mee. Tussen het eerdere en het huidige bezwaar zat meer dan een jaar. Dat de dienst ervoor kiest beide bezwaarschriften in één beslissing af te handelen, betekent niet dat er geen dwangsom meer kan worden opgelegd. Het gaat om twee bezwaarschriften en daarmee om twee afzonderlijke beslissingen. De rechtbank legde de gebruikelijke dwangsom op van € 100 per dag, met een maximum van € 15.000.
De vrouw vroeg ook om vaststelling van de bestuurlijke dwangsom, het bedrag dat een bestuursorgaan sowieso verschuldigd is als het te laat beslist, voor maximaal 42 dagen. Dienst Toeslagen had die dwangsom niet in een besluit vastgesteld, maar alleen in zijn verweerschrift uitgerekend. Omdat inmiddels al meer dan 42 dagen waren verstreken sinds de ingebrekestelling, stelde de rechtbank het bedrag vast op het maximum van € 1.442.
De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en droeg Dienst Toeslagen op uiterlijk 10 juni 2027 een besluit op het bezwaar te nemen, op straffe van € 100 per dag met een maximum van € 15.000. De dienst moet de vrouw daarnaast € 1.442 aan bestuurlijke dwangsom betalen, € 467 aan proceskosten en het griffierecht van € 54 vergoeden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:6906, Rechtbank Midden-Nederland, 01-10-2026, UTR 26/6424
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:954, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11-02-2026, 25/5314
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7972, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 21-11-2025, BRE 24/8074
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:13528, Rechtbank Rotterdam, 20-11-2025, ROT 24/8163
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
UTR 26/6168
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. G. Schnitzler
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.