Rechtbank legt Dienst Toeslagen dwangsom op wegens trage beslissing kinderopvangtoeslag — RBMNE:2026:6538
Beroep tegen niet tijdig beslissen op bezwaar kinderopvangtoeslag
Eiser / verzoeker
Ouder (aanvrager compensatie kinderopvangtoeslag)
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen gegrond en legt Dienst Toeslagen een dwangsom van € 100 per dag op, met een maximum van € 15.000, als zij niet binnen twee weken alsnog beslist.
- Beroep gegrond wegens niet tijdig beslissen op bezwaar tegen de definitieve beschikking compensatie kinderopvangtoeslag
- Rechtbank sluit aan bij de lijn van de Afdeling: bij meer dan zestig weken overschrijding geldt een nadere beslistermijn van twee weken
- Dienst Toeslagen moet binnen twee weken na deze uitspraak alsnog op het bezwaar beslissen
- Dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000, lager dan het door de Afdeling voorgestelde bedrag, wegens personeelstekort in plaats van onwil
- Proceskosten van € 467 en griffierecht van € 54 moeten door Dienst Toeslagen worden vergoed
Samenvatting
Een ouder wachtte al bijna twee jaar op een beslissing van Dienst Toeslagen op haar bezwaar tegen een definitieve beschikking over compensatie kinderopvangtoeslag, en stapte daarom naar de rechter om die vertraging aan te vechten. De definitieve beschikking dateerde van 6 december 2023, en het bezwaar daartegen was eind september 2024 door Dienst Toeslagen ontvangen. Toen er ondanks een ingebrekestelling nog steeds geen besluit kwam, diende zij in juni 2026 beroep in tegen het niet tijdig beslissen.
Tussen de vrouw en Dienst Toeslagen stond niet ter discussie dat de wettelijke beslistermijn ruimschoots was overschreden en dat het beroep om die reden terecht was ingesteld. De rechtbank Midden-Nederland verklaart het beroep dan ook gegrond en stelt vast dat het uitblijven van een besluit gelijk moet worden gesteld aan een (te vernietigen) besluit.
De rechtbank moest vervolgens bepalen binnen welke termijn Dienst Toeslagen alsnog een besluit moet nemen. Normaal gesproken krijgt een bestuursorgaan daarvoor twee weken na de uitspraak, maar de rechtbank onderkent dat dit voor Dienst Toeslagen vaak niet haalbaar is. Zij sluit daarom aan bij een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 26 maart 2025, waarin is bepaald dat bij beroepen tegen het niet tijdig beslissen op bezwaar een nadere termijn van zestig weken na het verstrijken van de oorspronkelijke beslistermijn redelijk is, en dat als die zestig weken op het moment van de uitspraak al zijn verstreken, alsnog een termijn van twee weken na de uitspraak geldt. Omdat de beslistermijn op het bezwaar van de vrouw al op 30 januari 2025 was verstreken en er sindsdien veel meer dan zestig weken voorbij waren gegaan, moet Dienst Toeslagen binnen twee weken na deze uitspraak alsnog een besluit op het bezwaar bekendmaken.
Om ervoor te zorgen dat die nieuwe termijn ook wordt gehaald, verbindt de rechtbank er een dwangsom aan: Dienst Toeslagen moet € 100 betalen voor elke dag dat de nieuwe beslistermijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. Dat is minder dan het bedrag van € 250 per dag met een maximum van € 37.500 dat de Afdeling in de eerder genoemde uitspraak had voorgesteld. De rechtbank wijkt daarvan af omdat het beleid van de rechtspraak voor dit soort zaken uitgaat van de lagere bedragen, en zij geen aanleiding ziet om daar in dit geval van af te wijken: bij Dienst Toeslagen is geen sprake van onwil om te beslissen, maar van een ernstig tekort aan personeel, en ook het belang van de vrouw rechtvaardigt volgens de rechtbank geen sterkere financiële prikkel.
Over de afzonderlijke, kleinere dwangsom die een bestuursorgaan volgens de wet automatisch moet betalen voor de eerste 42 dagen van een te late beslissing, merkt de rechtbank op dat Dienst Toeslagen die zelf al in een besluit heeft vastgesteld, zodat de rechtbank daar niet meer over hoeft te beslissen.
De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het met een besluit gelijk te stellen uitblijven van een beslissing, draagt Dienst Toeslagen op binnen twee weken een besluit op bezwaar te nemen op straffe van een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000, en veroordeelt Dienst Toeslagen tot betaling van € 467 aan proceskosten en € 54 aan griffierecht aan de vrouw.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:127, Rechtbank Midden-Nederland, 16-01-2026, UTR 25/6918
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7265, Rechtbank Midden-Nederland, 13-10-2025, UTR 25/4957
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5991, Rechtbank Midden-Nederland, 13-10-2025, 25/4769
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5215, Rechtbank Midden-Nederland, 06-10-2025, UTR 25/916
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
UTR 26/5994
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. G. Schnitzler
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.