Rechtbank legt man 18 maanden cel op voor misbruik nichtje, helft van de eis — RBMNE:2026:6593
seksueel misbruik van minderjarige door familielid
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, voor seksueel misbruik van zijn nichtje, met vrijspraak voor het misbruik van haar jongere zusje.
- Verklaring van het slachtoffer over seksueel binnendringen betrouwbaar geacht op basis van consistentie en een deskundigenrapport, en voldoende ondersteund door de eigen verklaring van de verdachte
- Vrijspraak voor het aandrukken van de penis omdat dit onderdeel niet uit het dossier volgde
- Vrijspraak voor het misbruik van het jongere zusje wegens onvoldoende betrouwbare verklaring, mede door risico op onbedoelde beïnvloeding tijdens het studioverhoor
- Straf verlaagd ten opzichte van de eis wegens verminderde toerekeningsvatbaarheid, positief gedrag tijdens de schorsing en overschrijding van de redelijke termijn met circa 5 maanden
- Schadevergoeding van € 12.500 aan het slachtoffer toegewezen op basis van de Rotterdamse schaal; vordering van haar zusje niet-ontvankelijk na de vrijspraak op dat onderdeel
Samenvatting
Een man wordt ervan beschuldigd zijn nichtje jarenlang seksueel te hebben misbruikt in de woning van zijn moeder, waar het meisje regelmatig bij haar oma logeerde. Het misbruik zou zijn begonnen toen zij zeven jaar oud was en doorgegaan zijn tot zij bijna veertien was, en zou onder meer hebben bestaan uit het met zijn vingers binnendringen van haar vagina. Ook werd de man ervan verdacht ontuchtige handelingen te hebben gepleegd met de nog veel jongere zusje van het slachtoffer.
De rechtbank Midden-Nederland moest beoordelen of het seksueel binnendringen kon worden bewezen, iets wat de man zelf ontkende terwijl hij wel erkende zijn nichtje te hebben aangeraakt. Omdat alleen het slachtoffer en de verdachte bij de gebeurtenissen aanwezig waren, keek de rechtbank naar de betrouwbaarheid van de verklaring van het meisje en naar steunbewijs daarvoor. Zij achtte de verklaring van het slachtoffer betrouwbaar, mede op basis van een deskundigenrapport dat geen aanwijzingen zag voor een alternatieve verklaring voor het ontstaan van haar verhaal. Ook vond de rechtbank voldoende steun in de eigen verklaring van de verdachte: hij had toegegeven schuifbewegingen bij haar clitoris te hebben gemaakt met het doel haar te masturberen, en de rechtbank oordeelde dat het daarbij naar binnen brengen van zijn vingers zo dicht bij die erkende handeling lag dat geen aanvullend bewijs nodig was.
Van het onderdeel dat de man zijn stijve penis tegen het lichaam van het meisje had gedrukt, sprak de rechtbank hem vrij, omdat dit niet zonder meer uit het dossier volgde. Van het verwijt dat hij ook ontuchtige handelingen had gepleegd met haar jongere zusje, die destijds nog maar vijf jaar oud was toen zij hierover werd verhoord, sprak de rechtbank de man eveneens vrij. Een deskundige had gewezen op risico's van onbedoelde beïnvloeding: het zusje had eerst gezegd dat er niets was gebeurd, vertelde pas na een gesprek met haar moeder over wat er met haar zus was gebeurd dat de verdachte ook aan haar had gezeten, en de summiere verslaglegging van het verhoor maakte niet duidelijk hoe die verklaring precies tot stand was gekomen. De rechtbank vond haar verklaring daardoor onvoldoende betrouwbaar voor het bewijs.
De officier van justitie eiste 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, aangevuld met bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht, verplichte behandeling en een contactverbod. De rechtbank week af van deze eis. Zij hield rekening met een psychologisch rapport waaruit bleek dat de man een licht verstandelijke beperking heeft en dat de feiten hem in verminderde mate konden worden toegerekend, met zijn goede gedrag tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis waarin hij gemotiveerd meewerkte aan behandeling, en met een overschrijding van de redelijke termijn van ongeveer 5 maanden, wat matiging van de straf rechtvaardigde. Toch vond de rechtbank een straf die niet langer duurde dan het al uitgezeten voorarrest, zoals de verdediging had bepleit, onvoldoende: dat zou geen recht doen aan het leed van het slachtoffer en aan de ernst van de feiten.
De rechtbank legde de man een gevangenisstraf van 18 maanden op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht bij de reclassering, een verplichte behandeling bij ForFACT en een contactverbod met beide meisjes en hun moeder. De lopende schorsing van de voorlopige hechtenis bleef in stand, zodat de man de resterende straf in vrijheid kan afwachten totdat hij wordt opgeroepen. Aan het slachtoffer kende de rechtbank € 12.500 aan immateriële schadevergoeding toe, te storten op een beschermde jeugdrekening en te vermeerderen met wettelijke rente, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De vordering van haar jongere zusje werd niet-ontvankelijk verklaard omdat de rechtbank de verdachte op dat onderdeel had vrijgesproken.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
Rechtbank vernietigt afwijzing handhavingsverzoek tegen lelieteelt Drenthe
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht
Raad van State: HoST Klazienaveen moet alsnog natuurvergunning aanvragen
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:GHAMS:2026:819, Gerechtshof Amsterdam, 04-03-2026, 15-221363-25
Gerechtshof Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2026:667, Rechtbank Noord-Nederland, 18-02-2026, LEE 26/246
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16.150710.24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.