Toeslagenouder krijgt geen werkelijke schade vergoed: verband met ziekte echtgenote niet aangetoond — RBMNE:2026:6684
vergoeding werkelijke schade toeslagenaffaire, causaal verband arbeidsongeschiktheid
Eiser / verzoeker
vader uit Turkije, gedupeerde ouder in de toeslagenaffaire
Verweerder / gedaagde
de Dienst Toeslagen
Beroep gegrond en besluit vernietigd, maar de afwijzing van de werkelijke schade blijft in stand; Dienst Toeslagen betaalt € 2.335 proceskosten en € 53 griffierecht.
- Het schadeveroorzakende handelen omvat niet alleen de stopbrief, maar ook het voorafgaande vooringenomen onderzoek naar het gastouderbureau en zijn klanten.
- Ruimhartige beoordeling betekent niet dat een causaal verband moet worden aangenomen dat niet aannemelijk is gemaakt.
- Uit de medische stukken blijkt niet dat de psychische klachten en arbeidsongeschiktheid van de echtgenote door het handelen van de Dienst Toeslagen zijn veroorzaakt; gelijktijdigheid is onvoldoende.
- Het beroep is gegrond wegens het motiveringsgebrek, maar de rechtsgevolgen blijven in stand omdat het gebrek is hersteld.
- De Dienst Toeslagen betaalt € 2.335 proceskosten en vergoedt € 53 griffierecht.
Samenvatting
Een vader en zijn gezin werden slachtoffer van de toeslagenaffaire. Het gezin nam kinderopvang af via een gastouderbureau waarnaar de Belastingdienst onderzoek deed. In december 2010 ontving het gezin een envelop van het gastouderbureau met hun dossier en alle afgenomen opvanguren, en op 24 december 2010 volgde de zogenoemde stopbrief, waarin de kinderopvangtoeslag werd stopgezet. De echtgenote van de man, die al fysieke klachten had, kreeg rond die tijd ook psychische klachten en raakte arbeidsongeschikt. De man, die inmiddels in Turkije woont, vroeg de Dienst Toeslagen om vergoeding van de werkelijke schade die het gezin door die arbeidsongeschiktheid had geleden.
De Dienst Toeslagen wees het verzoek af op advies van de Commissie Werkelijke Schade. Die commissie hield strikt vast aan de datum van de stopbrief als het moment waarop het schadeveroorzakende handelen begon. De man stapte naar de rechtbank Midden-Nederland.
In een tussenuitspraak van 9 juni 2026 gaf de rechtbank de man op dat punt gelijk. Het schadeveroorzakende handelen bestond volgens de rechtbank niet alleen uit de stopbrief, maar ook uit het voorafgaande onderzoek naar het gastouderbureau en zijn klanten, dat op dezelfde institutionele, groepsgewijze vooringenomenheid berustte. De Dienst Toeslagen had die ruimere opvatting moeten hanteren; het besluit was op dit punt onzorgvuldig tot stand gekomen en ondeugdelijk gemotiveerd. Omdat de man op de zitting zei over aanvullende medische stukken te beschikken, kreeg hij eerst de kans die in te dienen.
Op 15 juli 2026 stuurde de man onder meer een brief van een orthopedisch chirurg, een huisartsenjournaal over 2010 en 2011, een brief van een bedrijfsarts van Achmea Vitale, een verklaring van een bevriende ouder die eerder zelf een stopbrief had gekregen, en stukken over psychische hulp voor zijn dochter. De Dienst Toeslagen bleef erbij dat daaruit geen verband bleek, en partijen reageerden nog over en weer.
De rechtbank volgt de Dienst Toeslagen. Uitgangspunt is dat de dienst ruimhartig met de feiten omgaat en bij gebrek aan gegevens mag afgaan op het verhaal van de ouder. Dat betekent echter niet dat zonder meer een oorzakelijk verband moet worden aangenomen als dat niet aannemelijk is gemaakt. Uit de stukken blijkt dat de echtgenote eerst lichamelijke klachten had en dat er eind 2010 of begin 2011 psychische klachten bij kwamen, maar niet waar die vandaan kwamen. Dat ze ongeveer tegelijk met de toeslagproblemen ontstonden, is onvoldoende. Ook de notitie in het huisartsenjournaal dat zij in februari 2011 flauwviel bij boosheid en onmacht, noemt geen oorzaak; andere factoren kunnen een rol hebben gespeeld. Of de verwijzing naar een instelling voor interculturele geestelijke gezondheidszorg vóór of na de stopbrief plaatsvond, maakt gezien de ruimere opvatting van het schadeveroorzakende handelen niet uit: het blijft aan de man om het verband aannemelijk te maken, en dat is niet gelukt.
De afwijzing is daarom inhoudelijk terecht. Vanwege het gebrek uit de tussenuitspraak verklaart de rechtbank het beroep wel gegrond en vernietigt zij het besluit, maar omdat de Dienst Toeslagen het gebrek in de procedure heeft hersteld, blijven de rechtsgevolgen in stand. De man krijgt dus geen vergoeding van de werkelijke schade. De Dienst Toeslagen moet wel zijn proceskosten van € 2.335 betalen en het griffierecht van € 53 vergoeden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:3303, Gerechtshof Amsterdam, 09-12-2025, 200.341.493
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:10746, Rechtbank Noord-Holland, 10-09-2025, 11693582 \ CV EXPL 25-1738
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:9761, Rechtbank Noord-Holland, 10-09-2025, 11525557 \ CV EXPL 25-458
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:10363, Rechtbank Noord-Holland, 13-08-2025, 364161
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
UTR 25/4334
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. A. de Snoo
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.