Reclamebedrijf moet € 5.784,20 betalen voor loslatende gevelreclame, gevolgschade afgewezen — RBMNE:2026:7467
toerekenbare tekortkoming en vervangende schadevergoeding bij gevelreclame
Eiser / verzoeker
Opdrachtgever (bedrijf met bedrijfspand in Almere)
Verweerder / gedaagde
Reclamebedrijf (vennootschap onder firma) en twee vennoten
Gedaagde moet € 5.784,20 vervangende schadevergoeding, € 664,21 buitengerechtelijke kosten en € 1.699,62 proceskosten betalen; de gevolgschade van € 5.335,46 wordt afgewezen.
- Het reclamebedrijf schoot toerekenbaar tekort: het plakte nieuwe folie op de oude folie van de vorige huurder zonder te waarschuwen voor het risico dat die lagen onder invloed van de zon loslieten.
- Het bedrijf liet de termijn in de ingebrekestelling verstrijken en moet daarom de herstelkosten van € 5.784,20 vergoeden, met wettelijke rente vanaf 5 augustus 2025.
- Het beroep op eigen schuld slaagt niet: een professional had moeten adviseren de oude folie te verwijderen of te waarschuwen voor het risico.
- De gevolgschade van € 5.335,46 wordt afgewezen: omdat het herstel al was uitgevoerd zonder deskundigenonderzoek, staat geen direct verband met de tekortkoming vast, en dat risico ligt bij de opdrachtgever.
- Het reclamebedrijf moet ook € 664,21 aan buitengerechtelijke kosten en € 1.699,62 aan proceskosten betalen.
Samenvatting
Een bedrijf liet omstreeks februari 2024 gevelreclame aanbrengen op twee zijden van zijn bedrijfspand in Almere: bedrukte folie op ongeveer twintig 'ramen' per zijde. Bij een deel daarvan was de ondergrond glas, bij vijf ramen aan elke kant plaatmateriaal. Op de meeste ramen zat al reclamefolie van de vorige huurder, met daaronder een zonwerende folielaag. Het reclamebedrijf plakte de nieuwe folie rechtstreeks over die oude laag heen, omdat de opdrachtgever dat om kostenredenen wilde.
Binnen enkele maanden liet de nieuwe folie aan de zonzijde op meerdere plekken los. De opdrachtgever klaagde en vroeg om herstel. Dat bleef uit, ook na een ingebrekestelling van 21 juli 2025. Op 6 augustus 2025 maakte het bedrijf bekend dat het geen herstel meer wilde maar schadevergoeding, en liet het de folie door een derde vervangen. Bij het verwijderen van de oude folie raakte de ondergrond beschadigd. De opdrachtgever eiste daarom twee dingen: de herstelkosten van € 5.784,20 en daarnaast € 5.335,46 aan gevolgschade voor het vervangen van vijf platen en het opnieuw aanbrengen van verduisteringsfolie.
De kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland, zittingsplaats Almere, oordeelt dat het reclamebedrijf toerekenbaar tekortschoot. Tijdens de zitting zei het bedrijf zelf dat het loslaten hoogstwaarschijnlijk komt doordat de nieuwe folie op de oude donkere folie zat: onder de warmte van de zon kunnen twee lagen verschillend uitzetten of krimpen, waardoor de bovenste laag loslaat. Volgens de rechter had een bedrijf met jarenlange ervaring daarvoor moeten waarschuwen, of moeten adviseren de oude folie eerst te verwijderen. Dat deed het niet. Het eindresultaat was daarom niet wat de opdrachtgever mocht verwachten. Omdat het bedrijf de termijn voor herstel liet verstrijken, was het in verzuim en moest het de kosten van herstel door een derde vergoeden.
Het beroep op eigen schuld van de opdrachtgever slaagt niet. Dat een derde het herstel uitvoerde, had geen invloed op de tekortkoming, want die was al opgetreden. En dat de opdrachtgever zelf voor het plakken op de oude folie koos, is volgens de rechter geen verwijt: een professional had daar juist op moeten wijzen.
De gevolgschade van € 5.335,46 wijst de kantonrechter af. Voor vergoeding moet een direct verband bestaan tussen de tekortkoming en de schade. Dat is niet vast komen te staan. De schade aan de onderlaag ontstond bij het verwijderen van de folie door de derde, en de oude reclame was niet door het reclamebedrijf aangebracht, dus er zijn alternatieve oorzaken denkbaar. De oorzaak is niet meer te achterhalen, omdat de opdrachtgever het herstel al liet uitvoeren zonder eerst een deskundige te laten kijken. Dat risico ligt volgens de rechter bij de opdrachtgever, ook al zijn de afwegingen die zij noemde begrijpelijk.
Over de wettelijke rente oordeelt de rechter dat die pas per 5 augustus 2025 loopt, niet per 4 augustus. De ingebrekestelling gaf veertien dagen, die op 22 juli 2025 begonnen en op 4 augustus 2025 eindigden. Ook de buitengerechtelijke kosten worden toegewezen, naar rato van de toegewezen schade, op € 664,21. De proceskosten komen voor rekening van het reclamebedrijf, omdat het steeds bleef volhouden dat het niet was tekortgeschoten en de procedure daardoor nodig was.
De kantonrechter veroordeelt het reclamebedrijf en de twee vennoten tot betaling van € 5.784,20 aan schadevergoeding, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 5 augustus 2025, € 664,21 aan buitengerechtelijke kosten en € 1.699,62 aan proceskosten. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad. Al het overige dat de opdrachtgever vorderde, waaronder de gevolgschade, wijst de rechter af.
Betrokken advocaten
mr. J. H. Maas
eiser
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:44, Rechtbank Midden-Nederland, 14-01-2026, 16/317494-24 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:2025, Rechtbank Gelderland, 04-03-2025, 05.143120.24 vs
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:341, Rechtbank Amsterdam, 16-01-2025, 13-084228-22
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:343, Rechtbank Amsterdam, 16-01-2025, 13-085313-22
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
12085971 \ MC EXPL 26-625
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.