Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNHO:2019:4803Bestuursrecht; Belastingrecht

ECLI:NL:RBNHO:2019:4803, Rechtbank Noord-Holland, 05-06-2019, AWB - 17_871 — RBNHO:2019:4803

Samenvatting

Eiseres heeft leningen verstrekt aan een aan haar gelieerde Russische vennootschap waarop rente is betaald. In geschil is of het volledige bedrag aan rente in Nederland in de heffing van vennootschapsbelasting moet worden betrokken, of dat op een gedeelte daarvan de deelnemingsvrijstelling van toepassing is dan wel dat de ingehouden bronbelasting kan worden verrekend en zo ja, tot welk bedrag. De rechtbank oordeelt dat sprake is van een lening zodat de vergoeding daarop kwalificeert als rente en niet als dividend. Op rente is de deelnemingsvrijstelling niet van toepassing. Daarnaast oordeelt de rechtbank dat de Russische thin-capitalisation regels niet door middel van artikel 9 van het Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting tussen Nederland en Rusland doorwerken naar Nederland. Toepassing van de deelnemingsvrijstelling is niet aan de orde. Een (her)kwalificatie van rente als dividend op grond van de thin-capitalisation regels in Rusland kan naar het oordeel van de rechtbank ook niet worden gebaseerd op artikel 10 van het Verdrag. Dit is niet expliciet in de verdragstekst opgenomen en kan naar het oordeel van de rechtbank bij gebreke van een concrete onderbouwing met feiten en/of omstandigheden ook niet de bedoelding van de landen zijn geweest. Nu de inkomsten uit schuldvorderingen op grond van artikel 11 van het Verdrag niet in Rusland mogen worden belast, behoeft Nederland geen voorkoming van dubbele belasting te geven voor de daarop ingehouden Russische dividendbelasting. Het beroep is ongegrond. Wegens overschrijding van de redelijke termijn heeft eiseres recht op een immateriële schadevergoeding, een proceskostenvergoeding en vergoeding van het griffierecht.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. P. Boonstra

eiser

Van Campen & Partners, AMSTERDAM

14 uitspraken

mr. I. Roozen

eiser

mr. J. van Waas

eiser

mr. M.H. de Borst

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

AWB - 17_871

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. B. van Walderveen
  • dhr. mr. A.A. Fase
  • mw. mr. S.K.A. Efstratiades
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNHO:2026:14837
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:14202
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
Rechtbank vraagt EU-hof naar douane-indeling van zitzak en hoes: kussen of meubel?

Een importeur van zitzakken, ook wel beanbags genoemd, strijdt met de Douane over de vraag in welke tariefcategorie zijn product thuishoort. Het gaat om een gevulde zitzak van 190 bij 140 centimeter, 7,5 kilo zwaar en met een inhoud van 350 liter, en om het lege omhulsel daarvan. Die indeling bepaalt onder meer welk invoertarief geldt. De Douane gaf in januari 2025 twee bindende tariefinlichtingen af: de gevulde zitzak kwam in de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' (kussens, poefs en peluws), het lege omhulsel in de categorie 'andere geconfectioneerde artikelen van textiel'. De importeur wil beide producten ingedeeld zien als zitmeubel. Zijn bezwaar werd in juli 2025 afgewezen, waarna hij in beroep ging bij de rechtbank Noord-Holland. De Douane vond zelf eigenlijk ook dat de zitzak een zitmeubel is, maar voelt zich gebonden aan een Europese uitvoeringsverordening uit december 2024. Daarin heeft de Europese Commissie bepaald dat het lege omhulsel van zo'n zitzak onder 'andere geconfectioneerde artikelen' valt. In de motivering staat dat de gevulde zitzak vergelijkbaar is met een kussen en geen zitmeubel, omdat hij instabiel is en meegeeft onder het lichaamsgewicht. Beide partijen hebben de rechtbank gevraagd vragen te stellen over de geldigheid van die verordening. De rechtbank heeft het product zelf bestudeerd en uitgeprobeerd. Met de twee riemen vast krijgt de zitzak een zitgedeelte en een rugleuning. Bij herhaald gebruik schuift de vulling van piepschuimbolletjes weg en zit de gebruiker steeds lager, tot de zitzak wordt opgeschud. Zonder riemen is de zitzak een groot kussen om op te zitten of te liggen. Volgens de rechtbank is de zitzak geen artikel voor bedden. Hij wordt zelfstandig op de grond gebruikt en niet bij een bed, en hij is geen kussen of matras in de zin van beddengoed. De rechtbank wijst er ook op dat de Commissie in vier eerdere verordeningen (over een hondenmand, een verwarmingsmat, een kampeermat en een koelmat) indeling bij artikelen voor bedden juist uitsloot, omdat die producten niet bij een bed worden gebruikt. Of de uitleg van die categorie consistent is, vindt de rechtbank twijfelachtig. Voorlopig oordeelt de rechtbank dat de zitzak onder zitmeubelen valt, of anders onder 'andere meubelen'. Vormvastheid is geen voorwaarde voor die laatste categorie. Het omhulsel is dan een onderdeel van dat meubel en hoort in dezelfde categorie, zodat het niet onder geconfectioneerde textielartikelen kan vallen. Een compleet zitmeubel is het lege omhulsel volgens de rechtbank niet, want de vulling ontbreekt. De rechtbank mag een Europese verordening zelf niet ongeldig verklaren en moet daarom het Hof van Justitie in Luxemburg om uitleg vragen. De rechtbank legt het Hof twee vragen voor. De eerste is of de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' aldus moet worden uitgelegd dat de zitzak daaronder valt. Als dat niet zo is, vraagt de rechtbank of de uitvoeringsverordening ongeldig is voor zover daarin het omhulsel als geconfectioneerd textielartikel wordt ingedeeld. Alle verdere beslissingen houdt de rechtbank aan en het geding wordt geschorst tot het Hof heeft geantwoord. Tegen deze tussenbeslissing staat geen hoger beroep open.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:14261
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:14263
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht