ECLI:NL:RBNHO:2021:2341, Rechtbank Noord-Holland, 24-03-2021, C/15/301925 / FA RK 20-2016 — RBNHO:2021:2341

Samenvatting

De rechtbank wijst verzoek van de man tot vervangende toestemming voor de erkenning van zijn zoon af, omdat door de erkenning een evenwichtige sociaalpsychologische en emotionele ontwikkeling van de zoon in het gedrang komt. Indien de man de juridische ouder wordt, dan komt hij in een juridische positie waarbij hij steeds opnieuw de voogdij van de tante en de grootvader ter discussie kan stellen en zelf het gezag kan vragen, hetgeen tevens onzekerheid over de hoofdverblijfplaats van de zoon met zich brengt. De man heeft de rechtbank er niet van kunnen overtuigen dat het getouwtrek zal stoppen als de man de zoon heeft erkend. Duidelijk is dat de man de verhouding met de voogden ervaart als een heftige en langdurige strijd die door hem – met Gods hulp – gewonnen moet worden. De overtuiging van de man dat het goed is als de zoon uiteindelijk bij hem zal wonen, zit diep. Het risico dat het verlenen van vervangende toestemming tot erkenning schade toebrengt aan de belangen van de zoon is daarom naar het oordeel van de rechtbank te groot. Bovendien is de vervangende toestemming niet nodig om vast te stellen dat de man de biologische vader is van de zoon, want zowel de zoon als de voogden zijn daarvan op de hoogte en erkennen die positie van de man. De rechtbank wil de tante niet verbieden om met het kind (op termijn) naar Curaçao te gaan, omdat de tante al een groot deel van haar leven in dienst stelt van de verzorging en opvoeding van het kind en zij ook in staat moet worden gesteld haar eigen leven (met het kind) vorm te geven op een wijze die haar goeddunkt. Daarbij komt dat ook het kind door zijn afkomst verbonden is met Curaçao. Om die reden wordt ook een omgangsregeling vastgesteld voor het geval de tante met het kind op Curaçao verblijft.