ECLI:NL:RBNHO:2021:2523, Rechtbank Noord-Holland, 12-02-2021, AWB - 20 _ 57 — RBNHO:2021:2523
Samenvatting
Eiseres kwam in 2015 met haar werknemers in een CAO overeen dat zij zich zal inspannen om een aandelenprogramma tot stand te laten komen. Op basis van dit aandelenprogramma zouden aandelen in de moedermaatschappij van eiseres met een waarde X aan de vereniging van werknemers van eiseres worden toegekend. Uiteindelijk heeft de moedermaatschappij van eiseres eigen aandelen overgedragen aan de vereniging. Eiseres heeft daartoe een vergoeding betaald aan de moedermaatschappij. Daarnaast heeft eiseres een geldbedrag betaald aan de vereniging van werknemers met het doel om op de beurs aandelen in de moedermaatschappij te kopen. In geschil was of zowel de betaling aan de moedermaatschappij als aan de vereniging als kosten bij eiseres in aanmerking mochten worden genomen. De rechtbank is van oordeel dat de betaling aan de moedermaatschappij wel valt onder de aftrekbeperking van 10, eerste lid, aanhef en onder j, van de Wet op de Vennootschapsbelasting en de betaling aan de vereniging niet.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:4746, Rechtbank Midden-Nederland, 21-07-2025, 24/586
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:7388, Rechtbank Rotterdam, 19-06-2025, 83/081020-22
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2726, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 07-05-2025, 24/6089 tot en met 24/6092
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2729, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 07-05-2025, 23/3082 tot en met 23/3087
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
AWB - 20 _ 57
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. G.H. de Soeten
- dhr. mr. B. van Walderveen
- mw. mr. M.M. de Reus
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een importeur van zitzakken, ook wel beanbags genoemd, strijdt met de Douane over de vraag in welke tariefcategorie zijn product thuishoort. Het gaat om een gevulde zitzak van 190 bij 140 centimeter, 7,5 kilo zwaar en met een inhoud van 350 liter, en om het lege omhulsel daarvan. Die indeling bepaalt onder meer welk invoertarief geldt. De Douane gaf in januari 2025 twee bindende tariefinlichtingen af: de gevulde zitzak kwam in de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' (kussens, poefs en peluws), het lege omhulsel in de categorie 'andere geconfectioneerde artikelen van textiel'. De importeur wil beide producten ingedeeld zien als zitmeubel. Zijn bezwaar werd in juli 2025 afgewezen, waarna hij in beroep ging bij de rechtbank Noord-Holland. De Douane vond zelf eigenlijk ook dat de zitzak een zitmeubel is, maar voelt zich gebonden aan een Europese uitvoeringsverordening uit december 2024. Daarin heeft de Europese Commissie bepaald dat het lege omhulsel van zo'n zitzak onder 'andere geconfectioneerde artikelen' valt. In de motivering staat dat de gevulde zitzak vergelijkbaar is met een kussen en geen zitmeubel, omdat hij instabiel is en meegeeft onder het lichaamsgewicht. Beide partijen hebben de rechtbank gevraagd vragen te stellen over de geldigheid van die verordening. De rechtbank heeft het product zelf bestudeerd en uitgeprobeerd. Met de twee riemen vast krijgt de zitzak een zitgedeelte en een rugleuning. Bij herhaald gebruik schuift de vulling van piepschuimbolletjes weg en zit de gebruiker steeds lager, tot de zitzak wordt opgeschud. Zonder riemen is de zitzak een groot kussen om op te zitten of te liggen. Volgens de rechtbank is de zitzak geen artikel voor bedden. Hij wordt zelfstandig op de grond gebruikt en niet bij een bed, en hij is geen kussen of matras in de zin van beddengoed. De rechtbank wijst er ook op dat de Commissie in vier eerdere verordeningen (over een hondenmand, een verwarmingsmat, een kampeermat en een koelmat) indeling bij artikelen voor bedden juist uitsloot, omdat die producten niet bij een bed worden gebruikt. Of de uitleg van die categorie consistent is, vindt de rechtbank twijfelachtig. Voorlopig oordeelt de rechtbank dat de zitzak onder zitmeubelen valt, of anders onder 'andere meubelen'. Vormvastheid is geen voorwaarde voor die laatste categorie. Het omhulsel is dan een onderdeel van dat meubel en hoort in dezelfde categorie, zodat het niet onder geconfectioneerde textielartikelen kan vallen. Een compleet zitmeubel is het lege omhulsel volgens de rechtbank niet, want de vulling ontbreekt. De rechtbank mag een Europese verordening zelf niet ongeldig verklaren en moet daarom het Hof van Justitie in Luxemburg om uitleg vragen. De rechtbank legt het Hof twee vragen voor. De eerste is of de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' aldus moet worden uitgelegd dat de zitzak daaronder valt. Als dat niet zo is, vraagt de rechtbank of de uitvoeringsverordening ongeldig is voor zover daarin het omhulsel als geconfectioneerd textielartikel wordt ingedeeld. Alle verdere beslissingen houdt de rechtbank aan en het geding wordt geschorst tot het Hof heeft geantwoord. Tegen deze tussenbeslissing staat geen hoger beroep open.