ECLI:NL:RBNHO:2022:1299, Rechtbank Noord-Holland, 27-01-2022, HAA- 20/6348 — RBNHO:2022:1299

Samenvatting

Verweerder heeft aan eiseres over de jaren 2016 en 2017 aanslagen precariobelasting opgelegd. Over het jaar 2016 is in geschil of deze tijdig is vastgesteld en voor de aanslagen 2016 en 2017 houdt partijen verdeeld of precariobelasting mag worden geheven en het gehanteerde tarief terecht is toegepast. De rechtbank oordeelt dat de aanslag 2016 tijdig is opgelegd. Op grond van artikel 7 van de Verordening staat de grootte van de belastingschuld pas vast na afloop van het kalenderjaar. Gelet daarop kan op grond van artikel 11, derde en vierde lid, van de AWR (via artikel 231 lid 1 van de Gemeentewet) een definitieve aanslag 2016 worden opgelegd tot en met 31 december 2019. Hieraan doet naar het oordeel van de rechtbank niet af dat artikel 9, derde lid, van de Verordening is bepaald dat de belasting verschuldigd wordt bij de aanvang van het belastingtijdvak. Artikel 9, derde lid, van de Verordening dient naar het oordeel van de rechtbank buiten toepassing te blijven. Nu de onderhavige aanslag een dagtekening 20 december 2019 draagt, binnen drie jaar na afloop van het heffingstijdvak, is deze daarmee tijdig opgelegd. De rechtbank acht de vaststelling van de heffingsgrondslag waarop de aanslagen 2016 en 2017 zijn gebaseerd aanvaardbaar. De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.