Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNHO:2022:1922Civiel Recht

Van Mossel mag € 7.500 studiekosten niet terugvorderen van schadehersteller na niet verlengd contract — RBNHO:2022:1922

terugbetaling studiekosten / opleidingsovereenkomst

Eiser / verzoeker

Van Mossel Autoschade

VS

Verweerder / gedaagde

Voormalig werknemer (schadehersteller)

Vordering van Van Mossel tot terugbetaling van € 7.500 studiekosten afgewezen; Van Mossel betaalt € 622 proceskosten.

  • Een studiekostenbeding met baatperiode van vier jaar en glijdende schaal is op zichzelf geldig, maar de werkgever moet de risico's duidelijk uitleggen.
  • Bij een contract voor bepaalde tijd moet de werkgever expliciet wijzen op het risico van terugbetaling als het contract niet wordt verlengd.
  • Vacaturetekst, opleidingsovereenkomst en een latere getuigenverklaring van de trainer waren onvoldoende om te bewijzen dat de werknemer dit risico kende.
  • Terugbetaling van € 7.500 zou het loon onder het wettelijk minimumloon brengen, wat op zichzelf al in de weg staat aan toewijzing.

Samenvatting

Een jonge man solliciteerde bij autoschadebedrijf Van Mossel op de functie Junior Schadehersteller, 'opleiding met baangarantie'. Hij kreeg een contract voor zeven maanden en volgde een tienweekse opleiding op kosten van het bedrijf. In een aparte opleidingsovereenkomst stond dat hij de kosten van € 10.000 moest terugbetalen als hij binnen vier jaar na de opleiding uit dienst ging. Die verplichting liep af: 100% in het eerste jaar, daarna 75%, 50% en 25%.

Na de opleiding bleef de man werken. Zijn contract werd eerst verlengd met acht maanden, maar daarna wilde Van Mossel het niet opnieuw verlengen, omdat het bedrijf onvoldoende kennis, kunde en groei zag. Het dienstverband eindigde na 15 maanden. Van Mossel eiste 75% van de studiekosten terug, dus € 7.500. De man weigerde. Hij voerde onder meer aan dat hij niet duidelijk was gewaarschuwd dat hij ook moest terugbetalen als het bedrijf zijn tijdelijke contract niet verlengde.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kantonrechter oordeelt dat zo'n studiekostenbeding op zichzelf is toegestaan. Hier was een periode van vier jaar afgesproken waarin het bedrijf baat heeft bij de opleiding, en de terugbetaling liep geleidelijk af. Maar de werkgever moet de werknemer duidelijk uitleggen welke ernstige gevolgen de regeling kan hebben. Dat geldt extra bij een contract voor bepaalde tijd, waar het risico groter is dat het dienstverband eindigt.

Dat had Van Mossel volgens de kantonrechter onvoldoende gedaan. De opleidingsovereenkomst sprak van 'voortijdige' en 'tussentijdse' beëindiging, maar een contract dat niet wordt verlengd, eindigt van rechtswege en niet tussentijds. De vacaturetekst noemde noch het bedrag van € 10.000, noch dat het contract tijdelijk zou zijn, en wekte met de baangarantie de indruk van een baan voor vier jaar. De sheets van een presentatie zeiden niets over terugbetaling. De schriftelijke verklaring van de trainer die het sollicitatiegesprek voerde, was twee jaar later opgesteld zonder gespreksaantekeningen en bewees niet dat de man het risico begreep. Het aanbod om getuigen te laten horen, liet de rechter daarom rusten. Ook de stelling dat de man zelf feitelijk het einde had veroorzaakt door slecht functioneren, volgde de rechter niet: het bedrijf nam het initiatief om niet te verlengen.

De man had bovendien geen keuze, want de opleiding was een voorwaarde voor de baan. De kosten waren bijna zes keer zijn bruto maandsalaris, terwijl Van Mossel zelf bepaalde of het dienstverband werd voortgezet. Daarnaast kon terugbetaling in strijd komen met de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag. Zijn loon was € 1.721,68 bruto per maand en het minimumloon € 1.635,60. Terugbetaling van € 7.500 over 15 maanden zou zijn loon met € 500 per maand verlagen, onder het wettelijk minimum.

De kantonrechter wees de vordering van Van Mossel af. Het bedrijf moet de proceskosten van de man betalen, vastgesteld op € 622 aan salaris van zijn gemachtigde.

Betrokken advocaten

mr. T. van Liempd

eiseres

Snijders Arbeidsrecht, 'S-HERTOGENBOSCH

31 uitspraken
mr. J.G. Burgers

gedaagde

Advocatenkantoor Oudegracht, ALKMAAR

92 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

9437664 \ CV EXPL 21-4576

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Kantonrechter verleent 17-jarige handlichting om bedrijf in stolpboerderijen te starten

Micky Bersee uit Schagerbrug is zeventien en wil een eigen bedrijf beginnen. Hij richt zich op timmer- en renovatiewerk aan ambachtelijke stolpboerderijen en andere bestaande panden: herstellen, renoveren, onderhouden en verbeteren van karakteristieke gebouwen en ander vastgoed. Zijn bedrijf heet BerseeBouw. Er is alleen een probleem: als minderjarige kan hij zonder meer geen zakelijke bankrekening openen en niet zelfstandig zaken doen. Daarom vroeg hij de kantonrechter om handlichting. Handlichting betekent dat een minderjarige bepaalde bevoegdheden van een meerderjarige krijgt. Dat kan volgens artikel 1:235 van het Burgerlijk Wetboek alleen als de minderjarige zestien jaar of ouder is en zijn ouders ermee instemmen. Tegen de wil van de ouders in kan het niet. De kantonrechter bepaalt ook welke bevoegdheden worden toegekend en laat zich daarbij leiden door het belang van de minderjarige: is de gevraagde handlichting verantwoord? Op de zitting van 29 oktober 2026 in Alkmaar verscheen Bersee, die zonder advocaat procedeerde, samen met zijn ouders. Zij zijn zelf ondernemer en gaven aan hun zoon te kunnen helpen, bijvoorbeeld met de boekhouding. Ook vonden zij dat zijn bevoegdheid om het bedrijf zelfstandig te vertegenwoordigen niet beperkt hoefde te worden. De kantonrechter vond dat Bersee goed had uitgelegd waarom hij de handlichting nodig heeft. Hij is zeventien jaar oud en zijn ouders stemden in met het verzoek. Net als de ouders vond de kantonrechter het verantwoord het verzoek toe te wijzen. De handlichting gaat niet meteen in. Volgens artikel 1:237 van het Burgerlijk Wetboek werkt zij pas vanaf de publicatie van de beschikking in de Staatscourant, zodat derden ervan kunnen kennisnemen. De griffier zorgt voor die publicatie. Daarnaast wordt de beschikking, met toestemming van Bersee niet geanonimiseerd, op rechtspraak.nl gepubliceerd. Bersee moet de handlichting zelf nog laten inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel; dat is wettelijk verplicht. De kantonrechter verleent Bersee handlichting voor het zelfstandig verrichten van de rechtshandelingen die nodig zijn om zijn bedrijf BerseeBouw uit te oefenen. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:15224
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
Rechter verbiedt vader online aanval op momfluencer en haar opdrachtgevers; hij moet berichten verwijderen

Een vrouw met ongeveer 42.200 volgers op Instagram verdient haar geld als influencer. Ze deelt content over haar dagelijks leven, moederschap en gezin en krijgt betaald voor samenwerkingen met merken. Haar twee kinderen komen daar regelmatig in voor. Toen de relatie met de vader van de kinderen was beëindigd, verzette hij zich tegen dat gebruik. Hij wilde voor iedere samenwerking apart toestemming geven. De vrouw ging daar niet in mee, blokkeerde hem op WhatsApp en beantwoordde zijn e-mails niet meer. Daarop stapte de man naar buiten met zijn bezwaren. De voorzieningenrechter van de rechtbank Noord-Holland (zittingsplaats Alkmaar) deed op 3 november 2026 uitspraak in dit kort geding. De man plaatste berichten op Instagram waarin hij schreef dat de vrouw de kinderen als 'verdienmodel' gebruikt en dat haar verdiensten volgens hem boven de keuzes van de kinderen werden gezet. Hij deelde privéberichten tussen de ouders en riep zijn volgers op die berichten te delen en content van de vrouw te rapporteren. Eind augustus 2026 benaderde hij bovendien ongeveer negen opdrachtgevers van de vrouw rechtstreeks. Hij schreef hun dat de kinderen vanaf 1 september 2026 niet meer aan samenwerkingen mochten meedoen en dreigde met juridische stappen als zij zich daar niet aan hielden. Een deel van die opdrachtgevers stopte de samenwerking met de vrouw direct. De vrouw vorderde dat de man de berichten verwijdert, haar niet meer beschuldigt, geen opdrachtgevers meer benadert en een rectificatie plaatst. Het ging om een botsing tussen haar recht op bescherming van haar privéleven, eer en goede naam en zijn recht op vrijheid van meningsuiting. De rechter zag een spoedeisend belang, omdat de man haar reputatie en inkomsten schaadde. Hij woog onder meer de aard van de uitlatingen, de steun in de feiten en de wijze waarop ze tot stand kwamen. De berichten waren volgens hem suggestief en niet alleen feitelijk. De man had niet onderbouwd dat de kinderen niet meer wilden meedoen en had niet gesteld dat de content zelf onrechtmatig was. Tijdens de zitting zei hij dat hij zich vrij achtte de opdrachtgevers opnieuw te benaderen als de vrouw zich niet aan afspraken hield. Dat wees volgens de rechter op een kans op herhaling. De rechter oordeelde dat de man zijn positie in het geschil gebruikte om druk op de vrouw uit te oefenen. Hij kon het meningsverschil over het gezamenlijk gezag voorleggen aan de rechter volgens artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek, of proberen met de vrouw tot een regeling te komen. Door in plaats daarvan publiekelijk te gaan en opdrachtgevers te benaderen doorkruiste hij het wettelijk systeem. Dat het gebruik van de kinderen als content tijdens de relatie nooit een punt was, woog ook mee. De rechter riep beide ouders op om afspraken te maken, ook over content met de kinderen, omdat de kinderen in een loyaliteitsconflict dreigen te komen. De voorzieningenrechter wees de vorderingen grotendeels toe. De man moet binnen 48 uur na betekening van het vonnis alle bewuste publicaties en de gedeelde privécommunicatie verwijderen en verwijderd houden. Hij mag de vrouw niet meer zonder toereikende feitelijke grondslag beschuldigen, geen informatie meer openbaar maken over het ouderlijk geschil en geen opdrachtgevers van de vrouw meer benaderen om samenwerkingen te laten stoppen. Ook moet hij binnen 48 uur 72 uur lang een korter herstelbericht plaatsen dan de vrouw voorstelde. Bij overtreding verbeurt hij een dwangsom van € 500, plus € 100 per dag dat de overtreding voortduurt, met een maximum van € 5.000. De proceskosten worden gecompenseerd, zodat ieder zijn eigen kosten draagt. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:14883
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:14640
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht