Rechtbank verlaagt celstraf voor bijstands- en pgb-fraude van € 146.000 met 3 maanden wegens trage procedure — RBNHO:2022:6410
bijstandsfraude, pgb-fraude en valsheid in geschrift
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 4 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor bijstands- en pgb-fraude en valsheid in geschrift, na gedeeltelijke vrijspraak op onderdelen.
- Bewezen dat verdachte jarenlang werkzaamheden in de grillroom van zijn broer en verblijf in Egypte verzweeg tegenover de gemeente
- Bewezen medeplegen van valsheid in geschrift bij pgb-formulieren en zorgovereenkomsten om budget te verkrijgen voor niet-geleverde zorg
- Partiële vrijspraak voor de periode vóór 2012 en voor documenten die verdachte niet zelf had ondertekend, benadelingsbedrag bijgesteld naar € 146.874,46
- Rechtbank neemt oriëntatiepunt van 9 tot 12 maanden onvoorwaardelijke celstraf als uitgangspunt bij een benadelingsbedrag tussen € 125.000 en € 250.000
- Overschrijding van de redelijke termijn met ruim drie jaar en zeven maanden leidt tot matiging naar 4 maanden cel, zonder voorwaardelijk deel
Samenvatting
Een man uit Haarlem ontving jarenlang een bijstandsuitkering en persoonsgebonden budgetten (pgb's) van de gemeente Haarlem, terwijl hij daarvoor volgens de rechtbank geen of niet volledig recht had. Hij en zijn begeleiders, onder wie zijn eigen broer, schetsten bij de gemeente het beeld dat hij volledig hulpbehoevend was: niet kon lopen zonder rollator, zichzelf niet kon wassen of aankleden en zware medicatie gebruikte. In werkelijkheid werd hij door meerdere getuigen jarenlang werkend gezien in de grillroom van zijn broer, waar hij kookte, bestellingen aannam en bezorgde met een auto. Ook reed hij zelf auto, trainde hij zwaar in een sportschool en verbleef hij meerdere keren langdurig in Egypte zonder dat te melden bij de gemeente.
De rechtbank achtte bewezen dat de man opzettelijk zijn inlichtingenplicht had geschonden, zowel onder de bijstandswetgeving als onder de Wet maatschappelijke ondersteuning, door zijn werkzaamheden, zijn verblijf in het buitenland en de familierelatie met zijn zorgverlener-broer niet te melden. Ook achtte de rechtbank bewezen dat hij, samen met zijn broer en een andere medeverdachte, valse formulieren en zorgovereenkomsten had opgemaakt om pgb-gelden te verkrijgen voor zorg die niet op de voorgehouden manier was verleend. De raadsman bepleitte volledige vrijspraak en voerde aan dat de verdachte niet wist waarvoor hij tekende en dat getuigen niet naar waarheid verklaarden, maar de rechtbank verwierp die verklaring als ongeloofwaardig, mede omdat de man in 2016 een valse ziekenhuisverklaring had ingediend om zijn langdurige verblijf in Egypte te verklaren.
De rechtbank sprak de man wel partieel vrij: voor de periode vóór 2012 was onvoldoende bewijs dat hij de inlichtingenplicht onder de Wmo had geschonden, en voor documenten die hij niet zelf had ondertekend kon geen opzet op valsheid worden bewezen. Het totale benadelingsbedrag dat de sociale recherche had berekend, € 148.330,50, werd daardoor bijgesteld naar € 146.874,46.
De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van zeven maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank nam als uitgangspunt de landelijke oriëntatiepunten voor fraude met een benadelingsbedrag tussen € 125.000 en € 250.000, die 9 tot 12 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voorschrijven, en woog de lange duur van de fraude als verzwarend mee. Ook rekende de rechtbank het de man aan dat hij op zitting geen enkele verantwoordelijkheid nam en zichzelf als slachtoffer neerzette.
Toch legde de rechtbank een aanzienlijk lagere straf op dan de eis en de oriëntatiepunten, vanwege de overschrijding van de redelijke termijn. De termijn voor berechting begon te lopen op 10 december 2016, toen de man in verzekering werd gesteld, en liep door tot het vonnis op 22 juli 2022: een periode van ruim drie jaar en zeven maanden, terwijl als uitgangspunt een afronding binnen twee jaar geldt. Deze overschrijding was niet aan de verdachte te wijten. De rechtbank vond een onvoorwaardelijke gevangenisstraf nog steeds passend gezien de ernst van de feiten, maar matigde de duur daarvan fors en zag, anders dan de officier van justitie, geen ruimte meer voor een voorwaardelijk deel. De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van vier maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOVE:2025:7485, Rechtbank Overijssel, 19-12-2025, 08.158432.23 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5103, Rechtbank Midden-Nederland, 29-09-2025, 16.038540.23
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5100, Rechtbank Midden-Nederland, 29-09-2025, 16.038500.23
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5104, Rechtbank Midden-Nederland, 29-09-2025, 16.038557.23
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15/267342-18
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Vermoedelijke eerste aanleg
Rechtspraak.nl legt bij deze uitspraak geen verwijzing naar de eerste aanleg. Juristi heeft die gezocht op het parketnummer dat in de uitspraak zelf staat. Dat klopt vrijwel altijd, maar is niet door de Rechtspraak bevestigd.
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M. Hoendervoogt
- mw. mr. A. Buiskool
- mw. mr. M. Mateman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.