Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNHO:2022:6849Civiel Recht

ZPD Zonfonds krijgt € 21.500 boete van zonnepanelen-ondernemer die lening van € 1,4 miljoen niet opnam — RBNHO:2022:6849

geldlening zonneproject, opschortende voorwaarde en boetebeding

Eiser / verzoeker

ZPD Zonfonds 1 B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

C.V. met zonnepanelenproject en haar beherend vennoot

Gedaagden betalen hoofdelijk € 21.500 boete plus rente, € 1.225,55 incassokosten en € 3.773,21 proceskosten; de rest van de vordering is afgewezen.

  • De opschortende voorwaarde (bevestiging netbeheerder over teruglevering) is niet vervuld en slaat alleen op de verplichting van ZPD om uit te keren
  • Ontbinding en dwaling slagen niet; afsluitprovisie is verschuldigd
  • Bereidstellingsprovisie en abonnementskosten worden afgewezen omdat er geen lening is verstrekt
  • Het boetebeding van € 54.150 wordt gematigd tot € 21.500 wegens buitensporig resultaat

Samenvatting

Een eigenaar van een pand met een groot dak wilde zonnepanelen laten plaatsen en sloot daarvoor via zijn C.V. een leningsovereenkomst van € 1.425.000 met ZPD Zonfonds 1. Voorwaarde was dat de netbeheerder bevestigde dat de stroom aan het net kon worden teruggeleverd. Netbeheerder Liander schreef op 9 maart 2021 dat er een transport- en leverbeperking van 100 procent gold, zodat de installatie niet in bedrijf zou worden gesteld. ZPD betaalde de lening daarom nooit uit en vorderde in plaats daarvan afsluitprovisie, bereidstellingsprovisie en abonnementskosten, in totaal € 65.550.

De zaak begon met een dagvaarding van 5 november 2021 en kwam op 8 juni 2022 op zitting. De rechtbank moest beslissen of de voorwaarde was vervuld, wat dat betekende voor de overeenkomst en hoeveel de ondernemer verschuldigd was.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank oordeelde eerst dat de voorwaarde niet was vervuld. Het had op de weg van de ondernemer gelegen om ZPD te melden dat de opgewekte stroom ondanks de mededeling van Liander toch kon worden teruggeleverd, en dat was niet gebeurd. Daarna legde de rechtbank de overeenkomst uit: de voorwaarde ziet alleen op de verplichting van ZPD om de lening te verstrekken. De overige afspraken, waaronder de provisies, golden wel vanaf de ondertekening in februari 2021. Een beschikbaarheidsperiode tot 31 maart 2021 was verstreken. De ondernemer zei dat hij de overeenkomst kon ontbinden omdat ZPD haar verplichting niet nakwam en dat hij had gedwaald omdat ZPD hem niet had gewaarschuwd voor het risico van een leveringsbeperking. De rechtbank vond de ontbinding niet geslaagd, ook al stond hij met zijn rug tegen de muur door de al bestelde materialen. Voor dwaling zag ze geen schending van een mededelingsplicht, omdat ZPD ervan mocht uitgaan dat de ondernemer en zijn adviseurs de voorwaarden kenden.

Over de bedragen oordeelde de rechtbank dat de afsluitprovisie verschuldigd was, maar de bereidstellingsprovisie en abonnementskosten niet. Die zijn gebaseerd op een doorlopende lening waarvan al iets is uitgekeerd, en daarvan was geen sprake. Wat overbleef was de afsluitprovisie van 1,8 procent plus 2 procent bij het niet opnemen, samen € 54.150. De rechtbank zag dat bedrag als een boetebeding en matigde het, want volledige toepassing leidde tot een buitensporig resultaat: het bedrag was bijna vier keer zo hoog als de € 14.000 (€ 4.000 kosten en € 10.000 break fee) die in het oorspronkelijke financieringsvoorstel stonden, over de hoogte was niet onderhandeld en de werkelijke schade was niet onderbouwd. De rechtbank matigde de boete tot € 21.500, gebaseerd op € 4.000 en 3,5 maand à € 5.000 per maand, naar aanleiding van een eigen voorstel van ZPD in een e-mail van 20 april 2021 en de duur tot de laatste sommatie.

Ook vergoeding van buitengerechtelijke kosten werd toegewezen, maar beperkt tot het wettelijk tarief. De gevorderde kosten van een beslag werden afgewezen, want ZPD had niet onderbouwd dat er beslag was gelegd.

De rechtbank veroordeelde de C.V. en haar beherend vennoot hoofdelijk om € 21.500 te betalen, plus wettelijke handelsrente vanaf 31 maart 2021, € 1.225,55 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 3.773,21 aan proceskosten. Het meer of anders gevorderde, waaronder de rest van € 65.550, werd afgewezen.

Betrokken advocaten

mr. K. Renssen

eiser

VIER Advocaten, 'S-GRAVENHAGE

55 uitspraken
mr. B.J. Mekkelholt

gedaagden

Knuwer advocaten Den Helder, DEN HELDER

60 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

C/15/322385 / HA ZA 21-610

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. L.J. Saarloos
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Kantonrechter verleent 17-jarige handlichting om bedrijf in stolpboerderijen te starten

Micky Bersee uit Schagerbrug is zeventien en wil een eigen bedrijf beginnen. Hij richt zich op timmer- en renovatiewerk aan ambachtelijke stolpboerderijen en andere bestaande panden: herstellen, renoveren, onderhouden en verbeteren van karakteristieke gebouwen en ander vastgoed. Zijn bedrijf heet BerseeBouw. Er is alleen een probleem: als minderjarige kan hij zonder meer geen zakelijke bankrekening openen en niet zelfstandig zaken doen. Daarom vroeg hij de kantonrechter om handlichting. Handlichting betekent dat een minderjarige bepaalde bevoegdheden van een meerderjarige krijgt. Dat kan volgens artikel 1:235 van het Burgerlijk Wetboek alleen als de minderjarige zestien jaar of ouder is en zijn ouders ermee instemmen. Tegen de wil van de ouders in kan het niet. De kantonrechter bepaalt ook welke bevoegdheden worden toegekend en laat zich daarbij leiden door het belang van de minderjarige: is de gevraagde handlichting verantwoord? Op de zitting van 29 oktober 2026 in Alkmaar verscheen Bersee, die zonder advocaat procedeerde, samen met zijn ouders. Zij zijn zelf ondernemer en gaven aan hun zoon te kunnen helpen, bijvoorbeeld met de boekhouding. Ook vonden zij dat zijn bevoegdheid om het bedrijf zelfstandig te vertegenwoordigen niet beperkt hoefde te worden. De kantonrechter vond dat Bersee goed had uitgelegd waarom hij de handlichting nodig heeft. Hij is zeventien jaar oud en zijn ouders stemden in met het verzoek. Net als de ouders vond de kantonrechter het verantwoord het verzoek toe te wijzen. De handlichting gaat niet meteen in. Volgens artikel 1:237 van het Burgerlijk Wetboek werkt zij pas vanaf de publicatie van de beschikking in de Staatscourant, zodat derden ervan kunnen kennisnemen. De griffier zorgt voor die publicatie. Daarnaast wordt de beschikking, met toestemming van Bersee niet geanonimiseerd, op rechtspraak.nl gepubliceerd. Bersee moet de handlichting zelf nog laten inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel; dat is wettelijk verplicht. De kantonrechter verleent Bersee handlichting voor het zelfstandig verrichten van de rechtshandelingen die nodig zijn om zijn bedrijf BerseeBouw uit te oefenen. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:15224
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
Rechter verbiedt vader online aanval op momfluencer en haar opdrachtgevers; hij moet berichten verwijderen

Een vrouw met ongeveer 42.200 volgers op Instagram verdient haar geld als influencer. Ze deelt content over haar dagelijks leven, moederschap en gezin en krijgt betaald voor samenwerkingen met merken. Haar twee kinderen komen daar regelmatig in voor. Toen de relatie met de vader van de kinderen was beëindigd, verzette hij zich tegen dat gebruik. Hij wilde voor iedere samenwerking apart toestemming geven. De vrouw ging daar niet in mee, blokkeerde hem op WhatsApp en beantwoordde zijn e-mails niet meer. Daarop stapte de man naar buiten met zijn bezwaren. De voorzieningenrechter van de rechtbank Noord-Holland (zittingsplaats Alkmaar) deed op 3 november 2026 uitspraak in dit kort geding. De man plaatste berichten op Instagram waarin hij schreef dat de vrouw de kinderen als 'verdienmodel' gebruikt en dat haar verdiensten volgens hem boven de keuzes van de kinderen werden gezet. Hij deelde privéberichten tussen de ouders en riep zijn volgers op die berichten te delen en content van de vrouw te rapporteren. Eind augustus 2026 benaderde hij bovendien ongeveer negen opdrachtgevers van de vrouw rechtstreeks. Hij schreef hun dat de kinderen vanaf 1 september 2026 niet meer aan samenwerkingen mochten meedoen en dreigde met juridische stappen als zij zich daar niet aan hielden. Een deel van die opdrachtgevers stopte de samenwerking met de vrouw direct. De vrouw vorderde dat de man de berichten verwijdert, haar niet meer beschuldigt, geen opdrachtgevers meer benadert en een rectificatie plaatst. Het ging om een botsing tussen haar recht op bescherming van haar privéleven, eer en goede naam en zijn recht op vrijheid van meningsuiting. De rechter zag een spoedeisend belang, omdat de man haar reputatie en inkomsten schaadde. Hij woog onder meer de aard van de uitlatingen, de steun in de feiten en de wijze waarop ze tot stand kwamen. De berichten waren volgens hem suggestief en niet alleen feitelijk. De man had niet onderbouwd dat de kinderen niet meer wilden meedoen en had niet gesteld dat de content zelf onrechtmatig was. Tijdens de zitting zei hij dat hij zich vrij achtte de opdrachtgevers opnieuw te benaderen als de vrouw zich niet aan afspraken hield. Dat wees volgens de rechter op een kans op herhaling. De rechter oordeelde dat de man zijn positie in het geschil gebruikte om druk op de vrouw uit te oefenen. Hij kon het meningsverschil over het gezamenlijk gezag voorleggen aan de rechter volgens artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek, of proberen met de vrouw tot een regeling te komen. Door in plaats daarvan publiekelijk te gaan en opdrachtgevers te benaderen doorkruiste hij het wettelijk systeem. Dat het gebruik van de kinderen als content tijdens de relatie nooit een punt was, woog ook mee. De rechter riep beide ouders op om afspraken te maken, ook over content met de kinderen, omdat de kinderen in een loyaliteitsconflict dreigen te komen. De voorzieningenrechter wees de vorderingen grotendeels toe. De man moet binnen 48 uur na betekening van het vonnis alle bewuste publicaties en de gedeelde privécommunicatie verwijderen en verwijderd houden. Hij mag de vrouw niet meer zonder toereikende feitelijke grondslag beschuldigen, geen informatie meer openbaar maken over het ouderlijk geschil en geen opdrachtgevers van de vrouw meer benaderen om samenwerkingen te laten stoppen. Ook moet hij binnen 48 uur 72 uur lang een korter herstelbericht plaatsen dan de vrouw voorstelde. Bij overtreding verbeurt hij een dwangsom van € 500, plus € 100 per dag dat de overtreding voortduurt, met een maximum van € 5.000. De proceskosten worden gecompenseerd, zodat ieder zijn eigen kosten draagt. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:14883
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht
RBNHO:2026:14640
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht