ECLI:NL:RBNHO:2024:13829, Rechtbank Noord-Holland, 28-11-2024, 10116326 / EJ VERZ 22-328 — RBNHO:2024:13829
Samenvatting
Op de zitting van 15 maart 2023 heeft verweerder verklaard dat alle schuldeisers zijn voldaan en dat er geen schulden meer zijn. Deze verklaring hebben verzoekers niet weersproken en ook de kantonrechter gaat hiervan uit. Dit betekent dat verweerder als executeur niet de exclusieve bevoegdheid uit artikel 4:147 lid 1 BW toekomt om een vordering van de nalatenschap te kunnen incasseren. Dit betekent ook dat verzoekers geen vervangende machtiging nodig hebben om de door hen gestelde vorderingen te laten vaststellen en te incasseren.
Betrokken advocaten
verzoeker
De Bakker Advocaten & Erfrechtspecialisten, HENDRIK-IDO-AMBACHT
181 uitsprakenmr. M.J. van der Veen
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:6167, Rechtbank Den Haag, 09-04-2025, C/09/662479 / HA ZA 24-224
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:5525, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 02-04-2025, C/02/400552 / HA ZA 22-417 (T)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:1452, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-04-2024, 200.333.776_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:1033, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 26-03-2024, 200.318.433_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; VerbintenissenrechtZaaknummer
10116326 / EJ VERZ 22-328
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. J.S. Reid
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Twee oud-medewerkers van Interflow, een bedrijf dat cleanrooms en operatiekamers bouwt, hebben een bodemprocedure verloren over bedrijfsgegevens die zij bij hun vertrek meenamen. Interflow wil dat vonnis nu uitvoeren. Daartegen stapten zij naar de voorzieningenrechter, maar die wijst hun vorderingen af. De zaak begon in 2021. De directeur en de bedrijfsleider van Interflow, die al tientallen jaren bij het bedrijf werkten, vertrokken op 1 september 2021 en richtten een dag later een eigen bedrijf op in dezelfde specialistische markt. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bestanden naar externe gegevensdragers en privé-mailadressen hadden gekopieerd. Het ging om gegevens over de operationele bedrijfsvoering van Interflow. In november 2022 veroordeelde de rechtbank Noord-Holland hen om die bestanden en alle afgeleide bestanden aantoonbaar te vernietigen, in het bijzijn van een onafhankelijke deskundige. Daartegen is geen hoger beroep ingesteld. Over de uitvoering ontstond daarna ruzie. In november 2023 kreeg Interflow in een executiegeschil opnieuw gelijk: de rechtbank droeg de mannen en hun bedrijf op de deskundige toegang tot hun systemen te geven, onder een dwangsom. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dat vonnis in juli 2025. De deskundige van Interflow, DigiJuris, vond in 2024 15.190 bestanden die onder het eerste deel van het vonnis vallen en 458.391 bestanden die onder het tweede deel vallen. In zijn arrest van juli 2025 oordeelde het hof dat Interflow zich niet op die rapportages kan beroepen, omdat de eisers niet in de gelegenheid waren gesteld vragen te stellen. Daar bouwden de eisers hun zaak op: volgens hen is het onderzoek waardeloos, kunnen zij niet nakomen wat het vonnis eist, en zijn de dwangsommen bovendien verjaard. Op 17 maart 2026 zegde Interflow aan dat € 100.000 aan dwangsommen was verbeurd. De voorzieningenrechter volgt dat betoog niet. Een vonnis dat uitvoerbaar is, moet in beginsel ook kunnen worden uitgevoerd. Alleen bij misbruik van bevoegdheid kan de executie worden geschorst. Volgens de rechter blijkt uit de stukken dat de eisers meermaals de kans kregen om vragen te stellen, te reageren op de onderzoeksresultaten en de gevraagde gegevensdragers af te geven. Er was een bijeenkomst op 2 januari 2025 en er volgde nog een afspraak over de vernietiging. Daarna volgden meer uitnodigingen, onder meer bij brief van 4 februari 2026. Daar hebben de eisers geen gebruik van gemaakt. De rechter oordeelt daarom dat het beginsel van hoor en wederhoor niet is geschonden, anders dan het hof eerder aannam. Het hof kende volgens de rechter de feiten van na oktober 2024 niet en sprak zich alleen uit in het kader van de matiging van de dwangsommen. Ook het verweer dat het onderzoek was afgerond en dat de eisers niet aan het vonnis konden voldoen, slaagt niet. Na de eerste zitting in dit kort geding heeft DigiJuris de tweede set bestanden bovendien nog verkleind met 385.593 bestanden. De eisers kregen opnieuw de kans die te laten beoordelen door een eigen ICT-deskundige, maar deden dat niet. De dwangsommen zijn volgens de rechter niet verjaard. Het gaat om dwangsommen die doorlopen omdat het vonnis van 6 november 2023 nog steeds niet wordt nageleefd, en Interflow heeft binnen de termijn van artikel 611g Rv steeds stuitingshandelingen verricht, via een e-mail van 22 oktober 2025 en het exploot van 17 maart 2026. Of de dwangsommen ook echt zijn verbeurd, beslist de rechter in dit geding niet, maar hij vindt het wel aannemelijk. Ter afsluiting raadt de voorzieningenrechter partijen aan de afspraken van 21 mei 2026 alsnog uit te voeren, zodat een ICT-deskundige van de eisers contact opneemt met DigiJuris. De rechter wijst alle vorderingen af. De eisers moeten de proceskosten van Interflow betalen: € 2.101, te voldoen binnen veertien dagen.