Rechtbank beëindigt gezag van vader en moeder over drie kinderen in gezinshuis — RBNHO:2026:10005
gezagsbeëindiging na uithuisplaatsing van kinderen
Eiser / verzoeker
de Raad voor de Kinderbescherming
Verweerder / gedaagde
de moeder en de vader van de drie kinderen
Gezag van beide ouders beëindigd; de gecertificeerde instelling wordt tot voogd benoemd over de drie kinderen
- Drie kinderen wonen al jaren in gezinshuizen na eerdere uithuisplaatsing
- Moeder onvoldoende beschikbaar door psychische en lichamelijke problematiek, stemt in met het verzoek
- Vader werkt wel mee aan beslissingen maar heeft nauwelijks contact met de kinderen en is tegen het verzoek
- Kwetsbaarheid en behandelbehoefte van de kinderen vragen dat geen van de ouders nog gezag uitoefent
- Gecertificeerde instelling wordt tot voogd benoemd en moet werken aan contactherstel
Samenvatting
Een rechtbank in Noord-Holland heeft het ouderlijk gezag van een vader en een moeder over hun drie kinderen beëindigd. De kinderen wonen al jaren in gezinshuizen nadat ze uit huis waren geplaatst, en een gecertificeerde instelling voor jeugdbescherming neemt vanaf nu als voogd de beslissingen over hen.
De Raad voor de Kinderbescherming vroeg de rechtbank om het gezag van beide ouders te beëindigen. De kinderen staan sinds eind 2020 onder toezicht en zijn in de jaren daarna uit huis geplaatst: het oudste kind al in 2020, de andere twee in 2022. Alle drie wonen nu in gezinshuizen die dicht bij elkaar liggen. In 2024 stelde de gecertificeerde instelling vast dat de kinderen niet meer terug naar huis zouden gaan, een beslissing die de kinderrechter destijds al bevestigde.
Volgens de Raad zijn de ouders niet in staat om de verzorging en opvoeding van de kinderen binnen een aanvaardbare termijn op zich te nemen. De moeder kampt met psychische en lichamelijke problemen waardoor zij vaak moeilijk bereikbaar is voor de jeugdbeschermers. Daardoor lopen belangrijke beslissingen over de kinderen vertraging op of blijven ze zelfs helemaal liggen: zo duurde het twee maanden langer voordat een van de kinderen een beugel kreeg, omdat de moeder pas toestemming gaf onder de voorwaarde dat de vader de extra kosten zou betalen. De vader werkt volgens de Raad wel mee aan beslissingen en frustreert de besluitvorming niet, maar toont onvoldoende inzicht in zijn eigen aandeel in de problemen van vroeger, en heeft nauwelijks contact met twee van de drie kinderen.
Op de zitting liet de moeder weten dat zij instemt met het verzoek. Ze zei de kinderen niet te zijn vergeten en stuurt hen nog kaarten, en zij hoopt in de toekomst weer meer contact te krijgen. De vader was het niet eens met het verzoek. Hij vond het nog te vroeg om zijn gezag te beëindigen en stelde dat hij, ondanks dat de kinderen ergens anders opgroeien, nog steeds invulling kan geven aan zijn rol als gezaghebbende ouder. De gecertificeerde instelling steunde het verzoek van de Raad en verklaarde zich bereid de voogdij op zich te nemen.
De rechtbank volgt het oordeel van de Raad. Zij stelt vast dat de kinderen ernstig in hun ontwikkeling worden bedreigd en dat de moeder niet in staat is om binnen een aanvaardbare termijn de verantwoordelijkheid voor hun verzorging en opvoeding te dragen. Voor de vader ligt dat volgens de rechtbank genuanceerder: hij heeft de afgelopen jaren een positieve ontwikkeling doorgemaakt en werkt, anders dan de moeder, wel mee aan belangrijke beslissingen. Toch beëindigt de rechtbank ook zijn gezag. Doorslaggevend is dat de kinderen bovengemiddeld kwetsbaar zijn: een van hen heeft een verstandelijke beperking, en alle drie kampen ze met hechtingsproblematiek en trauma door hun belaste verleden, waardoor zij intensieve therapie nodig hebben. De rechtbank vindt het essentieel dat de kinderen zich vrij en veilig genoeg voelen om die behandeling aan te gaan, wat vraagt dat geen van beide ouders nog gezag over hen uitoefent. Bovendien heeft ook de vader maar een beperkte rol in het leven van de kinderen: hij heeft weinig contact met het oudste kind, geen contact met het jongste, en de omgang met het middelste kind is stopgezet vanwege toegenomen gedragsproblemen.
De rechtbank weegt ook mee dat de kinderen veel onrust ervaren rond de jaarlijkse verlenging van de kinderbeschermingsmaatregelen, met vermoeidheid, prikkelbaarheid en teruggetrokken gedrag tot gevolg. Beëindiging van het gezag van beide ouders moet die onzekerheid wegnemen en de kinderen de duidelijkheid geven dat zij definitief in het gezinshuis opgroeien, wat volgens de rechtbank ook meer ruimte kan bieden voor herstel van het contact met hun ouders.
De rechtbank beëindigt het gezag van zowel de vader als de moeder over alle drie de kinderen, benoemt de gecertificeerde instelling tot voogd, bepaalt dat de ouders verantwoording moeten afleggen over het door hen gevoerde financiële beheer voor de kinderen, en verklaart de beslissing uitvoerbaar bij voorraad.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2025:14984, Rechtbank Noord-Holland, 19-12-2025, 15/052626-24 (zaak A), 15/325854-24 (zaak B), 15/184736-23 (zaak C) en 15/294036-21
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14879, Rechtbank Noord-Holland, 19-12-2025, 15/061871-24 (zaak A), 15/325888-24 (zaak B), 13/255412-24 (zaak C), 13/029541-24 (zaak D) en 15/099045-25 (zaak E)
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14607, Rechtbank Noord-Holland, 12-12-2025, C/15/366164 / FA RK 25-2884, C/15/367760 / JU RK 25/1017 en C/15/369725 / JU RK 25-1305
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14297, Rechtbank Noord-Holland, 05-12-2025, 15.138888.24
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/15/375330 / FA RK 26-1118
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een minderjarige jongen die al maanden in een gesloten jeugdhulpinstelling verblijft, blijft daar voorlopig opgesloten. De kinderrechter van Rechtbank Noord-Holland verleende op 29 oktober 2026 met spoed een nieuwe machtiging voor gesloten jeugdhulp, nadat de bestaande machtiging op het punt stond af te lopen. De gecertificeerde instelling De Jeugd- & Gezinsbeschermers diende het verzoek in omdat de situatie van de jongen zorgwekkend blijft. Hoewel hij soms bereid lijkt tot samenwerking, houdt hij zich structureel niet aan gemaakte afspraken. Zo keerde hij tijdens verlofmomenten terug onder invloed van verdovende middelen en gebruikte hij cannabis op zijn kamer binnen de instelling. Ook bezocht hij locaties waar hij uitdrukkelijk niet mocht komen. De jongen, die door zijn ouders is geadopteerd en onder toezicht staat van de instelling, is bovendien recent vrijgekomen uit detentie. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij het plaatsen en tot ontploffing brengen van een explosief, al staat die betrokkenheid juridisch nog niet vast. De kinderrechter stelde vast dat er een ernstig vermoeden bestaat van opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Zonder de besloten structuur van een gesloten voorziening is de kans groot dat hij zich onttrekt aan de begeleiding die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet beschikbaar. Er is weliswaar een intakegesprek gehouden bij een instelling genaamd Vast en Verder, maar een concrete vervolgplaatsing is nog niet geregeld. Omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht zonder direct gevaar voor de jongen, besliste de kinderrechter zonder de ouders en de minderjarige eerst te horen. De spoedmachtiging geldt van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het verdere verzoek van de instelling, dat strekt tot plaatsing in een gesloten instelling tot aan de achttiende verjaardag van de jongen, wordt later beslist na een zitting waarbij alle betrokkenen hun standpunt kunnen toelichten.
Een kinderrechter in Alkmaar heeft een spoedmachtiging verleend om een tweejarig kind uit huis te plaatsen in een pleeggezin. De beslissing volgde op een verzoek van de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, dat op dezelfde dag als de uitspraak werd ingediend. De zorgen over het kind spitsen zich toe op de thuissituatie bij de moeder. De jeugdbeschermer stelt dat de moeder drugs gebruikt terwijl zij verantwoordelijk is voor de zorg van het kind, waardoor zij onvoldoende beschikbaar is. Omdat het kind pas twee jaar oud is, heeft hij voortdurend een opvoeder nodig die hem de benodigde aandacht en zorg kan geven. Daarnaast spelen er ernstige problemen tussen de ouders. Hoewel zij geen relatie meer hebben, slagen zij er niet in het contact beperkt te houden. De ruzies gaan regelmatig gepaard met geschreeuw en fysiek geweld, ook in de omgeving. Het kind wordt daardoor blootgesteld aan emotionele onveiligheid en loopt risico fysiek gewond te raken. De vader zou bovendien ongewenst langskomen, ook op momenten dat de moeder het contact probeert te verbreken. Een verdere complicerende factor is dat de moeder niet eerlijk zou zijn tegenover de hulpverlening over haar contact met de vader en haar drugsgebruik. Zij verscheen ook niet op afspraken bij Queeste, de instantie waar zij voor therapie rondom trauma's en emotieregulatie was aangemeld, waardoor die behandeling niet van de grond is gekomen. De kinderrechter oordeelde dat het niet verantwoord was om een reguliere zitting af te wachten, omdat sprake is van onmiddellijk en ernstig gevaar voor het kind. Omdat de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, geldt de beslissing direct, ook als een van de betrokkenen in hoger beroep gaat. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging tot uithuisplaatsing in een netwerkpleeggezin voor de periode van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het aanvullende verzoek voor een machtiging van drie maanden wordt nog een zitting gehouden waarbij de GI, de moeder en de vader kunnen worden gehoord.
Een minderjarig meisje dat verblijft in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp, mag daar op basis van een spoedmachtiging nog twee weken blijven. Dat besliste de kinderrechter van de Rechtbank Noord-Holland op 29 oktober 2026, na een verzoek van de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (de GI). Het meisje staat onder toezicht en verblijft al enige tijd in een gesloten jeugdhulpaccommodatie op grond van een eerdere machtiging, die op 2 november 2026 zou aflopen. Volgens de GI gaat het inmiddels een stuk beter met haar: ze gebruikt geen drugs meer, is niet meer weggelopen, houdt zich aan afspraken en gaat intern naar school. Ook heeft ze een regelmatig dag- en nachtritme en gebruikt ze medicatie voor ADHD. Er is een nieuwe plek gevonden waar de behandeling na haar achttiende verjaardag kan worden voortgezet met dezelfde aanpak die nu werkt. De overgang naar die nieuwe locatie staat op het punt te worden gemaakt. De GI vroeg de kinderrechter om een spoedmachtiging van twee weken, juist om die overgang te kunnen realiseren zonder dat er een gat valt in de hulpverlening. Daarbij verzocht de GI te beslissen zonder de ouders en het meisje zelf eerst te horen, omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht. De kinderrechter oordeelde dat er een ernstig vermoeden bestaat van ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van het meisje naar volwassenheid ernstig belemmeren. Verblijf in een gesloten instelling is daarom noodzakelijk en geschikt, mede om te voorkomen dat zij zich onttrekt aan de benodigde jeugdhulp. Minder ingrijpende alternatieven zijn er niet. Ook de urgentie staat vast: het was niet verantwoord om een gewone zitting af te wachten vanwege het onmiddellijke en ernstige gevaar voor het meisje. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging en plaatste het meisje van 29 oktober tot 12 november 2026 in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp. Binnen die periode worden de GI, de vader, de moeder, het meisje zelf en haar advocaat opgeroepen voor een reguliere zitting, zodat zij alsnog hun mening kunnen geven.
Een minderjarige jongen staat al enige tijd onder toezicht van jeugdbeschermingsinstantie De Jeugd & Gezinsbeschermers. Op 26 oktober 2026 verleende de kinderrechter een spoedmachtiging om hem uit huis te plaatsen in een reguliere jeugdhulpaccommodatie. Toen medewerkers de beslissing bij de moeder thuis met hem bespraken, vluchtte de jongen weg en keerde hij niet terug. De jeugdbeschermingsinstantie stapte daarop meteen opnieuw naar de rechter. De gevreesde situatie had zich immers al onmiddellijk voltrokken: de jongen onttrekt zich aan hulpverlening, houdt zich niet aan afspraken en vermijdt begeleiding. Bovendien bestaat het risico dat hij verder afgleidt in het criminele circuit en meer middelen gaat gebruiken. In een open setting zou hij volgens de instantie opnieuw verdwijnen. De kinderrechter oordeelde dat er ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen zijn die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Plaatsing in een gesloten instelling is volgens de rechter noodzakelijk om te voorkomen dat hij zich opnieuw onttrekt aan de hulp die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet voorhanden gebleken. Een gewone zitting kon niet worden afgewacht omdat dat onmiddellijk en ernstig gevaar voor de jongen zou opleveren. De rechter verleende de spoedmachtiging dan ook zonder de betrokkenen eerst te horen, maar bepaalde wel dat de jongen zo snel mogelijk na plaatsing door een gedragsdeskundige in persoon moet worden gezien. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging voor gesloten jeugdhulp met ingang van 27 oktober 2026 tot 24 november 2026 en hield de behandeling van het bredere verzoek voor drie maanden gesloten plaatsing aan voor een volgende zitting, waarbij de instantie, de moeder, de minderjarige en zijn advocaat worden opgeroepen.