Rechtbank verplicht broer in erfenisruzie ouderlijk huis te verkopen — RBNHO:2026:10249
verdeling van een nalatenschap en verkoop van de ouderlijke woning
Eiser / verzoeker
Drie broers/zussen, mede-erfgenamen van hun ouders
Verweerder / gedaagde
Hun broer en diens echtgenote
De rechtbank veroordeelt de broer en zijn echtgenote tot medewerking aan de verkoop en ontruiming van de ouderlijke woning en wijst al hun tegenvorderingen af, waaronder de gevorderde toedeling van de woning en de mantelzorgvergoeding.
- Elke deelgenoot in een nalatenschap kan te allen tijde verdeling van een gemeenschappelijk goed vorderen
- De vordering van de zoon op de gemeente Den Helder was al afgewezen; het lopende hoger beroep hoefde niet te worden afgewacht
- Beslag door een advocatenkantoor en een aangekondigde veiling door de hypotheekverstrekker gaven de andere erfgenamen een acuut belang bij verkoop en ontruiming
- Het beroep op verjaring van de lening van € 200.000 slaagt niet omdat gedaagden niet op de zitting reageerden op het verweer daartegen
- De gevorderde mantelzorgvergoeding en de vaststelling van de omvang van de nalatenschappen worden afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing
- Proceskosten in zowel de hoofdzaak als de tegenvordering gecompenseerd vanwege de familierelatie tussen partijen
Samenvatting
Drie broers en zussen streden bij de rechtbank Noord-Holland met hun broer en zijn echtgenote over de afwikkeling van de nalatenschap van hun ouders. Vader overleed in 2016 en moeder in 2024. Sinds begin 2019 woonden de broer, zijn vrouw en hun kinderen bij moeder in, in de ouderlijke woning, waarvoor moeder hun destijds een maandelijkse bijdrage van € 1.000 gaf.
Vader had in zijn testament bepaald dat een lening van € 200.000 die hij en moeder tijdens hun leven aan hun zoon hadden verstrekt, na hun overlijden verrekend moest worden met diens erfdeel. Sinds het overlijden van vader in 2016 betaalde de zoon geen rente meer op die lening. Ook was er beslag gelegd op zijn kunstcollectie door een advocatenkantoor vanwege een andere schuld, en had de hypotheekverstrekker van de woning, Moneyou, via haar tussenpersoon laten weten de woning te zullen veilen als er niets gebeurde. Later legde het advocatenkantoor ook beslag op de woning zelf, voor een geverifieerde vordering van ruim € 262.000 op de zoon.
De drie andere erfgenamen wilden dat de woning zo snel mogelijk werd verkocht, en vorderden dat hun broer en schoonzus zouden meewerken aan de verkoop via een makelaar en de woning zouden verlaten. Hun broer en zijn vrouw verzetten zich daartegen en stelden zelf een tegenvordering in: zij wilden dat de rechtbank de omvang van beide nalatenschappen zou vaststellen, dat de vordering van € 200.000 zou worden verjaard verklaard, dat de schoonzus een vergoeding kreeg voor de mantelzorg die zij aan moeder had verleend, en dat de woning aan hen zou worden toebedeeld voor bijna € 1,2 miljoen. Die laatste toedeling zou volgens hen mogelijk worden gemaakt door een vordering van ruim € 18,8 miljoen die de zoon meende te hebben op de gemeente Den Helder.
De rechtbank wees de vordering tot verkoop en ontruiming toe. Elke deelgenoot in een nalatenschap kan altijd verdeling van een gemeenschappelijk goed vorderen, en de andere erfgenamen hadden er geen bezwaar tegen als hun broer de woning zou overnemen, mits hij hen kon uitkopen. Maar de vordering op de gemeente Den Helder, waarop hij zijn hoop had gevestigd, was in een aparte procedure bij vonnis van 18 maart 2026 al afgewezen; dat daartegen hoger beroep liep, hoefde volgens de rechtbank niet te worden afgewacht. Met het beslag van het advocatenkantoor op de woning en de aangekondigde veiling door Moneyou hadden de andere erfgenamen een dringend belang bij ontruiming en verkoop, vrij van bewoning.
De tegenvorderingen van de broer en zijn vrouw werden allemaal afgewezen. Het beroep op verjaring van de lening van € 200.000 strandde omdat zij niet op de zitting waren verschenen om te reageren op het uitvoerige verweer van de andere erfgenamen tegen dat beroep. De gevorderde mantelzorgvergoeding wees de rechtbank af, mede omdat uit WhatsApp-berichten bleek dat de schoonzus zelf had laten weten dat de maandelijkse bijdrage van moeder al als vergoeding voor haar zorg gold. En de vorderingen om de omvang van beide nalatenschappen vast te stellen, liepen vast op het feit dat de broer en zijn vrouw hun berekeningen zelf ‘voorlopig’ noemden en nauwelijks met stukken hadden onderbouwd, zodat de rechtbank niet aan bewijslevering kon toekomen.
De rechtbank veroordeelde de broer en zijn vrouw om volledig mee te werken aan de verkoop van de woning via een makelaar, aan de ondertekening van de koopovereenkomst en de leveringsakte, en om de woning uiterlijk 72 uur voor de levering te ontruimen, op straffe van een dwangsom van € 25.000 ineens en € 2.500 per dag. Zij moeten bovendien een kwart van de makelaarskosten dragen. Gelet op de familierelatie tussen partijen compenseerde de rechtbank, zowel in de hoofdzaak als in de tegenvordering, de proceskosten: iedere partij draagt de eigen kosten.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2026:173, Gerechtshof Amsterdam, 27-01-2026, 200.332.871/01 en 200.333.174/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1896, Gerechtshof Amsterdam, 09-07-2024, 200.315.094/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1307, Gerechtshof Amsterdam, 14-05-2024, 200.304.049/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBMNE:2024:1761, Rechtbank Midden-Nederland, 21-03-2024, C/16/570679
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/15/361369 / HA ZA 25-47
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een minderjarige jongen die al maanden in een gesloten jeugdhulpinstelling verblijft, blijft daar voorlopig opgesloten. De kinderrechter van Rechtbank Noord-Holland verleende op 29 oktober 2026 met spoed een nieuwe machtiging voor gesloten jeugdhulp, nadat de bestaande machtiging op het punt stond af te lopen. De gecertificeerde instelling De Jeugd- & Gezinsbeschermers diende het verzoek in omdat de situatie van de jongen zorgwekkend blijft. Hoewel hij soms bereid lijkt tot samenwerking, houdt hij zich structureel niet aan gemaakte afspraken. Zo keerde hij tijdens verlofmomenten terug onder invloed van verdovende middelen en gebruikte hij cannabis op zijn kamer binnen de instelling. Ook bezocht hij locaties waar hij uitdrukkelijk niet mocht komen. De jongen, die door zijn ouders is geadopteerd en onder toezicht staat van de instelling, is bovendien recent vrijgekomen uit detentie. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij het plaatsen en tot ontploffing brengen van een explosief, al staat die betrokkenheid juridisch nog niet vast. De kinderrechter stelde vast dat er een ernstig vermoeden bestaat van opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Zonder de besloten structuur van een gesloten voorziening is de kans groot dat hij zich onttrekt aan de begeleiding die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet beschikbaar. Er is weliswaar een intakegesprek gehouden bij een instelling genaamd Vast en Verder, maar een concrete vervolgplaatsing is nog niet geregeld. Omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht zonder direct gevaar voor de jongen, besliste de kinderrechter zonder de ouders en de minderjarige eerst te horen. De spoedmachtiging geldt van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het verdere verzoek van de instelling, dat strekt tot plaatsing in een gesloten instelling tot aan de achttiende verjaardag van de jongen, wordt later beslist na een zitting waarbij alle betrokkenen hun standpunt kunnen toelichten.
Een kinderrechter in Alkmaar heeft een spoedmachtiging verleend om een tweejarig kind uit huis te plaatsen in een pleeggezin. De beslissing volgde op een verzoek van de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, dat op dezelfde dag als de uitspraak werd ingediend. De zorgen over het kind spitsen zich toe op de thuissituatie bij de moeder. De jeugdbeschermer stelt dat de moeder drugs gebruikt terwijl zij verantwoordelijk is voor de zorg van het kind, waardoor zij onvoldoende beschikbaar is. Omdat het kind pas twee jaar oud is, heeft hij voortdurend een opvoeder nodig die hem de benodigde aandacht en zorg kan geven. Daarnaast spelen er ernstige problemen tussen de ouders. Hoewel zij geen relatie meer hebben, slagen zij er niet in het contact beperkt te houden. De ruzies gaan regelmatig gepaard met geschreeuw en fysiek geweld, ook in de omgeving. Het kind wordt daardoor blootgesteld aan emotionele onveiligheid en loopt risico fysiek gewond te raken. De vader zou bovendien ongewenst langskomen, ook op momenten dat de moeder het contact probeert te verbreken. Een verdere complicerende factor is dat de moeder niet eerlijk zou zijn tegenover de hulpverlening over haar contact met de vader en haar drugsgebruik. Zij verscheen ook niet op afspraken bij Queeste, de instantie waar zij voor therapie rondom trauma's en emotieregulatie was aangemeld, waardoor die behandeling niet van de grond is gekomen. De kinderrechter oordeelde dat het niet verantwoord was om een reguliere zitting af te wachten, omdat sprake is van onmiddellijk en ernstig gevaar voor het kind. Omdat de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, geldt de beslissing direct, ook als een van de betrokkenen in hoger beroep gaat. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging tot uithuisplaatsing in een netwerkpleeggezin voor de periode van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het aanvullende verzoek voor een machtiging van drie maanden wordt nog een zitting gehouden waarbij de GI, de moeder en de vader kunnen worden gehoord.
Een minderjarig meisje dat verblijft in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp, mag daar op basis van een spoedmachtiging nog twee weken blijven. Dat besliste de kinderrechter van de Rechtbank Noord-Holland op 29 oktober 2026, na een verzoek van de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (de GI). Het meisje staat onder toezicht en verblijft al enige tijd in een gesloten jeugdhulpaccommodatie op grond van een eerdere machtiging, die op 2 november 2026 zou aflopen. Volgens de GI gaat het inmiddels een stuk beter met haar: ze gebruikt geen drugs meer, is niet meer weggelopen, houdt zich aan afspraken en gaat intern naar school. Ook heeft ze een regelmatig dag- en nachtritme en gebruikt ze medicatie voor ADHD. Er is een nieuwe plek gevonden waar de behandeling na haar achttiende verjaardag kan worden voortgezet met dezelfde aanpak die nu werkt. De overgang naar die nieuwe locatie staat op het punt te worden gemaakt. De GI vroeg de kinderrechter om een spoedmachtiging van twee weken, juist om die overgang te kunnen realiseren zonder dat er een gat valt in de hulpverlening. Daarbij verzocht de GI te beslissen zonder de ouders en het meisje zelf eerst te horen, omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht. De kinderrechter oordeelde dat er een ernstig vermoeden bestaat van ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van het meisje naar volwassenheid ernstig belemmeren. Verblijf in een gesloten instelling is daarom noodzakelijk en geschikt, mede om te voorkomen dat zij zich onttrekt aan de benodigde jeugdhulp. Minder ingrijpende alternatieven zijn er niet. Ook de urgentie staat vast: het was niet verantwoord om een gewone zitting af te wachten vanwege het onmiddellijke en ernstige gevaar voor het meisje. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging en plaatste het meisje van 29 oktober tot 12 november 2026 in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp. Binnen die periode worden de GI, de vader, de moeder, het meisje zelf en haar advocaat opgeroepen voor een reguliere zitting, zodat zij alsnog hun mening kunnen geven.
Een minderjarige jongen staat al enige tijd onder toezicht van jeugdbeschermingsinstantie De Jeugd & Gezinsbeschermers. Op 26 oktober 2026 verleende de kinderrechter een spoedmachtiging om hem uit huis te plaatsen in een reguliere jeugdhulpaccommodatie. Toen medewerkers de beslissing bij de moeder thuis met hem bespraken, vluchtte de jongen weg en keerde hij niet terug. De jeugdbeschermingsinstantie stapte daarop meteen opnieuw naar de rechter. De gevreesde situatie had zich immers al onmiddellijk voltrokken: de jongen onttrekt zich aan hulpverlening, houdt zich niet aan afspraken en vermijdt begeleiding. Bovendien bestaat het risico dat hij verder afgleidt in het criminele circuit en meer middelen gaat gebruiken. In een open setting zou hij volgens de instantie opnieuw verdwijnen. De kinderrechter oordeelde dat er ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen zijn die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Plaatsing in een gesloten instelling is volgens de rechter noodzakelijk om te voorkomen dat hij zich opnieuw onttrekt aan de hulp die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet voorhanden gebleken. Een gewone zitting kon niet worden afgewacht omdat dat onmiddellijk en ernstig gevaar voor de jongen zou opleveren. De rechter verleende de spoedmachtiging dan ook zonder de betrokkenen eerst te horen, maar bepaalde wel dat de jongen zo snel mogelijk na plaatsing door een gedragsdeskundige in persoon moet worden gezien. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging voor gesloten jeugdhulp met ingang van 27 oktober 2026 tot 24 november 2026 en hield de behandeling van het bredere verzoek voor drie maanden gesloten plaatsing aan voor een volgende zitting, waarbij de instantie, de moeder, de minderjarige en zijn advocaat worden opgeroepen.