Naar inhoud
Juristi.nl

Voorzieningenrechter wijst spoedverzoek tegen stopzetting bijstand af — RBNHO:2026:10669

opschorting en intrekking van een bijstandsuitkering wegens ontbrekende bankafschriften

Eiser / verzoeker

Ontvanger van een bijstandsuitkering (verzoeker)

VS

Verweerder / gedaagde

College van burgemeester en wethouders van Velsen

Voorzieningenrechter wijst de verzoeken om schorsing van de opschorting en intrekking van de bijstandsuitkering af wegens het ontbreken van spoedeisend belang.

  • College schortte de bijstandsuitkering op nadat gevraagde bankafschriften over zes maanden niet tijdig werden overgelegd
  • Uitkering later met terugwerkende kracht ingetrokken vanaf 11 juni 2026 na het ongebruikt verstrijken van een verlengde termijn
  • Bij een financieel geschil bestaat niet snel spoedeisend belang, omdat een bedrag na een bodemprocedure alsnog kan worden nabetaald
  • Nieuwe bijstandsaanvraag leidde al tot een voorschot van € 652,49; financiële nood werd niet onderbouwd
  • Geen sprake van evidente onrechtmatigheid van het besluit; verzoeken om een spoedmaatregel afgewezen

Samenvatting

Een man uit IJmuiden ontvangt sinds november 2023 een bijstandsuitkering van de gemeente Velsen. Op 4 juni 2026 liet het college van burgemeester en wethouders weten te willen onderzoeken of die uitkering nog wel bij zijn situatie past. Het college vroeg hem daarom vóór 12 juni 2026 bankafschriften over de periode van 1 december 2025 tot en met 31 mei 2026 aan te leveren. Toen de man om een schriftelijke motivering vroeg waarom informatie over zo'n lange periode nodig was, liet het college weten dat een eerdere verlaging van zijn uitkering in december 2025 en januari 2026 aanleiding gaf om zijn financiële situatie in die periode te onderzoeken.

Omdat de man de gevraagde afschriften niet op tijd aanleverde, schortte het college zijn uitkering op 12 juni 2026 op, met een nieuwe termijn tot 26 juni 2026 om de gegevens alsnog te overleggen. Ook die termijn liet hij ongebruikt verstrijken, waarna het college de uitkering op 16 juli 2026 met terugwerkende kracht introk vanaf 11 juni 2026. Tegen beide besluiten maakte de man bezwaar en vroeg hij de voorzieningenrechter om een spoedmaatregel: schorsing van de besluiten en hervatting van zijn uitkering, met nabetaling vanaf 11 juni 2026.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man voerde aan dat het college de besluiten onzorgvuldig had voorbereid en onvoldoende had gemotiveerd, dat de vraag om gegevens over zes maanden disproportioneel was, en dat opschorting van een uitkering alleen mag als het actuele recht daarop niet kan worden vastgesteld, terwijl het college juist onderzoek deed naar een periode van zes maanden eerder. Ook wees hij op de zware gevolgen van het besluit voor zijn bestaanszekerheid.

De voorzieningenrechter overwoog dat bij een financieel geschil als dit niet snel spoedeisend belang bestaat, omdat een bedrag na een gewone procedure altijd nog kan worden nabetaald, eventueel met wettelijke rente. Alleen bij een onomkeerbare situatie, zoals een dreigend faillissement of acute financiële nood, zou dat anders liggen. De rechter stelde vast dat de man op 17 juli 2026 een nieuwe bijstandsaanvraag had ingediend en dat hem op 3 augustus 2026 al een voorschot van € 652,49 was toegekend voor de periode vanaf 17 juli 2026, in afwachting van de beoordeling van die nieuwe aanvraag. Verder bleek dat hij eind mei 2026 nog zijn gewone uitkering en vakantiegeld had ontvangen, en dat zijn huur- en zorgtoeslag over juni en juli gewoon was doorbetaald. Zijn stelling dat hij zonder de uitkering in financiële problemen kwam, had hij op geen enkele manier onderbouwd.

Omdat spoedeisend belang ontbrak, kon de rechter alleen nog ingrijpen als het besluit evident onrechtmatig zou zijn, dat wil zeggen als zonder diepgaand onderzoek al ernstig zou moeten worden betwijfeld of het college wel mocht opschorten of intrekken. Op basis van de overgelegde stukken en de ingenomen standpunten was daarvan volgens de voorzieningenrechter geen sprake. De voorzieningenrechter wees de verzoeken om een spoedmaatregel daarom af.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

HAA 26/3470

Procedure

Mondelinge uitspraak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNHO:2026:14931
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBNHO:2026:14999
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBNHO:2026:14834
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Rechtbank: uitkeringsspecificatie over aflossing bijstandslening is geen besluit, bezwaar niet-ontvankelijk

In november 2023 kreeg een inwoner van Haarlem bijzondere bijstand in de vorm van een lening van € 1.314,98. De gemeente liet bij die toekenning weten dat zij het gereserveerde vakantiegeld elk jaar in mei zou inhouden om de schuld af te lossen. In februari 2025 stuurde de gemeente een saldo-overzicht met de stand van de schuld per 1 januari 2025, en op 28 mei 2025 volgde een uitkeringsspecificatie waarop de aflossing van de vordering stond. De man maakte op 8 juli 2025 bezwaar tegen die uitkeringsspecificatie. Toen de gemeente niet binnen de termijn beslistte, stelde hij haar in november 2025 in gebreke. Op 28 november 2025 stelde hij beroep in wegens het niet tijdig nemen van een besluit. Op 10 december 2025 verklaarde de gemeente het bezwaar alsnog kennelijk niet-ontvankelijk. Het beroep richtte zich daarna ook tegen dat besluit. De rechtbank beoordeelde eerst het beroep tegen het uitblijven van een beslissing. Omdat de gemeente inmiddels had beslist, had de man daar geen belang meer bij. Dat deel van het beroep is daarom niet-ontvankelijk. Toch krijgt hij een vergoeding van zijn proceskosten, want hij had terecht beroep ingesteld toen de gemeente te laat was. De rechtbank rekende de zaak tot de lichte zaken, omdat het alleen ging om de vraag of de beslistermijn was verstreken, en kwam daarmee op € 467. De kernvraag bij het beroep tegen het besluit van 10 december 2025 was of de uitkeringsspecificatie een besluit is. Alleen tegen een besluit staan bezwaar en beroep open, en een besluit is een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan met een publiekrechtelijke rechtshandeling. Volgens de rechtbank is dat niet het geval als de gemeente bij de toekenning van de lening al heeft vastgelegd hoe hoog het bedrag is en hoe het wordt verrekend, in een later saldo-overzicht de openstaande schuld specificeert en de verrekening herhaalt, en de uitkeringsspecificatie daarna alleen 'Aflossing vordering' vermeldt. Dan wordt alleen een eerder besluit uitgevoerd. Dat was hier de situatie. Het besluit van 21 november 2023 meldde al dat het vakantiegeld jaarlijks in mei zou worden ingehouden. Het saldo-overzicht van februari 2025, drie maanden voor de uitkeringsspecificatie, herhaalde dat en specificeerde de schuld. De specificatie van 28 mei 2025 bevatte volgens de rechtbank geen nieuwe aspecten die voor de man onbekend waren. De man voerde aan dat hij de Nederlandse taal niet voldoende machtig is en dat hem daardoor rechtsbescherming wordt onthouden. De rechtbank volgde dat niet. Hij had de stukken in zijn eigen taal kunnen laten uitleggen, bijvoorbeeld door vrienden, kennissen of het Sociaal Wijkteam, en zo zijn positie ten opzichte van de gemeente kunnen begrijpen. De rechtbank verklaart het beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar ongegrond. Het beroep tegen het niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk, maar de gemeente moet de man wel € 467 aan proceskosten vergoeden.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Rechtbank: uitkeringsspecificatie van Haarlem is geen besluit, bezwaar van bijstandsontvanger niet-ontvankelijk

Een bijstandsontvanger uit Haarlem kreeg in mei 2025 een uitkeringsspecificatie waarop stond dat zijn vakantiegeld werd ingehouden als 'Aflossing vordering'. Hij was het daar niet mee eens en maakte bezwaar. De vraag in deze zaak was of zo'n specificatie een besluit is waartegen bezwaar en beroep openstaan. De voorgeschiedenis begon in december 2022. De gemeente Haarlem vorderde toen € 11.228,78 terug aan onverschuldigd betaalde bijstand. In november 2023 kreeg de man bovendien € 2.250 bijzondere bijstand in de vorm van een lening. Bij die lening stond al dat het gereserveerde vakantiegeld één keer per jaar in mei geheel of gedeeltelijk zou worden ingehouden om de schuld af te lossen. In februari 2025 stuurde de gemeente een saldo-overzicht waarin beide schulden werden gespecificeerd en dezelfde werkwijze met het vakantiegeld werd herhaald. De uitkeringsspecificatie van 28 mei 2025 was het laatste stuk in die reeks. De man maakte op 8 juli 2025 bezwaar tegen die specificatie. Toen de gemeente niet besliste, stelde hij haar op 13 november 2025 in gebreke. Op 28 november 2025 stelde hij beroep in wegens het niet tijdig beslissen. Op 10 december 2025 verklaarde de gemeente het bezwaar alsnog kennelijk niet-ontvankelijk, omdat de specificatie geen besluit zou zijn. Daarop hield de man zijn beroep in stand en vulde hij zijn gronden aan. De rechtbank oordeelt dat de uitkeringsspecificatie geen besluit is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht. Een besluit is een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan die een publiekrechtelijke rechtshandeling inhoudt, en alleen tegen een besluit staan bezwaar en beroep open. Volgens de rechtbank is er sprake van louter herhaling en uitvoering van een eerder genomen besluit wanneer vooraf al duidelijk is aangegeven hoe hoog het terug te betalen bedrag is en hoe het wordt verrekend, wanneer een saldo-overzicht dat nog eens bevestigt, en wanneer de specificatie alleen 'Aflossing vordering' vermeldt. Dat was hier het geval. Er speelden volgens de rechtbank geen nieuwe aspecten die de man nog niet kende. De man had aangevoerd dat hij de Nederlandse taal onvoldoende beheerst en dat hem daardoor rechtsbescherming zou worden onthouden. De rechtbank volgt dat niet. Hij had de stukken in zijn eigen taal kunnen laten uitleggen, bijvoorbeeld door vrienden, kennissen of het Sociaal Wijkteam. Daardoor had hij voldoende zekerheid kunnen krijgen over zijn positie tegenover de gemeente. Het beroep tegen het niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk, omdat de gemeente inmiddels wel had beslist. Omdat de man daar wel terecht beroep tegen had ingesteld, moet de gemeente zijn proceskosten vergoeden. De rechtbank rekent de zaak tot de zaken van licht gewicht, omdat het alleen ging om de verstreken beslistermijn. De rechtbank verklaart het beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar ongegrond. Het beroep tegen het niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk. De gemeente Haarlem moet de proceskosten van de man vergoeden tot een bedrag van € 467.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht