Kinderrechter gelast spoeduithuisplaatsing kind na vermoeden van mishandeling — RBNHO:2026:11033
voorlopige ondertoezichtstelling en spoedmachtiging uithuisplaatsing
Eiser / verzoeker
Raad voor de Kinderbescherming
Verweerder / gedaagde
moeder en vader van de minderjarige
Kinderrechter stelt het kind voorlopig voor drie maanden onder toezicht en verleent een machtiging tot uithuisplaatsing voor vier weken, uitvoerbaar bij voorraad.
- Spoedmelding bij Veilig Thuis nadat het kind twee dagen vermist was geweest en bij de politie meldde door zijn moeder te worden mishandeld
- Zichtbaar letsel en zorgen van Ambulante Spoedhulp over de gezinsinteractie ondanks ontkenning door de moeder
- Nederlandse rechter bevoegd voor urgente maatregelen ondanks vermoedelijke Eritrese nationaliteit van het gezin, op grond van Brussel II-ter
- Verzoek toegewezen zonder de ouders vooraf te horen, wegens onmiddellijk en ernstig gevaar voor het kind
- Voorlopige ondertoezichtstelling voor drie maanden en machtiging tot uithuisplaatsing voor vier weken verleend, uitvoerbaar bij voorraad; verdere behandeling en het horen van partijen volgt op een latere zitting
Samenvatting
De Raad voor de Kinderbescherming vroeg de kinderrechter in Haarlem met spoed om een voorlopige ondertoezichtstelling en een machtiging tot uithuisplaatsing van een jongen wiens ouders sinds 2020 zijn gescheiden. De jongen woonde bij zijn moeder; met zijn vader, die geen vaste woning heeft, was pas sinds kort weer contact. Volgens de informatie die de Raad ontving, was de jongen op zevenjarige leeftijd zonder zijn ouders naar Nederland gekomen en had hij met en zonder zijn moeder bij verschillende familieleden gewoond.
Aanleiding voor het spoedverzoek was een crisismelding op 6 augustus 2026 bij Veilig Thuis. De jongen bleek twee dagen vermist te zijn geweest en was door de politie aangetroffen. Tegen de politie verklaarde hij niet naar huis te durven omdat hij door zijn moeder zou worden mishandeld. Hij had zichtbaar letsel op verschillende plekken op zijn lichaam en werd doorverwezen naar het letselspreekuur van de GGD, waarvan de uitslag nog niet bekend was. Ambulante Spoedhulp, inmiddels bij het gezin betrokken, meldde weliswaar een goede samenwerking met de moeder, maar ook zorgen over de onderlinge interactie: de moeder zou het huiselijk geweld blijven ontkennen, het wegwuiven en de schuld bij haar zoon leggen.
Op 21 augustus 2026 deed Veilig Thuis een spoedmelding bij de Raad wegens ernstige zorgen over de veiligheid van de jongen. De Raad startte daarop een spoedonderzoek en concludeerde dat er een ernstig vermoeden bestond dat de ontwikkeling van de jongen acuut en ernstig werd bedreigd. Sinds de escalatie verbleef hij bij een buurvrouw, maar die gaf aan dat zij hem niet langer onderdak kon bieden vanwege de invloed op haar eigen dochter en vanwege dreigende berichten die zij ontving van de moeder en mensen uit haar netwerk. De buurvrouw meldde zelf overspannen te zijn geraakt. Terugkeer naar de moeder was voor de Raad geen optie zolang de vermoedens van mishandeling niet waren opgehelderd, en de vader had op dat moment geen ruimte om zijn zoon onderdak te bieden.
Over plaatsing van de jongen op een groep verschilden de ouders van mening: de moeder gaf, na aanvankelijke weigering, alsnog toestemming, terwijl de vader dat weigerde omdat hij vond dat een groep een slechte invloed op zijn zoon zou hebben. De Raad achtte een uithuisplaatsing niettemin noodzakelijk, zodat de jongen op een veilige plek terecht kon waar geen sprake is van geweld, en zodat binnen de maatregel zicht kon worden verkregen op de thuissituatie en kon worden bepaald welke hulp nodig is voordat aan terugkeer kan worden gedacht.
De kinderrechter besteedde ook aandacht aan de vraag of de Nederlandse rechter wel bevoegd was, omdat het gezin vermoedelijk de Eritrese nationaliteit heeft. Onder de Europese verordening Brussel II-ter is de Nederlandse rechter echter bevoegd om urgente, naar Nederlands recht voorziene maatregelen te treffen voor een kind dat zich in Nederland bevindt, zodat deze vraag geen belemmering vormde.
De kinderrechter oordeelde dat aan de voorwaarden voor een voorlopige ondertoezichtstelling was voldaan, dat uithuisplaatsing noodzakelijk was in het belang van de verzorging en opvoeding van de jongen, en dat een gewone zitting niet kon worden afgewacht zonder onmiddellijk en ernstig gevaar voor hem. Zonder de ouders eerst te horen, zoals de Raad had gevraagd, stelde de kinderrechter de jongen voorlopig voor drie maanden onder toezicht van Jeugdbescherming Regio Amsterdam en verleende een machtiging tot uithuisplaatsing voor vier weken, die direct van kracht is, ook als iemand in hoger beroep zou gaan. De verdere behandeling van het verzoek, waaronder het horen van de ouders en een kindgesprek, wordt op een latere zitting voortgezet.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/15/381432 / JU RK 26-1331
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een minderjarige jongen die al maanden in een gesloten jeugdhulpinstelling verblijft, blijft daar voorlopig opgesloten. De kinderrechter van Rechtbank Noord-Holland verleende op 29 oktober 2026 met spoed een nieuwe machtiging voor gesloten jeugdhulp, nadat de bestaande machtiging op het punt stond af te lopen. De gecertificeerde instelling De Jeugd- & Gezinsbeschermers diende het verzoek in omdat de situatie van de jongen zorgwekkend blijft. Hoewel hij soms bereid lijkt tot samenwerking, houdt hij zich structureel niet aan gemaakte afspraken. Zo keerde hij tijdens verlofmomenten terug onder invloed van verdovende middelen en gebruikte hij cannabis op zijn kamer binnen de instelling. Ook bezocht hij locaties waar hij uitdrukkelijk niet mocht komen. De jongen, die door zijn ouders is geadopteerd en onder toezicht staat van de instelling, is bovendien recent vrijgekomen uit detentie. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij het plaatsen en tot ontploffing brengen van een explosief, al staat die betrokkenheid juridisch nog niet vast. De kinderrechter stelde vast dat er een ernstig vermoeden bestaat van opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Zonder de besloten structuur van een gesloten voorziening is de kans groot dat hij zich onttrekt aan de begeleiding die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet beschikbaar. Er is weliswaar een intakegesprek gehouden bij een instelling genaamd Vast en Verder, maar een concrete vervolgplaatsing is nog niet geregeld. Omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht zonder direct gevaar voor de jongen, besliste de kinderrechter zonder de ouders en de minderjarige eerst te horen. De spoedmachtiging geldt van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het verdere verzoek van de instelling, dat strekt tot plaatsing in een gesloten instelling tot aan de achttiende verjaardag van de jongen, wordt later beslist na een zitting waarbij alle betrokkenen hun standpunt kunnen toelichten.
Een kinderrechter in Alkmaar heeft een spoedmachtiging verleend om een tweejarig kind uit huis te plaatsen in een pleeggezin. De beslissing volgde op een verzoek van de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, dat op dezelfde dag als de uitspraak werd ingediend. De zorgen over het kind spitsen zich toe op de thuissituatie bij de moeder. De jeugdbeschermer stelt dat de moeder drugs gebruikt terwijl zij verantwoordelijk is voor de zorg van het kind, waardoor zij onvoldoende beschikbaar is. Omdat het kind pas twee jaar oud is, heeft hij voortdurend een opvoeder nodig die hem de benodigde aandacht en zorg kan geven. Daarnaast spelen er ernstige problemen tussen de ouders. Hoewel zij geen relatie meer hebben, slagen zij er niet in het contact beperkt te houden. De ruzies gaan regelmatig gepaard met geschreeuw en fysiek geweld, ook in de omgeving. Het kind wordt daardoor blootgesteld aan emotionele onveiligheid en loopt risico fysiek gewond te raken. De vader zou bovendien ongewenst langskomen, ook op momenten dat de moeder het contact probeert te verbreken. Een verdere complicerende factor is dat de moeder niet eerlijk zou zijn tegenover de hulpverlening over haar contact met de vader en haar drugsgebruik. Zij verscheen ook niet op afspraken bij Queeste, de instantie waar zij voor therapie rondom trauma's en emotieregulatie was aangemeld, waardoor die behandeling niet van de grond is gekomen. De kinderrechter oordeelde dat het niet verantwoord was om een reguliere zitting af te wachten, omdat sprake is van onmiddellijk en ernstig gevaar voor het kind. Omdat de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, geldt de beslissing direct, ook als een van de betrokkenen in hoger beroep gaat. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging tot uithuisplaatsing in een netwerkpleeggezin voor de periode van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het aanvullende verzoek voor een machtiging van drie maanden wordt nog een zitting gehouden waarbij de GI, de moeder en de vader kunnen worden gehoord.
Een minderjarig meisje dat verblijft in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp, mag daar op basis van een spoedmachtiging nog twee weken blijven. Dat besliste de kinderrechter van de Rechtbank Noord-Holland op 29 oktober 2026, na een verzoek van de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (de GI). Het meisje staat onder toezicht en verblijft al enige tijd in een gesloten jeugdhulpaccommodatie op grond van een eerdere machtiging, die op 2 november 2026 zou aflopen. Volgens de GI gaat het inmiddels een stuk beter met haar: ze gebruikt geen drugs meer, is niet meer weggelopen, houdt zich aan afspraken en gaat intern naar school. Ook heeft ze een regelmatig dag- en nachtritme en gebruikt ze medicatie voor ADHD. Er is een nieuwe plek gevonden waar de behandeling na haar achttiende verjaardag kan worden voortgezet met dezelfde aanpak die nu werkt. De overgang naar die nieuwe locatie staat op het punt te worden gemaakt. De GI vroeg de kinderrechter om een spoedmachtiging van twee weken, juist om die overgang te kunnen realiseren zonder dat er een gat valt in de hulpverlening. Daarbij verzocht de GI te beslissen zonder de ouders en het meisje zelf eerst te horen, omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht. De kinderrechter oordeelde dat er een ernstig vermoeden bestaat van ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van het meisje naar volwassenheid ernstig belemmeren. Verblijf in een gesloten instelling is daarom noodzakelijk en geschikt, mede om te voorkomen dat zij zich onttrekt aan de benodigde jeugdhulp. Minder ingrijpende alternatieven zijn er niet. Ook de urgentie staat vast: het was niet verantwoord om een gewone zitting af te wachten vanwege het onmiddellijke en ernstige gevaar voor het meisje. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging en plaatste het meisje van 29 oktober tot 12 november 2026 in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp. Binnen die periode worden de GI, de vader, de moeder, het meisje zelf en haar advocaat opgeroepen voor een reguliere zitting, zodat zij alsnog hun mening kunnen geven.
Een minderjarige jongen staat al enige tijd onder toezicht van jeugdbeschermingsinstantie De Jeugd & Gezinsbeschermers. Op 26 oktober 2026 verleende de kinderrechter een spoedmachtiging om hem uit huis te plaatsen in een reguliere jeugdhulpaccommodatie. Toen medewerkers de beslissing bij de moeder thuis met hem bespraken, vluchtte de jongen weg en keerde hij niet terug. De jeugdbeschermingsinstantie stapte daarop meteen opnieuw naar de rechter. De gevreesde situatie had zich immers al onmiddellijk voltrokken: de jongen onttrekt zich aan hulpverlening, houdt zich niet aan afspraken en vermijdt begeleiding. Bovendien bestaat het risico dat hij verder afgleidt in het criminele circuit en meer middelen gaat gebruiken. In een open setting zou hij volgens de instantie opnieuw verdwijnen. De kinderrechter oordeelde dat er ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen zijn die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Plaatsing in een gesloten instelling is volgens de rechter noodzakelijk om te voorkomen dat hij zich opnieuw onttrekt aan de hulp die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet voorhanden gebleken. Een gewone zitting kon niet worden afgewacht omdat dat onmiddellijk en ernstig gevaar voor de jongen zou opleveren. De rechter verleende de spoedmachtiging dan ook zonder de betrokkenen eerst te horen, maar bepaalde wel dat de jongen zo snel mogelijk na plaatsing door een gedragsdeskundige in persoon moet worden gezien. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging voor gesloten jeugdhulp met ingang van 27 oktober 2026 tot 24 november 2026 en hield de behandeling van het bredere verzoek voor drie maanden gesloten plaatsing aan voor een volgende zitting, waarbij de instantie, de moeder, de minderjarige en zijn advocaat worden opgeroepen.