Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNHO:2026:13175Strafrecht

Man met € 76.320 in broekspijp op Schiphol veroordeeld voor witwassen en hypotheekfraude — RBNHO:2026:13175

witwassen van contant geld op Schiphol en hypotheekfraude met valse werkgeversstukken

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie (officier van justitie)

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld voor witwassen en medeplegen van gebruik van valse geschriften tot 8 maanden voorwaardelijk met 1 jaar proeftijd; partiële vrijspraak voor de schenkingsovereenkomst, geld en horloge verbeurd verklaard.

  • Grote contante bedragen die niet passen bij de bekende inkomsten, een verborgen vervoerswijze en wisselende verklaringen rechtvaardigen een witwasvermoeden.
  • Een algemene verklaring over poker- en gokwinsten zonder data, plaatsen, bedragen of leesbare bewijsstukken is niet concreet en niet verifieerbaar.
  • Gebruik van valse arbeidsovereenkomsten, salarisstroken en werkgeversverklaringen voor een hypotheek is bewezen; voor de schenkingsovereenkomst volgt vrijspraak.
  • Door overschrijding van de redelijke termijn met ruim vijf jaar volstaat een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden.

Samenvatting

Op 22 augustus 2018 wilde een man, geboren in 1983, vanaf Schiphol naar Madrid vliegen. Bij een douanecontrole reageerde een speurhond op zijn kruis. De man ontkende eerst dat hij daar geld had en zei € 10.000 bij zich te hebben. Daarna werd in zijn broekspijp € 76.320 aan contanten gevonden, onder meer 135 biljetten van € 500, eerder in zijn onderbroek verstopt. In zijn portemonnee zat $ 2.272 en hij droeg een Hublot-horloge van ongeveer € 7.000. Ook had hij een cryptotelefoon bij zich. Op dezelfde dag gaf hij wisselende verklaringen: het geld was van hem, hij moest het voor een ander meenemen, hij moest het in Madrid dumpen, en ten slotte had hij het verdiend met poker en wedden op voetbal. Daarnaast werd hij vervolgd voor het samen met zijn echtgenote gebruiken van valse arbeidsovereenkomsten, salarisstroken en werkgeversverklaringen om een hypotheek te krijgen.

De rechtbank Noord-Holland beoordeelt het witwassen met het schema van de Hoge Raad voor zaken waarin geen concreet misdrijf als bron aan te wijzen is. Het FIOD-onderzoek liet zien dat de man alleen in 2017 inkomsten had, € 20.081, en zijn echtgenote in 2016 tot en met 2018 samen € 57.689. Het geld en het horloge stonden daar niet in verhouding toe. Dat rechtvaardigt het vermoeden van witwassen. Zijn uitleg was niet concreet en niet controleerbaar: hij noemde geen data, casino's of winstbedragen voor het pokeren, de wedbriefjes waren grotendeels onleesbaar en in het Albanees, hij weigerde vragen van de FIOD te beantwoorden en gaf de toegangscode van zijn iPhone niet. Over het horloge noemde hij geen winkel en geen aankoopdatum. De rechtbank acht het witwassen bewezen. Ook de hypotheekfraude acht zij bewezen, behalve voor zover het ging om een schenkingsovereenkomst; daarvan wordt hij vrijgesproken, zoals ook de officier van justitie vond.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De officier eiste acht maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met twee jaar proeftijd. De verdediging bepleitte vrijspraak, en anders een straf gelijk aan het voorarrest. De rechtbank vindt de feiten ernstig: witwassen ondermijnt de legale economie en hypotheekfraude tast het vertrouwen in documenten aan. De man heeft in Nederland geen strafblad. De redelijke termijn begon op 22 augustus 2018. Vanwege het omvangrijke FIOD-onderzoek en rechtshulpverzoeken aan Albanië stelt de rechtbank die termijn op drie jaar; hij is met ruim vijf jaar overschreden. Daarom legt zij geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op, al zou die in beginsel passend zijn.

De rechtbank veroordeelt de man voor witwassen en medeplegen van het meermalen gebruiken van valse geschriften tot acht maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met een proeftijd van één jaar. Het geld en het horloge worden verbeurd verklaard. Een Volkswagen met een verborgen bergruimte wordt aan het verkeer onttrokken.

Betrokken advocaten

mr. T. Nieuwburg

verdachte

Nieuwburg Advocaat, AMSTERDAM

125 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

15/166443-18

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.S. Neervoort
  • mw. mr. N.M.L. Rogmans
  • dhr. mr. J.T.P. Pot
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNHO:2026:15647
Rechtbank Noord-Holland·
Strafrecht
Rechtbank veroordeelt man tot 5 jaar en 8 maanden voor fatale mishandeling in Hoofddorp, 4 maanden korting

Op 7 maart 2023 belde een man uit Hoofddorp om 10:59 uur het alarmnummer. Zijn vriend, die ook in zijn tattooshop werkte, was gewond en ademde niet meer. Hulpdiensten troffen het slachtoffer aan in de woning van de man en namen de reanimatie over, maar even na half twaalf was vastgesteld dat hij was overleden. Bij het onderzoek bleek dat hij onder meer breuken in zijn gezicht, een gebroken ellepijp, een ribbreuk en twee gebroken lendenwervels had. De twee mannen kenden elkaar al sinds hun jeugd. Op 6 maart 2023 was er ruzie tussen hen over een auto die op naam van de verdachte stond maar door het slachtoffer werd gebruikt. De verdachte ontving nog steeds de wegenbelasting en de boetes. De vader van het slachtoffer verklaarde dat zijn zoon die middag in de auto doodsbang was voor de verdachte, die volgens hem woest was. 's Avonds volgde in de tattooshop een vernederend gesprek over het werk en het drugsgebruik van het slachtoffer. Daarna reden de twee naar de woning van de verdachte, waar ze rond 22:15 uur aankwamen. Kort daarna werden de telefoons van beiden handmatig uitgezet. Een bovenbuurvrouw hoorde die avond een vreselijke ruzie met geschreeuw en het verschuiven van meubilair. De verdachte ontkende dat hij het slachtoffer had verwond. Volgens hem verliet het slachtoffer die nacht de woning en kwam hij later gewond terug, mogelijk na een bezoek aan een homo-ontmoetingsplek of na afpersing door pedo-jagers. De rechtbank vond daar geen aanwijzingen voor. Er waren geen camerabeelden, getuigen of bloedsporen buiten de woning, de telefoon en de iPad van het slachtoffer bleven in het huis, en in de woning zelf lagen veel bloedsporen met het DNA van het slachtoffer. Ook de letseldatering paste niet bij het tijdstip waarop de verdachte zei dat zijn vriend gewond was teruggekomen. Twee pathologen kwamen tot een iets verschillende schatting van de ouderdom van de letsels, maar volgens de rechtbank waren ze op het moment van overlijden hooguit zes uur oud. Dat sloot de verklaring van de verdachte uit. Omdat alleen de verdachte en het slachtoffer in de woning waren, kon alleen de verdachte het geweld hebben gepleegd. Van moord of doodslag sprak de rechtbank de verdachte vrij, net als de officier van justitie en de verdediging bepleitten. Het dossier bevatte geen aanwijzingen dat hij de dood van het slachtoffer wilde. Ook voorbedachten rade was niet bewezen. Wel achtte de rechtbank bewezen dat hij opzettelijk zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht door hevig geweld op het hoofd en het lichaam, met de dood tot gevolg. Een verzoek van de verdediging om nog een deskundige op het gebied van letseldatering te benoemen, wees de rechtbank af, omdat de rapporten voldoende duidelijkheid gaven. De psycholoog en psychiater adviseerden het feit volledig toe te rekenen, ondanks aanwijzingen voor een antisociale persoonlijkheidsstoornis. De rechtbank noemde het geweld een forse geweldsexplosie en rekende de verdachte aan dat hij het recht op leven van het slachtoffer heeft ontnomen. Zij woog mee dat de verdachte eerder voor geweldsdelicten is veroordeeld, in 2013 nog tot vier jaar cel. Ook het onherstelbare leed van de nabestaanden woog zwaar. De officier van justitie eiste 80 maanden gevangenisstraf. De rechtbank vond zes jaar in beginsel passend, maar hield rekening met overschrijding van de redelijke termijn. Die liep vanaf 10 juli 2023, toen de verdachte in verzekering werd gesteld. Door de omvang van het onderzoek was een langere duur gerechtvaardigd, maar niet de hele duur. Na afronding van het laatste deskundigenonderzoek op 13 oktober 2025 duurde het ruim een jaar voordat de zaak kon worden behandeld. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vijf jaar en acht maanden, met aftrek van het voorarrest, vier maanden lager dan de zes jaar die zij anders had opgelegd. Omdat het gevaar voor herhaling volgens de reclassering laag is en de 12-jaarsgrond na de vrijspraak van moord of doodslag verviel, werd het bevel tot voorlopige hechtenis opgeheven. Verder gelastte de rechtbank dat de in beslag genomen telefoons en andere voorwerpen worden teruggegeven aan de verdachte, de nabestaanden of een andere rechthebbende. Eén telefoon van het slachtoffer wordt aan het verkeer onttrokken.

Rechtbank Noord-Holland·
Strafrecht
RBNHO:2026:15792
Rechtbank Noord-Holland·
Strafrecht
RBNHO:2026:15888
Rechtbank Noord-Holland·
Strafrecht
Taakstraf van 240 uur voor automobilist die hardloopster doodreed op oversteekplaats Zaandam

Op 19 december 2025, omstreeks 07.26 uur, liep een 53-jarige vrouw hard over de Diederik Sonoyweg in Zaandam. Ze stak de oversteekplaats over op de Leeghwaterweg, een voorrangsweg waar 50 kilometer per uur is toegestaan. Een automobilist reed haar aan. Ze overleed ter plaatse. De plek is niet overzichtelijk. De weg maakt een flauwe bocht, de rijbaan wordt bij de oversteekplaats verdeeld door een verhoogde middengeleider en waarschuwingsborden kondigen de oversteek aan. Het was donker, maar de straatverlichting brandde en het zicht werd niet belemmerd. De automobilist kende de weg goed: hij reed er vijf dagen per week en noemde de overzichtelijkheid bij de oversteekplaats zelf 'waardeloos'. De rechtbank Noord-Holland stelt vast dat de man veel te hard reed. Direct na het ongeval zei hij tegen de politie dat hij 70 à 80 kilometer per uur reed, en ook op de zitting gaf hij toe te hard te hebben gereden. De forensische opsporing berekende aan de hand van camerabeelden een indicatieve gemiddelde snelheid van 103,8 kilometer per uur over een traject van ruim 52 meter, dat eindigde 17 meter voor het botspunt. De rechtbank benadrukt dat dit geen exacte snelheidsberekening is, maar concludeert dat de man in ieder geval aanzienlijk harder reed dan 50 kilometer per uur. Volgens de rechtbank vraagt autorijden om voortdurende voorzichtigheid en oplettendheid, en om te anticiperen op wat er onverwacht kan gebeuren. Hier was extra voorzichtigheid geboden: het was donker, er waren meerdere kwetsbare verkeersdeelnemers aanwezig en de situatie ter plaatse was bekend bij de man. Met zijn snelheid nam hij een onaanvaardbaar risico. De rechtbank spreekt van aanmerkelijk onvoorzichtig rijgedrag, en dus van schuld in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet. De officier van justitie had zeer onvoorzichtig rijgedrag bewezen willen zien; de rechtbank gaat daar niet in mee. Bij de straf hanteert de rechtbank de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht. Bij een mate van schuld als deze gaan die uit van een taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van een jaar. De man is niet eerder voor een soortgelijk feit veroordeeld en de reclassering schat het recidiverisico laag in. Aan de persoonlijke omstandigheden ontleent de rechtbank geen reden om van het oriëntatiepunt af te wijken. De rechtbank erkent dat geen enkele straf in verhouding staat tot het leed van de nabestaanden. De partner van het slachtoffer vertelde op de zitting hoe groot het verdriet in de familie is. De officier van justitie eiste 8 maanden gevangenisstraf, waarvan 2 maanden voorwaardelijk, en 36 maanden rijontzegging, waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De rechtbank legt de man 240 uur taakstraf op, met 120 dagen hechtenis als vervanging bij het niet verrichten ervan, en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor 1 jaar. De auto, die in beslag was genomen, krijgt hij terug.

Rechtbank Noord-Holland·
Strafrecht