Man die eigenaar partycentrum naar gijzeling in Egmond aan Zee lokte, krijgt 30 maanden cel — RBNHO:2026:13194
wederrechtelijke vrijheidsberoving en diefstal met geweld na het lokken van een slachtoffer
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf, waarvan 10 voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, en tot betaling van € 7.000 immateriële schadevergoeding.
- Wie het slachtoffer met een smoes naar een woning lokt, de woning huurt en de daders na afloop ophaalt, is medepleger, ook als hij bij de overval zelf niet aanwezig was.
- De verklaring van de medeverdachte blijft bruikbaar ondanks onjuistheden op onderdelen, omdat ze steun vindt in ander bewijs en haarzelf belast.
- De verdachte aanvaardde bewust het risico op geweld, zodat hij voorwaardelijk opzet had op de diefstal met geweld.
- Wegens zijn jonge leeftijd, het naleven van schorsingsvoorwaarden en een termijnoverschrijding van bijna zeven maanden blijft de straf onder de eis van 48 maanden.
- Van de gevorderde € 1.025.000 wijst de rechtbank alleen € 7.000 smartengeld toe; de claim voor bedrijfsverkoop en inkomstenderving is onvoldoende onderbouwd.
Samenvatting
De eigenaar van een partycentrum in Beverwijk dacht in november 2023 een zaal te verhuren voor een bruiloft. Een vrouw had via Facebook contact met hem gezocht, kreeg op 28 oktober 2023 een rondleiding en maakte een vervolgafspraak om op 11 november een huurcontract te tekenen in een vakantiewoning in Egmond aan Zee. Die bruiloft bestond niet. Toen de man die avond de woning in wilde lopen, kreeg hij een duw. Binnen richtten gemaskerde mannen een op een machinegeweer lijkend voorwerp op hem, namen zijn twee iPhones, een horloge en ongeveer € 500 af, bonden zijn armen en benen vast en trokken een zak over zijn hoofd. Uren later werd hij in zijn eigen auto naar Delft gereden, waar hij bij een flatgebouw wist te ontsnappen en voorbijgangers om hulp vroeg.
Voor de rechtbank Noord-Holland stond de man die het plan samen met de vrouw had bedacht. Hij gaf haar de naam van het slachtoffer, kocht een telefoon waarmee zij het contact onderhield, kreeg screenshots van de chats en vertelde haar wat ze moest terugsturen. Hij bracht haar naar beide afspraken, boekte de Airbnb-woning via de bankrekening van zijn zus en lichtte een onbekend gebleven man, door hem X genoemd, in over tijd en plaats. Hij zag een gemaskerde persoon de woning binnengaan voordat hij vertrok. Na het afzetten van de vrouw in België reed hij die nacht naar Delft om drie mannen op te halen en elders af te zetten.
Zijn advocaat bepleitte vrijspraak. Hij zou geen medepleger zijn en geen opzet op de diefstal met geweld hebben gehad, en de verklaring van de vrouw, die zei dat hij haar had verteld over een groep die het slachtoffer wilde gijzelen om geld uit hem te trekken, zou onbetrouwbaar zijn. De rechtbank zag dat anders. Dat de vrouw op enkele punten onjuist verklaarde, onder meer over hoe lang ze in de woning was, maakt haar verklaring niet in het geheel onbruikbaar; die vindt steun in ander bewijs en belast haarzelf ook zwaar. Uit zijn moeite om het slachtoffer met een smoes te lokken en zelf buiten beeld te blijven, en uit zijn eigen verklaring dat hij dacht dat er mogelijk een klap zou vallen, leidde de rechtbank af dat hij het risico op geweld bewust aanvaardde. Dat hij er zelf niet bij was, staat aan medeplegen niet in de weg: zijn bijdrage voor, tijdens en na de feiten was wezenlijk.
De officier van justitie eiste 48 maanden cel, waarvan 18 voorwaardelijk. De rechtbank nam als vertrekpunt de richtlijn voor een woningoverval met relatief licht geweld, drie jaar, en rekende het samenwerken met anderen zwaar. In zijn voordeel woog dat hij een blanco strafblad voor dit soort feiten heeft, relatief jong was en zich tijdens de schorsing van zijn voorarrest lang aan de voorwaarden hield. De reclassering beschreef dat hij lijdt aan een progressieve vorm van MS en zeer beperkt belastbaar is. Ook is de redelijke termijn met bijna zeven maanden overschreden, gerekend vanaf zijn inverzekeringstelling op 5 maart 2024, en die overschrijding compenseerde de rechtbank in de straf.
Het slachtoffer vroeg € 1.025.000, waarvan een miljoen voor de gedwongen verkoop van zijn bedrijf en twintig jaar gederfde inkomsten. Dat deel was onvoldoende onderbouwd. Voor de urenlange gijzeling ging de rechtbank er zonder nadere onderbouwing van uit dat hij in zijn persoon is aangetast, en zij kende in plaats van de gevraagde € 25.000 een bedrag van € 7.000 toe.
De rechtbank veroordeelt de man tot 30 maanden gevangenisstraf, waarvan 10 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van voorarrest. Hij moet het slachtoffer samen met zijn mededaders € 7.000 smartengeld betalen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:353, Raad van State, 21-01-2026, 202400128/1/A2
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:23004, Rechtbank Den Haag, 04-12-2025, 09/227505-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14383, Rechtbank Noord-Holland, 28-11-2025, 11937623 \ VV EXPL 25-158
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14073, Rechtbank Noord-Holland, 25-11-2025, 11761590 \ EJ VERZ 25-8
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15/304738-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.