ECLI:NL:RBNHO:2026:1555, Rechtbank Noord-Holland, 19-02-2026, AWB - 25 _ 2824 — RBNHO:2026:1555
Samenvatting
In geschil is de hoogte van de verzuimboete wegens het te laat indienen van de aangifte Vpb 2022. Niet in geschil is dat eiseres te laat aangifte heeft gedaan en dat een verzuimboete terecht is. Eiseres stelt dat de boete van € 1.000 disproportioneel is en moet worden verminderd tot € 500, omdat het verzuim bestaat uit het vergeten uitstel aan te vragen, sprake is van een eerste verzuim en verbetergedrag, en omdat zij een eenvoudige MKB-onderneming drijft die volgens haar in vergelijkbare gevallen lagere boetes krijgt opgelegd. Verweerder stelt dat € 1.000 passend is, dat geen sprake is van een afzonderlijk MKB-boetebeleid en dat eiseres niet vergelijkbaar is met een eenmanszaak. De rechtbank oordeelt dat eiseres wél vergelijkbaar is met een eenmanszaak en dat, gelet op de proportionaliteit, het eerste verzuim en het getoonde verbetergedrag, de verzuimboete van € 1.000 te hoog is. De rechtbank acht een verzuimboete van € 500 passend en geboden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGEAC:2023:199, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 21-08-2023, 555.00085/23
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2018:1766, Rechtbank Rotterdam, 06-03-2018, 10/680701-16
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2017:8989, Rechtbank Rotterdam, 08-11-2017, 10/996687-15
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2017:10354, Rechtbank Rotterdam, 12-07-2017, 10/750441-16
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
AWB - 25 _ 2824
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. J. Snitker
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een importeur van zitzakken, ook wel beanbags genoemd, strijdt met de Douane over de vraag in welke tariefcategorie zijn product thuishoort. Het gaat om een gevulde zitzak van 190 bij 140 centimeter, 7,5 kilo zwaar en met een inhoud van 350 liter, en om het lege omhulsel daarvan. Die indeling bepaalt onder meer welk invoertarief geldt. De Douane gaf in januari 2025 twee bindende tariefinlichtingen af: de gevulde zitzak kwam in de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' (kussens, poefs en peluws), het lege omhulsel in de categorie 'andere geconfectioneerde artikelen van textiel'. De importeur wil beide producten ingedeeld zien als zitmeubel. Zijn bezwaar werd in juli 2025 afgewezen, waarna hij in beroep ging bij de rechtbank Noord-Holland. De Douane vond zelf eigenlijk ook dat de zitzak een zitmeubel is, maar voelt zich gebonden aan een Europese uitvoeringsverordening uit december 2024. Daarin heeft de Europese Commissie bepaald dat het lege omhulsel van zo'n zitzak onder 'andere geconfectioneerde artikelen' valt. In de motivering staat dat de gevulde zitzak vergelijkbaar is met een kussen en geen zitmeubel, omdat hij instabiel is en meegeeft onder het lichaamsgewicht. Beide partijen hebben de rechtbank gevraagd vragen te stellen over de geldigheid van die verordening. De rechtbank heeft het product zelf bestudeerd en uitgeprobeerd. Met de twee riemen vast krijgt de zitzak een zitgedeelte en een rugleuning. Bij herhaald gebruik schuift de vulling van piepschuimbolletjes weg en zit de gebruiker steeds lager, tot de zitzak wordt opgeschud. Zonder riemen is de zitzak een groot kussen om op te zitten of te liggen. Volgens de rechtbank is de zitzak geen artikel voor bedden. Hij wordt zelfstandig op de grond gebruikt en niet bij een bed, en hij is geen kussen of matras in de zin van beddengoed. De rechtbank wijst er ook op dat de Commissie in vier eerdere verordeningen (over een hondenmand, een verwarmingsmat, een kampeermat en een koelmat) indeling bij artikelen voor bedden juist uitsloot, omdat die producten niet bij een bed worden gebruikt. Of de uitleg van die categorie consistent is, vindt de rechtbank twijfelachtig. Voorlopig oordeelt de rechtbank dat de zitzak onder zitmeubelen valt, of anders onder 'andere meubelen'. Vormvastheid is geen voorwaarde voor die laatste categorie. Het omhulsel is dan een onderdeel van dat meubel en hoort in dezelfde categorie, zodat het niet onder geconfectioneerde textielartikelen kan vallen. Een compleet zitmeubel is het lege omhulsel volgens de rechtbank niet, want de vulling ontbreekt. De rechtbank mag een Europese verordening zelf niet ongeldig verklaren en moet daarom het Hof van Justitie in Luxemburg om uitleg vragen. De rechtbank legt het Hof twee vragen voor. De eerste is of de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' aldus moet worden uitgelegd dat de zitzak daaronder valt. Als dat niet zo is, vraagt de rechtbank of de uitvoeringsverordening ongeldig is voor zover daarin het omhulsel als geconfectioneerd textielartikel wordt ingedeeld. Alle verdere beslissingen houdt de rechtbank aan en het geding wordt geschorst tot het Hof heeft geantwoord. Tegen deze tussenbeslissing staat geen hoger beroep open.