Bestuurder veroordeeld na dodelijk fietsongeval in Hippolytushoef — RBNHO:2026:3657
schuld verkeersongeval met dodelijke afloop en zwaar lichamelijk letsel
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 240 uur taakstraf en een rijontzegging van 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk voor het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval.
- Verdachte reed met 74,6 km/u op een kruising met maximumsnelheid 60 km/u, terwijl hij eerder zelfs 108 km/u had bereikt.
- Rechtbank verwierp het verweer dat de fietsers onzichtbaar waren door riet: forensisch onderzoek toonde vrij zicht kort voor de botsing.
- Gedrag gekwalificeerd als aanmerkelijk onvoorzichtig (niet roekeloos): verdachte had snelheid moeten aanpassen aan de onoverzichtelijke T-splitsing.
- Ontbrekende vermijdbaarheidsanalyse in het dossier leidde niet tot vrijspraak: rechtbank concludeerde op basis van overige feiten dat tijdig stoppen mogelijk was geweest.
- Straf: 240 uur taakstraf en 12 maanden rijontzegging (6 maanden voorwaardelijk), rekening houdend met blanco strafblad en herstelbemiddeling met slachtoffer.
Samenvatting
Op 12 augustus 2024 reed een man met zijn bedrijfsauto over de Burgerweg in Hippolytushoef, gemeente Hollands Kroon. Op de T-splitsing met de Polderweg botste hij met grote kracht op twee wielrenners die van rechts kwamen. Één van hen overleed aan zijn verwondingen. De ander, zijn broer, raakte zwaar gewond: hij liep twintig gebroken ribben, een gecompliceerde enkelbreuk, een gebroken sleutelbeen, een breuk in het schaambeen, twee gebroken middenhandsbeentjes, een bloeding in de milt en een kleine klaplong op. Hij bracht twee dagen door op de Intensive Care en lag daarna twee weken op de chirurgieafdeling.
Uit het onderzoek bleek dat de verdachte op enig moment een snelheid van ongeveer 108 kilometer per uur had bereikt op een weg met een maximumsnelheid van 60 kilometer per uur. Vlak voor de botsing reed hij nog 74,6 kilometer per uur. De man kende de weg goed — naar eigen zeggen reed hij er wekelijks — en was dus ook bekend met de beperkte zichtlijnen vóór de splitsing, waar bosschages het zicht op de Polderweg belemmerden.
De rechtbank verwierp het verweer van de raadsman dat de verdachte de wielrenners niet had kunnen zien vanwege hoogstaand riet. Uit forensisch fotomateriaal bleek dat het riet langs de Polderweg lager was dan de wielkast van een auto die op die weg stond, en dat de verdachte kort voor de kruising vrij zicht had. De raadsman voerde ook aan dat niet duidelijk was of de maximumsnelheid 60 of 80 kilometer per uur was, maar de rechtbank wees erop dat twee verbalisanten in hun processen-verbaal 60 kilometer per uur hadden genoteerd, en dat de verdachte zelf bij de politie verklaarde dat hij dacht dat de maximumsnelheid 60 kilometer per uur was.
Het centrale oordeel was dat de verdachte, juist omdat het zicht voor de kruising was belemmerd door bosschages, zijn snelheid ver had moeten terugbrengen — niet alleen tot de toegestane maximumsnelheid, maar tot een snelheid waarbij hij tijdig kon anticiperen op verkeer van rechts, dat op die splitsing voorrang had. Door dat na te laten was hij niet in staat de kruising goed te overzien, en kon hij de wielrenners niet zien naderen en geen voorrang verlenen. Hoewel het dossier geen formele vermijdbaarheidsanalyse bevatte, oordeelde de rechtbank dat de verdachte de fietsers had kunnen zien en tijdig had kunnen stoppen als hij zijn snelheid had aangepast.
De rechtbank kwalificeerde het gedrag als aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend, waarmee de drempel voor schuld in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 was gehaald. Van roekeloosheid — de zwaarste vorm — was naar het oordeel van de rechtbank geen sprake.
Bij de straftoemeting woog de rechtbank mee dat de verdachte zwaar heeft geleden onder de gevolgen van het ongeval. Direct na de botsing probeerde hij het slachtoffer nog te reanimeren. Hij heeft geen strafblad en de kans op herhaling wordt laag geacht. Ook vond er een herstelbemiddelingsgesprek plaats met het zwaargewonde slachtoffer, dat door beiden als positief werd ervaren. De verdachte werd veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van twaalf maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2026:460, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 27-01-2026, 21-003225-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8738, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24-12-2025, 21-001266-22
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8578, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24-12-2025, 21-003892-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8009, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 12-12-2025, 21-000617-25
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15/219022-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.