Minderjarige veroordeeld voor ontploffing bij Alkmaarse woningen — RBNHO:2026:3683
Jeugdstrafrecht / ontploffing bij woningen
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte (minderjarige)
Verdachte veroordeeld tot 38 dagen jeugddetentie en 150 uur werkstraf (helft voorwaardelijk) wegens medeplegen van een ontploffing en een poging daartoe; vrijgesproken van bedreiging.
- Rechtbank verwerpt beroep op vrijwillige terugtred: niet raken van ruit was geen bewuste keuze maar een misser, en kort daarna vond wél een voltooide ontploffing plaats.
- Verdachte schuldig aan medeplegen poging tot ontploffing (feit 1) en medeplegen voltooide ontploffing (feit 3); vrijgesproken van bedreiging (feit 2) omdat opzet op bedreiging ontbrak.
- Feiten worden in verminderde mate toegerekend wegens vastgestelde zwakbegaafdheid en autismespectrumstoornis.
- Schadevergoeding van €1.000 per persoon toegewezen aan bewoners eerste woning (levensgevaar bewezen); vordering bewoner tweede woning niet-ontvankelijk wegens onvoldoende onderbouwing.
- Ondanks advies Raad voor de Kinderbescherming tegen jeugddetentie legt rechtbank toch 38 dagen jeugddetentie op naast werkstraf van 150 uur (half voorwaardelijk), gezien ernst van de feiten.
Samenvatting
In de vroege nacht van 1 februari 2024 werd een minderjarige jongen in het gezelschap van een medeverdachte naar twee woningen in Alkmaar gereden. Zijn opdracht: bij beide woningen vuurwerk-brandstof-combinaties tot ontploffing brengen. Met een Cobra-vuurwerk, een fles lampolie en een tegel trok hij naar zijn doelwitten — voor geldelijk gewin, zo stelde de rechtbank vast.
Bij de eerste woning, aan de Straat met nummer 1, ging het mis. De jongen gooide de tegel richting de ruit van de woning, maar raak te het kozijn in plaats van het glas. Hij nam de fles lampolie mee en vertrok. Bij de tweede woning lukte het wel: de vuurwerk-brandstof-combinatie werd aangestoken en ontplofte. De schade was materieel, maar ook psychologisch: bewoners schrokken op, buurtbewoners raakten in angst, en meerdere Alkmaarse wijken werden aangewezen als veiligheidsrisicogebied. De betreffende doelwitwoning werd op last van de burgemeester gesloten.
De verdachte beweerde dat hij bij de eerste woning bewust de tegel niet tegen de ruit had gegooid — een daad van vrijwillige terugtred, aldus zijn raadsman. De rechtbank verwierp dit verweer. De tegel was vlak naast de ruit terechtgekomen, bij het kozijn. De rechtbank nam aan dat hij net naast had gegooid. Zijn vertrek was ingegeven door angst voor de mogelijk wakker geschrokken bewoners, niet door berouw. Dat hij kort daarna bij de tweede woning wél tot een voltooide ontploffing had bijgedragen, versterkte die conclusie.
De rechtbank sprak de jongen vrij van bedreiging van de bewoners van de eerste woning. Zijn opzet was gericht op het veroorzaken van een ontploffing, niet op het bedreigen van personen.
Bij de strafoplegging speelde de persoon van de verdachte een zwaarwegende rol. Uit een psychologisch rapport bleek dat hij lijdt aan zwakbegaafdheid en een autismespectrumstoornis, waardoor zijn keuzevrijheid ten tijde van de feiten beperkt was. De Raad voor de Kinderbescherming en de jeugdreclassering adviseerden om geen jeugddetentie op te leggen, vanwege het risico op overbelasting en nieuwe faalervaringen. De rechtbank volgde dat advies niet volledig: de ernst van de feiten vergde een andere aanpak dan enkel een voorwaardelijke werkstraf.
De schadeclaims van de slachtoffers liepen uiteen. De bewoners van de eerste woning — bij wie levensgevaar aantoonbaar te duchten was geweest — kregen elk €1.000 immateriële schadevergoeding toegewezen. De bewoner van de tweede woning, die de ochtend ná de explosie pas van het incident hoorde, werd niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering van €3.000: de onderbouwing was te mager en zijn persoonlijke aantasting niet voldoende aangetoond.
De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 38 dagen jeugddetentie — gelijk aan de reeds ondergane voorlopige hechtenis — en een werkstraf van 150 uur, waarvan de helft voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Aan het voorwaardelijke deel zijn bijzondere voorwaarden verbonden: begeleiding door jeugdreclassering, behandeling, meewerken aan begeleid wonen en een positieve dagbesteding. Zijn iPhone werd verbeurdverklaard.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2025:15614, Rechtbank Noord-Holland, 24-12-2025, 15/057970-23
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14803, Rechtbank Noord-Holland, 17-12-2025, 15.234237.23 (P) & 15/036025-22 (tul)
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14786, Rechtbank Noord-Holland, 17-12-2025, 15/234245-23 (P) & 15/098887-23 & 15/243056-23 & 15/291640-23 & 15/122140-24
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5500, Rechtbank Midden-Nederland, 22-10-2025, 16/227148-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15/130199-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.