Naar inhoud
Juristi.nl

Rechtbank wijst verzoek toe om longarts te laten onderzoeken of Dijklander Ziekenhuis fatale fout maakte — RBNHO:2026:8384

Medische aansprakelijkheid na overlijden bij behandeling pneumothorax

Eiser / verzoeker

Erfgenamen van wijlen de heer [erflater]

VS

Verweerder / gedaagde

Stichting Dijklander Ziekenhuis en Onderlinge Waarborgmaatschappij Centramed B.A.

De rechtbank wijst het verzoek om een voorlopig deskundigenbericht toe en benoemt dr. J.P. Janssen als longarts-deskundige om de behandeling door Dijklander Ziekenhuis te beoordelen.

  • De rechtbank wijst het verzoek om een voorlopig deskundigenbericht toe omdat het voldoet aan de wettelijke vereisten en verweerders geen inhoudelijk verweer voerden.
  • De rechtbank kiest voor een specifieke vraagstelling gericht op twee concrete verwijten: het uitblijven van fysiek onderzoek op 14 oktober 2023 en het handelen rondom de dikkere drain na de reanimatie.
  • Het inzage- en blokkeringsrecht geldt niet voor dit onderzoek, omdat dat een persoonlijk recht is dat niet overgaat op erfgenamen na overlijden.
  • De kosten van het deskundigenonderzoek worden voorgeschoten door de Staat, omdat de verzoekers procederen op basis van een toevoeging.
  • De deskundige moet zo mogelijk een percentage noemen voor de kans dat de patiënt niet zou zijn overleden als er wel conform de professionele standaard was gehandeld.

Samenvatting

Een man overleed in oktober 2023 in Dijklander Ziekenhuis na een mislukte behandeling voor een acute klaplong. Zijn erfgenamen vermoeden dat het ziekenhuis medische fouten heeft gemaakt en willen dat een onafhankelijk deskundige de behandeling beoordeelt. De rechtbank Noord-Holland heeft hun verzoek daartoe toegewezen.

De man werd op 12 oktober 2023 per ambulance naar de spoedeisende hulp van Dijklander in Purmerend gebracht met een volledige klaplong rechts. Er werd een thoraxdrain geplaatst om de long te laten uitzetten. In de dagen daarna ontwikkelde zich ophoping van lucht onder de huid, ook wel subcutaan emfyseem genoemd. Op de avond van 14 oktober overlegde een verpleegkundige tweemaal telefonisch met de longarts, maar die schatte de situatie niet als zorgwekkend in en besloot niet langs te komen. Rond middernacht verslechterde de toestand van de man acuut: hij raakte in een reanimatiesetting en kwam niet meer bij bewustzijn. Een poging om een dikkere drain in te brengen mislukte.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man werd overgeplaatst naar de intensive care op de locatie Hoorn, maar herstelde niet. Er bleek sprake te zijn van hersenschade als gevolg van de reanimatie. Op 20 oktober 2023 werd de behandeling gestaakt en overleed hij in het bijzijn van zijn familie.

Na zijn overlijden deed een interne commissie van Dijklander onderzoek naar de mogelijke calamiteit. Die commissie stelde vast dat ondanks duidelijke klinische achteruitgang geen aanvullend onderzoek had plaatsgevonden en de longarts de situatie uitsluitend had beoordeeld op basis van de luchtlekkage van de drain. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd concludeerde dat het ziekenhuis de calamiteit zorgvuldig had onderzocht en voldoende verbetermaatregelen had getroffen.

De erfgenamen stelden Dijklander in mei 2024 aansprakelijk. Het ziekenhuis en zijn aansprakelijkheidsverzekeraar Centramed wezen iedere aansprakelijkheid van de hand. Om meer duidelijkheid te krijgen over hun rechtspositie, vroegen de erfgenamen de rechtbank toestemming voor een zogenoemd voorlopig deskundigenbericht: een onafhankelijk deskundigenonderzoek voordat een eventuele bodemprocedure begint.

Dijklander en Centramed verzetten zich niet tegen het verzoek als zodanig, maar pleitten wel voor een specifiekere vraagstelling dan de erfgenamen hadden voorgesteld. De rechtbank volgde dat standpunt: omdat de erfgenamen hun verwijten al concreet hadden verwoord in de aansprakelijkstelling, kon de vraagstelling gerichter worden geformuleerd. De centrale verwijten zijn dat de longarts op de avond van 14 oktober naar het ziekenhuis had moeten komen voor aanvullend onderzoek en behandeling, en dat er in de nacht daarna onzorgvuldig is gehandeld bij de pogingen een dikkere drain te plaatsen.

De rechtbank benoemt longarts dr. J.P. Janssen, verbonden aan Expertise Centrum MediLibra, als deskundige. Hij heeft pneumothorax als aandachtsgebied en heeft bevestigd onpartijdig te zijn. De deskundige krijgt dertien vragen voorgelegd, waaronder de vraag of de longarts op 14 oktober de man aan zijn bed had moeten zien, of de drain correct is geplaatst en gecontroleerd, en of eventuele fouten hebben bijgedragen aan de reanimatiesetting en het overlijden. Als de deskundige concludeert dat niet conform de professionele standaard is gehandeld, moet hij ook inschatten hoe groot de kans was geweest dat de man niet zou zijn overleden als er wél juist was opgetreden, bij voorkeur uitgedrukt in een percentage. De kosten van het onderzoek, begroot op € 8.415,55 inclusief btw, worden voorgeschoten door de Staat omdat de erfgenamen procederen op basis van een toevoeging.

Betrokken advocaten

mr. R. van den Berg

verzoekers

Wolf Advocaten, HAARLEM

70 uitspraken
mr. M. Roth

verweerders

Centramed, ZOETERMEER

6 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/15/373143 / HA RK 25-200

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. J.S. Reid
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNHO:2026:15643
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
Rechter compenseert proceskosten in kort geding over spullen in echtelijke woning

Een vrouw in Haarlem die midden in een echtscheiding zit, stapte naar de rechter om weer bij haar eigen spullen in de echtelijke woning te kunnen. Samen met haar twee dochters liet zij persoonlijke bezittingen achter in het huis waar haar man nog woont. Het echtpaar is sinds 23 april 1996 getrouwd. De vrouw diende op 4 november 2025 een verzoek tot echtscheiding in bij de rechtbank Amsterdam. In een kort geding vroeg de vrouw om een sleutel van de woning en om afgifte van haar spullen en die van de dochters. Voordat de zaak bij de rechter kwam, had haar advocaat de man op 12 mei 2026 per e-mail gesommeerd om haar weer toegang te geven en mee te werken aan het ophalen van haar spullen. De man reageerde daar niet schriftelijk op. Wel had hij via een appbericht aan een van de dochters laten weten dat zij altijd hun spullen konden ophalen en dat hij hun nooit de toegang had ontzegd. Later vroeg de advocaat van de man tweemaal wat de vrouw precies wilde en hoe spoedeisend dat was, maar de vrouw gaf daarop geen antwoord. Tijdens de mondelinge behandeling van 5 oktober 2026 kwamen partijen na een korte schorsing zelf tot afspraken. De man zet binnen twee weken onder meer boeken, kleding, schoenen, keukenspullen, schoolspullen en de fietsen ingepakt in dozen onder het afdakje van de woning. Hij laat de vrouw weten wanneer zij ze kan ophalen, en zij maakt thuis een inventarisatie. Mist ze daarna nog concrete spullen, dan werkt de man mee aan afgifte. Daarmee was de vordering van de vrouw in feite van de baan. De man wilde nog wel een vonnis over de proceskosten. Hij vond dat de procedure niet nodig was geweest, omdat hij altijd open stond voor afspraken, en wilde dat de vrouw de kosten droeg. De vrouw wees erop dat de man pas ter zitting erkende dat er nog spullen in huis lagen en niet inhoudelijk reageerde op de sommatie. De voorzieningenrechter hield vast aan het uitgangspunt dat de proceskosten tussen ex-partners worden gecompenseerd. Alleen bij misbruik van procesrecht kan de rechter kosten die nodeloos zijn gemaakt of veroorzaakt voor rekening van de veroorzaker laten. Daarvan was hier geen sprake. Het appbericht van de man aan zijn dochter was volgens de rechter onvoldoende om aan te nemen dat de vrouw buiten een procedure om tot afspraken had kunnen komen, gelet op de slechte verstandhouding tussen partijen. Doordat de man niet inhoudelijk op de sommatie van 12 mei 2026 reageerde, droeg hij bovendien zelf bij aan het ontstaan van het kort geding. Dat de vrouw niet antwoordde op de vragen over de verhinderdata van de man, deed daar onvoldoende aan af. De voorzieningenrechter compenseerde de proceskosten, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.

Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBNHO:2026:13643
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBNHO:2026:13682
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
RBNHO:2026:13177
Rechtbank Noord-Holland·
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht