Rechter verlaagt ontnemingsvordering cocaïnehandel van €883.000 naar €682.000 — RBNHO:2026:8420
Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel / kasopstelling cocaïnehandel
Eiser / verzoeker
Officier van justitie (ontnemingsvordering)
Verweerder / gedaagde
Veroordeelde
De ontnemingsvordering wordt gedeeltelijk toegewezen: de veroordeelde moet €682.742,10 aan de staat betalen ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel (gevorderd was €883.036,10).
- Rechtbank wijst primaire grondslag (art. 36e lid 2 Sr) af: onvoldoende concrete aanwijzingen dat veroordeelde buiten de bewezen periode andere strafbare feiten heeft gepleegd
- Ontneming gebaseerd op art. 36e lid 3 Sr via kasopstelling over 2016-2022: contante uitgaven van ruim €1 miljoen tegenover nagenoeg geen legale inkomsten
- Leningen van twee personen (totaal ~€198.000) niet meegenomen als contante uitgaven, omdat geldverstrekkers verklaard hebben het geld nog tegoed te hebben
- Begin- en eindsaldo contant geld gecorrigeerd op basis van bankopnamen vlak voor de meetperiode en aangetroffen contant geld bij aanhouding
- Wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op €682.742,10 met maximale gijzeling van 1.080 dagen bij niet-betaling
Samenvatting
Een man die in februari 2025 werd veroordeeld voor het medeplegen van voorbereidingshandelingen voor cocaïnehandel en het voorhanden hebben van cocaïne, moet ruim €682.000 terugbetalen aan de staat. De rechtbank Noord-Holland paste daarmee de oorspronkelijke vordering van de officier van justitie fors naar beneden aan.
De officier van justitie had verzocht om ontneming van bijna €883.000 aan wederrechtelijk verkregen voordeel. Dat bedrag was berekend via een zogenoemde kasopstelling over de periode van mei 2016 tot juni 2022 — ruim zes jaar. Bij deze methode worden de legale contante inkomsten van iemand vergeleken met de werkelijke contante uitgaven. Wanneer de uitgaven de legale inkomsten ver overtreffen, wordt het verschil als crimineel vermogen beschouwd.
De man had in die periode vrijwel geen aantoonbare legale inkomsten. Vanaf 2016 was bij de Belastingdienst geen inkomen of vermogen van hem bekend. Hoewel zijn bankrekening bijschrijvingen toonde met verwijzingen naar vastgoedtransacties of horlogehandel, betrof het zeer onregelmatige bedragen. Ook de twee besloten vennootschappen waarvan hij bestuurder was, bleken geen aantoonbare contante inkomsten te hebben gegenereerd. Zijn contante uitgaven, waaronder een Porsche, hotelkosten, huurbetalingen en diverse overige betalingen, bedroegen in totaal ruim een miljoen euro.
De rechtbank week op twee punten af van de berekening in het rapport van de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (FIOD). Ten eerste paste zij het beginsaldo aan: de verbalisant ging uit van slechts €1.000 aan contant geld bij de start van de onderzoeksperiode, maar de rechtbank oordeelde dat de man waarschijnlijk nog €3.500 in zijn bezit had — opgenomen in de week vlak voor de meetperiode begon. Het eindsaldo werd eveneens gecorrigeerd naar €3.600, op basis van het contante geld dat bij zijn aanhouding in juni 2022 werd aangetroffen.
Het grootste verschil betrof twee geldleningen. De FIOD-verbalisant nam aan dat de man leningen van in totaal bijna €198.000 — van twee personen genaamd Betrokkene 3 en Betrokkene 4 — met contant geld had terugbetaald en rekende deze bedragen mee als contante uitgaven. De rechtbank verwierp die redenering. Uit de verhoren van beide geldverstrekkers bleek namelijk dat zij verklaard hadden het geld nog tegoed te hebben van de veroordeelde. Die verklaringen zijn niet te rijmen met de aanname dat de leningen al contant waren terugbetaald. De rechtbank liet deze posten daarom buiten de berekening.
Ten aanzien van de grondslag van de vordering week de rechtbank ook af van het standpunt van de officier van justitie. De primaire grondslag — dat buiten redelijke twijfel vaststaat dat de man ook buiten de bewezen verklaarde periode strafbare feiten heeft gepleegd — werd verworpen wegens gebrek aan concrete aanwijzingen in het dossier. De rechtbank baseerde de ontneming uiteindelijk op de subsidiaire grondslag: het is aannemelijk dat andere strafbare feiten hebben bijgedragen aan het wederrechtelijk verkregen voordeel, zonder dat die feiten met zekerheid aan de veroordeelde hoeven te worden toegeschreven.
De man was niet verschenen bij de behandeling en had ook geen advocaat gesteld. De rechtbank stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op €682.742,10 en legde hem de verplichting op dit bedrag aan de staat te betalen. Als hij niet betaalt, kan hij op vordering van het openbaar ministerie maximaal 1.080 dagen worden gegijzeld.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15/086304-22
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.