Rechtbank Noord-Holland roept curator op in geschil over pandrecht op rekening-courantschuld — RBNHO:2026:8700
pandrecht / rekening-courantschuld / faillissementspauliana
Eiser / verzoeker
Twee geldschieters, waaronder Puurt wat Zuurt B.V.
Verweerder / gedaagde
Advocaat zonder vaste woonplaats, zijn vrouw en Sabrosan Holding B.V.
De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan en gelast de eisers om de curator in het faillissement van Sabrosan op te roepen voor de rolzitting van 29 juli 2026.
- De curator in het faillissement van Sabrosan heeft het pandrecht van de geldschieters op vorderingen van Sabrosan vernietigd op grond van artikel 42 Faillissementswet.
- Zonder geldig pandrecht kunnen de geldschieters niet als schuldeisers van de gedaagden worden beschouwd en missen zij verhaalsmogelijkheid op de rekening-courantschuld van bijna € 729.000.
- De rechtbank acht het noodzakelijk dat de curator zijn zienswijze op de geldigheid van het pandrecht in de procedure geeft, en gelast de geldschieters hem op grond van artikel 118 Rv op te roepen.
- De procedure tussen de geldschieters en Sabrosan is geschorst vanwege het faillissement van Sabrosan.
- De vrouw van de advocaat betoogt hoofdelijk aansprakelijk te zijn noch te weten aan wie zij bevrijdend kan betalen, nu zowel de geldschieters als de curator haar hebben gesommeerd.
Samenvatting
Twee bedrijven, waaronder Puurt wat Zuurt B.V., hebben geld uitgeleend aan Sabrosan Holding B.V. uit Alkmaar. Sabrosan is eigendom van een advocaat die zijn praktijk uitoefende via een vennootschap. Als zekerheid voor de leningen verpandde Sabrosan haar vorderingen op derden aan de twee geldschieters, waaronder een forse rekening-courantschuld die de advocaat zelf bij Sabrosan had opgebouwd.
Die rekening-courantschuld bedroeg op 20 juni 2025 bijna € 729.000. De geldschieters willen dit bedrag verhalen op zowel de advocaat als zijn vrouw, van wie zij stellen dat zij hoofdelijk aansprakelijk is op grond van de wettelijke regels over het huishouden in een huwelijksgemeenschap. Daartoe legden zij beslag op de echtelijke woning en op een bankrekening van de vrouw.
Maar de zaak werd ingewikkelder nadat zowel de advocatenvennootschap als Sabrosan failliet gingen, in november 2025. De curator in het faillissement van Sabrosan roerde zich: hij sommeerde de vrouw om het bedrag aan de boedel te betalen in plaats van aan de geldschieters, en liet weten het pandrecht te hebben vernietigd op grond van de faillissementswet. Die vernietiging is gebaseerd op de zogenoemde pauliana: een curator kan rechtshandelingen die vlak voor het faillissement zijn verricht en die schuldeisers benadelen, ongedaan maken.
De vrouw voerde voor de rechtbank aan dat zij daardoor niet meer weet aan wie zij bevrijdend kan betalen. Als het pandrecht inderdaad vernietigd is, zijn de geldschieters geen schuldeisers meer en moet het geld naar de boedel. Als het pandrecht wél geldig is, zou zij aan de geldschieters moeten betalen. De advocaat zelf voerde geen inhoudelijk verweer en liet de beslissing aan de rechtbank over.
De rechtbank oordeelt dat de vernietiging van het pandrecht door de curator een essentieel punt is dat zij niet buiten beschouwing kan laten. Zonder geldig pandrecht hebben de geldschieters geen aanspraak op de rekening-courantschuld. De rechtbank vindt het noodzakelijk dat de curator zijn standpunt over het pandrecht in de procedure toelicht, zodat alle betrokkenen zich daarover kunnen uitlaten.
De rechtbank gelast de geldschieters om de curator overeenkomstig artikel 118 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering op te roepen voor de rolzitting van 29 juli 2026. Alle processtukken, inclusief beide tussenvonnissen, moeten aan de curator worden meebetekend. Als de curator verschijnt, krijgt hij de gelegenheid een conclusie in te dienen en kan hij ook zelf een vordering instellen. Iedere verdere beslissing houdt de rechtbank aan.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2025:5187, Rechtbank Noord-Holland, 15-05-2025, C/15/363638 / KG ZA 25-173
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:4455, Rechtbank Noord-Holland, 23-04-2025, C/15/363638 / KG ZA 25-173
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:4167, Rechtbank Noord-Holland, 15-04-2025, C/15/363638 / KG ZA 25-173
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:1289, Rechtbank Den Haag, 05-02-2025, 09/672154
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
C/15/369791
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw in Haarlem die midden in een echtscheiding zit, stapte naar de rechter om weer bij haar eigen spullen in de echtelijke woning te kunnen. Samen met haar twee dochters liet zij persoonlijke bezittingen achter in het huis waar haar man nog woont. Het echtpaar is sinds 23 april 1996 getrouwd. De vrouw diende op 4 november 2025 een verzoek tot echtscheiding in bij de rechtbank Amsterdam. In een kort geding vroeg de vrouw om een sleutel van de woning en om afgifte van haar spullen en die van de dochters. Voordat de zaak bij de rechter kwam, had haar advocaat de man op 12 mei 2026 per e-mail gesommeerd om haar weer toegang te geven en mee te werken aan het ophalen van haar spullen. De man reageerde daar niet schriftelijk op. Wel had hij via een appbericht aan een van de dochters laten weten dat zij altijd hun spullen konden ophalen en dat hij hun nooit de toegang had ontzegd. Later vroeg de advocaat van de man tweemaal wat de vrouw precies wilde en hoe spoedeisend dat was, maar de vrouw gaf daarop geen antwoord. Tijdens de mondelinge behandeling van 5 oktober 2026 kwamen partijen na een korte schorsing zelf tot afspraken. De man zet binnen twee weken onder meer boeken, kleding, schoenen, keukenspullen, schoolspullen en de fietsen ingepakt in dozen onder het afdakje van de woning. Hij laat de vrouw weten wanneer zij ze kan ophalen, en zij maakt thuis een inventarisatie. Mist ze daarna nog concrete spullen, dan werkt de man mee aan afgifte. Daarmee was de vordering van de vrouw in feite van de baan. De man wilde nog wel een vonnis over de proceskosten. Hij vond dat de procedure niet nodig was geweest, omdat hij altijd open stond voor afspraken, en wilde dat de vrouw de kosten droeg. De vrouw wees erop dat de man pas ter zitting erkende dat er nog spullen in huis lagen en niet inhoudelijk reageerde op de sommatie. De voorzieningenrechter hield vast aan het uitgangspunt dat de proceskosten tussen ex-partners worden gecompenseerd. Alleen bij misbruik van procesrecht kan de rechter kosten die nodeloos zijn gemaakt of veroorzaakt voor rekening van de veroorzaker laten. Daarvan was hier geen sprake. Het appbericht van de man aan zijn dochter was volgens de rechter onvoldoende om aan te nemen dat de vrouw buiten een procedure om tot afspraken had kunnen komen, gelet op de slechte verstandhouding tussen partijen. Doordat de man niet inhoudelijk op de sommatie van 12 mei 2026 reageerde, droeg hij bovendien zelf bij aan het ontstaan van het kort geding. Dat de vrouw niet antwoordde op de vragen over de verhinderdata van de man, deed daar onvoldoende aan af. De voorzieningenrechter compenseerde de proceskosten, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.