Rechter weigert moeder toegang tot BEM-rekening van minderjarige zoon — RBNHO:2026:9091
Machtiging opname BEM-rekening minderjarige
Eiser / verzoeker
Moeder en gezaghebbende ouder van de minderjarige
Verweerder / gedaagde
Minderjarige (vertegenwoordigd via de BEM-rekening procedure)
De kantonrechter wees het verzoek van de moeder af: zij krijgt geen machtiging om € 54.000 op te nemen van de BEM-rekening van haar minderjarige zoon.
- De kantonrechter toetste of opname van € 54.000 van de BEM-rekening noodzakelijk, nuttig of wenselijk was in het belang van de minderjarige.
- Ouders hebben een wettelijke onderhoudsplicht jegens hun kinderen tot 21 jaar; kinderen hoeven niet bij te dragen aan hun eigen levensonderhoud.
- Een onderhoudsplicht van minderjarige kinderen jegens een behoeftige ouder is omstreden en mag niet zonder meer worden aangenomen.
- Omdat niet was vastgesteld in hoeverre de minderjarige onderhoudsplichtig zou zijn jegens de moeder, kon dit geen grondslag zijn voor de verzochte machtiging.
- Het verzoek werd afgewezen omdat de gevraagde uitgaven vallen onder de eigen onderhoudsplicht van de moeder.
Samenvatting
Een moeder uit Noord-Holland vroeg de kantonrechter om toestemming om € 54.000 op te nemen van de geblokkeerde bankrekening van haar 14-jarige zoon. Het geld op die rekening, een zogenoemde BEM-rekening, staat geblokkeerd om het vermogen van minderjarigen te beschermen. Opnames zijn alleen mogelijk met machtiging van de kantonrechter.
De moeder, die het ouderlijk gezag uitoefent, wilde het geld gebruiken voor de ontwikkeling en het welzijn van haar zoon in de vier jaar tot zijn achttiende verjaardag. Het gevraagde bedrag baseerde zij op NIBUD-richtlijnen voor eenoudergezinnen, waarbij een kind van 14 jaar 23 procent van het besteedbaar inkomen kost. Daar telde zij € 10.000 voor onvoorziene uitgaven bij op. Concreet wilde zij het geld besteden aan kleding, een fiets, een telefoon, huiswerkbegeleiding, schoolkosten, sportcontributie voor hockey, tennis en schaatsen, en deelname aan een snowcamp en zeilkamp. De moeder voegde daar aan toe dat zij het belangrijk vindt dat haar zoon zich kan ontwikkelen op een manier die past bij de waarden die zijn overleden vader hem had willen meegeven.
De kantonrechter toetste het verzoek aan de hand van de wettelijke maatstaf: is de machtiging in het belang van de minderjarige noodzakelijk, nuttig of wenselijk? Die vraag beantwoordde hij ontkennend. De kern van zijn redenering is dat ouders wettelijk verplicht zijn hun kinderen te onderhouden tot de leeftijd van 21 jaar. Kinderen hoeven niet bij te dragen aan hun eigen levensonderhoud of studie. De gevraagde uitgaven vallen grotendeels onder die onderhoudsplicht van de moeder zelf.
De kantonrechter wees ook op een bijzondere bepaling in de wet: in theorie kunnen kinderen onder omstandigheden onderhoudsplichtig zijn jegens een behoeftige ouder. Die situatie is echter omstreden in de rechtspraktijk en mag niet zomaar worden aangenomen. Bovendien bleek uit het verzoek niet in hoeverre de zoon in dit geval onderhoudsplichtig zou zijn. Zolang dat niet is vastgesteld, kan die mogelijke plicht geen grondslag zijn om geld van de BEM-rekening op te nemen voor levensonderhoud.
De kantonrechter wees het verzoek af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
12194616 BZ VERZ 26-827 JM
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een minderjarige jongen die al maanden in een gesloten jeugdhulpinstelling verblijft, blijft daar voorlopig opgesloten. De kinderrechter van Rechtbank Noord-Holland verleende op 29 oktober 2026 met spoed een nieuwe machtiging voor gesloten jeugdhulp, nadat de bestaande machtiging op het punt stond af te lopen. De gecertificeerde instelling De Jeugd- & Gezinsbeschermers diende het verzoek in omdat de situatie van de jongen zorgwekkend blijft. Hoewel hij soms bereid lijkt tot samenwerking, houdt hij zich structureel niet aan gemaakte afspraken. Zo keerde hij tijdens verlofmomenten terug onder invloed van verdovende middelen en gebruikte hij cannabis op zijn kamer binnen de instelling. Ook bezocht hij locaties waar hij uitdrukkelijk niet mocht komen. De jongen, die door zijn ouders is geadopteerd en onder toezicht staat van de instelling, is bovendien recent vrijgekomen uit detentie. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij het plaatsen en tot ontploffing brengen van een explosief, al staat die betrokkenheid juridisch nog niet vast. De kinderrechter stelde vast dat er een ernstig vermoeden bestaat van opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Zonder de besloten structuur van een gesloten voorziening is de kans groot dat hij zich onttrekt aan de begeleiding die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet beschikbaar. Er is weliswaar een intakegesprek gehouden bij een instelling genaamd Vast en Verder, maar een concrete vervolgplaatsing is nog niet geregeld. Omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht zonder direct gevaar voor de jongen, besliste de kinderrechter zonder de ouders en de minderjarige eerst te horen. De spoedmachtiging geldt van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het verdere verzoek van de instelling, dat strekt tot plaatsing in een gesloten instelling tot aan de achttiende verjaardag van de jongen, wordt later beslist na een zitting waarbij alle betrokkenen hun standpunt kunnen toelichten.
Een kinderrechter in Alkmaar heeft een spoedmachtiging verleend om een tweejarig kind uit huis te plaatsen in een pleeggezin. De beslissing volgde op een verzoek van de gecertificeerde instelling William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, dat op dezelfde dag als de uitspraak werd ingediend. De zorgen over het kind spitsen zich toe op de thuissituatie bij de moeder. De jeugdbeschermer stelt dat de moeder drugs gebruikt terwijl zij verantwoordelijk is voor de zorg van het kind, waardoor zij onvoldoende beschikbaar is. Omdat het kind pas twee jaar oud is, heeft hij voortdurend een opvoeder nodig die hem de benodigde aandacht en zorg kan geven. Daarnaast spelen er ernstige problemen tussen de ouders. Hoewel zij geen relatie meer hebben, slagen zij er niet in het contact beperkt te houden. De ruzies gaan regelmatig gepaard met geschreeuw en fysiek geweld, ook in de omgeving. Het kind wordt daardoor blootgesteld aan emotionele onveiligheid en loopt risico fysiek gewond te raken. De vader zou bovendien ongewenst langskomen, ook op momenten dat de moeder het contact probeert te verbreken. Een verdere complicerende factor is dat de moeder niet eerlijk zou zijn tegenover de hulpverlening over haar contact met de vader en haar drugsgebruik. Zij verscheen ook niet op afspraken bij Queeste, de instantie waar zij voor therapie rondom trauma's en emotieregulatie was aangemeld, waardoor die behandeling niet van de grond is gekomen. De kinderrechter oordeelde dat het niet verantwoord was om een reguliere zitting af te wachten, omdat sprake is van onmiddellijk en ernstig gevaar voor het kind. Omdat de beschikking uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, geldt de beslissing direct, ook als een van de betrokkenen in hoger beroep gaat. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging tot uithuisplaatsing in een netwerkpleeggezin voor de periode van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het aanvullende verzoek voor een machtiging van drie maanden wordt nog een zitting gehouden waarbij de GI, de moeder en de vader kunnen worden gehoord.
Een minderjarig meisje dat verblijft in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp, mag daar op basis van een spoedmachtiging nog twee weken blijven. Dat besliste de kinderrechter van de Rechtbank Noord-Holland op 29 oktober 2026, na een verzoek van de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (de GI). Het meisje staat onder toezicht en verblijft al enige tijd in een gesloten jeugdhulpaccommodatie op grond van een eerdere machtiging, die op 2 november 2026 zou aflopen. Volgens de GI gaat het inmiddels een stuk beter met haar: ze gebruikt geen drugs meer, is niet meer weggelopen, houdt zich aan afspraken en gaat intern naar school. Ook heeft ze een regelmatig dag- en nachtritme en gebruikt ze medicatie voor ADHD. Er is een nieuwe plek gevonden waar de behandeling na haar achttiende verjaardag kan worden voortgezet met dezelfde aanpak die nu werkt. De overgang naar die nieuwe locatie staat op het punt te worden gemaakt. De GI vroeg de kinderrechter om een spoedmachtiging van twee weken, juist om die overgang te kunnen realiseren zonder dat er een gat valt in de hulpverlening. Daarbij verzocht de GI te beslissen zonder de ouders en het meisje zelf eerst te horen, omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht. De kinderrechter oordeelde dat er een ernstig vermoeden bestaat van ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van het meisje naar volwassenheid ernstig belemmeren. Verblijf in een gesloten instelling is daarom noodzakelijk en geschikt, mede om te voorkomen dat zij zich onttrekt aan de benodigde jeugdhulp. Minder ingrijpende alternatieven zijn er niet. Ook de urgentie staat vast: het was niet verantwoord om een gewone zitting af te wachten vanwege het onmiddellijke en ernstige gevaar voor het meisje. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging en plaatste het meisje van 29 oktober tot 12 november 2026 in een gesloten accommodatie voor jeugdhulp. Binnen die periode worden de GI, de vader, de moeder, het meisje zelf en haar advocaat opgeroepen voor een reguliere zitting, zodat zij alsnog hun mening kunnen geven.
Een minderjarige jongen staat al enige tijd onder toezicht van jeugdbeschermingsinstantie De Jeugd & Gezinsbeschermers. Op 26 oktober 2026 verleende de kinderrechter een spoedmachtiging om hem uit huis te plaatsen in een reguliere jeugdhulpaccommodatie. Toen medewerkers de beslissing bij de moeder thuis met hem bespraken, vluchtte de jongen weg en keerde hij niet terug. De jeugdbeschermingsinstantie stapte daarop meteen opnieuw naar de rechter. De gevreesde situatie had zich immers al onmiddellijk voltrokken: de jongen onttrekt zich aan hulpverlening, houdt zich niet aan afspraken en vermijdt begeleiding. Bovendien bestaat het risico dat hij verder afgleidt in het criminele circuit en meer middelen gaat gebruiken. In een open setting zou hij volgens de instantie opnieuw verdwijnen. De kinderrechter oordeelde dat er ernstige opgroei- en opvoedingsproblemen zijn die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Plaatsing in een gesloten instelling is volgens de rechter noodzakelijk om te voorkomen dat hij zich opnieuw onttrekt aan de hulp die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet voorhanden gebleken. Een gewone zitting kon niet worden afgewacht omdat dat onmiddellijk en ernstig gevaar voor de jongen zou opleveren. De rechter verleende de spoedmachtiging dan ook zonder de betrokkenen eerst te horen, maar bepaalde wel dat de jongen zo snel mogelijk na plaatsing door een gedragsdeskundige in persoon moet worden gezien. De kinderrechter verleende de spoedmachtiging voor gesloten jeugdhulp met ingang van 27 oktober 2026 tot 24 november 2026 en hield de behandeling van het bredere verzoek voor drie maanden gesloten plaatsing aan voor een volgende zitting, waarbij de instantie, de moeder, de minderjarige en zijn advocaat worden opgeroepen.