Rechtbank veroordeelt man tot bijna dertien jaar cel voor poging tot moord op ex-geliefde in Westerland — RBNHO:2026:9600
poging tot moord / femicide
Eiser / verzoeker
Officier van justitie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 153 maanden gevangenisstraf (twaalf jaar en negen maanden) voor poging tot moord, met oplegging van een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel en een schadevergoeding van € 41.378,78 aan het slachtoffer.
- Rechtbank acht poging tot moord bewezen op grond van zoekgeschiedenis, planmatige voorbereiding en forensische bevindingen die de verklaring van de verdachte weerleggen.
- Voorbedachte raad vastgesteld: verdachte zocht wekenlang op termen als 'celstraf voor moord' en 'dodelijke steekpartij' en bereidde de aanval stelselmatig voor.
- Redelijke termijn overschreden met acht maanden, wat leidt tot strafvermindering van drie maanden ten opzichte van het uitgangspunt van dertien jaar.
- Gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd omdat het recidiverisico na afloop van de gevangenisstraf onvoldoende kon worden vastgesteld door weigering van de verdachte aan psychisch onderzoek mee te werken.
- Schadevergoeding van € 41.378,78 toegewezen, waaronder € 35.000 smartengeld en vergoeding voor blijvend zenuwletsel, littekens en beveiligingscamera's.
Samenvatting
Een man uit Westerland, gemeente Hollands Kroon, is veroordeeld voor poging tot moord op de vrouw met wie hij ruim een jaar eerder een seksuele relatie had gehad. Op de nacht van 31 juli 2024 wachtte hij haar op in haar eigen slaapkamer en stak haar vijftien keer neer met een mes. Het slachtoffer overleefde de aanval ternauwernood.
De rechtbank stelde vast dat de man zich gedurende langere tijd grondig had voorbereid op de aanval. Op zijn telefoon werden zoektermen aangetroffen als 'dodelijke steekpartij', 'celstraf voor moord' en de naam van het slachtoffer gevolgd door 'doodgestoken'. Deze zoekopdrachten dateren uit de anderhalve maand voorafgaand aan het incident. Op de dag van de aanval kocht hij messen, ducttape en tiewraps. Hij kopieerde zonder toestemming een sleutel van haar woning, bekeek haar werkrooster om te weten wanneer zij thuis zou komen en parkeerde zijn auto verderop zodat zij hem niet zou herkennen.
De man voerde aan dat hij alleen een gesprek had willen afdwingen en dat het steken een reflexreactie was nadat het slachtoffer hem in zijn arm beet. De rechtbank verwierp dat verweer. Uit forensisch onderzoek bleek dat er bij het verlaten van de woning geen bloed van de verdachte aanwezig was, wat zijn lezing over het verloop van het incident tegenspreekt. De rechtbank volgde de verklaring van het slachtoffer: de man stak haar eerst, pas daarna beet zij hem.
Over het opzet op de dood had de verdediging ook verweer gevoerd: de verdachte zou geen plan hebben gehad haar te doden en het steken zou geen aanmerkelijke kans op de dood hebben meegebracht. De rechtbank oordeelde anders. Het slachtoffer liep onder meer een klaplong op waarvoor een spoedoperatie noodzakelijk was. Zonder medisch ingrijpen had zij kunnen overlijden. In combinatie met het aantal steken, de plaatsen op het lichaam en de kracht waarmee werd gestoken, concludeerde de rechtbank dat de gedragingen van de verdachte gericht waren op haar dood.
De rechtbank kwalificeerde het handelen als poging tot moord, dus met voorbedachte raad. De voorbereiding in de weken voorafgaand aan de aanslag, de planmatige uitvoering en het ontbreken van enige aanwijzing voor een ogenblikkelijke gemoedsopwelling leidden tot die conclusie. De rechtbank noemde de zaak in één adem met kenmerken van femicide, waarbij een man zijn voormalige vrouwelijke partner probeert te doden.
Het slachtoffer heeft blijvend zenuwletsel aan haar arm opgelopen, zichtbare littekens in haar gezicht en op haar lichaam en ernstig psychisch letsel, waaronder langdurige slaapproblemen en angstklachten. Zij las op de zitting zelf een slachtofferverklaring voor.
De officier van justitie had vijftien jaar geëist. De rechtbank hanteerde als uitgangspunt dertien jaar, gebaseerd op vergelijkbare zaken. Vervolgens verlaagde zij de straf met drie maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn: het eindvonnis werd gewezen twee jaar na de aanhouding, acht maanden later dan de maximale termijn voor zaken met langdurig voorarrest. De verdachte kreeg een gevangenisstraf van 153 maanden, omgerekend twaalf jaar en negen maanden. Daarnaast legde de rechtbank een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op, zodat de verdachte na zijn gevangenisstraf niet zonder behandeling in vrijheid wordt gesteld. Het slachtoffer krijgt € 41.378,78 schadevergoeding, bestaande uit € 6.378,78 materiële schade en € 35.000 voor immateriële schade.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2025:5118, Rechtbank Noord-Nederland, 02-12-2025, 18-336272-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:5665, Rechtbank Noord-Nederland, 14-10-2025, 18-065715-23
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:8478, Rechtbank Gelderland, 07-10-2025, 017488.24
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6042, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 02-10-2025, 21-004759-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-HollandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
15-247235-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.