Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2014:5879Strafrecht

Rechtbank veroordeelt man tot taakstraf en voorwaardelijke celstraf voor hypotheekfraude — RBNNE:2014:5879

oplichting en valsheid in geschrifte bij hypotheekaanvraag

Eiser / verzoeker

openbaar ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Man veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden met twee jaar proeftijd wegens valsheid in geschrifte en oplichting, met vrijspraak van twee andere feiten

  • Man maakte werkgeversverklaring voor zijn zoon vals opgemaakt met te hoog salaris om een hypotheekaanvraag te ondersteunen
  • Man lichtte hypotheekverstrekker op met valse werkgeversverklaring en salarisspecificatie voor eigen lening van € 445.000
  • Vrijspraak van medeplegen valsheid van een huurovereenkomst omdat niet bewezen kon worden dat verdachte de valsheid kende
  • Vrijspraak van witwassen omdat het openbaar ministerie niet kon aantonen uit welk misdrijf het geld afkomstig was
  • Redelijke termijn overschreden met ongeveer tien maanden door stilliggen van het onderzoek bij de rechtbank, meegewogen bij de strafoplegging

Samenvatting

Een 72-jarige man stond terecht voor de Noordelijke Fraudekamer van de rechtbank Noord-Nederland wegens valsheid in geschrifte, oplichting en witwassen. De zaak draaide om twee hypotheekaanvragen waarbij volgens het openbaar ministerie valse werkgeversverklaringen en salarisspecificaties waren gebruikt om een bank te bewegen tot het verstrekken van geld.

Het eerste feit betrof een werkgeversverklaring die de man in mei 2004 had ondertekend namens zijn eigen bedrijf. Daarin stond dat zijn zoon sinds september 2003 in vaste dienst was en een jaarinkomen van € 70.892 verdiende. Uit onderzoek bleek dat de zoon nooit op de loonlijst had gestaan en nauwelijks werkzaamheden had verricht. De man voerde aan dat sprake was van een uitgestelde loonbetalingsverplichting, maar de rechtbank verwierp dat verweer: de verklaring was in strijd met zijn eigen uitlatingen over het dienstverband van zijn zoon.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het tweede feit ging over de eigen hypotheekaanvraag van de man. Voor een lening van € 445.000 voor een woning diende hij een werkgeversverklaring en een salarisspecificatie in van een ingenieursbureau, waaruit een vast dienstverband en een bruto maandsalaris van € 7.200 zouden blijken. De directeur van het bedrijf verklaarde dat hij de man nooit op de loonlijst had willen zetten en dat de salarisspecificatie vals was. Gegevens van het UWV en de Belastingdienst bevestigden dat de man in die periode een werkloosheidsuitkering ontving en geen inkomen had van het ingenieursbureau. Twee betalingen die wel op zijn rekening waren bijgeschreven, betaalde hij kort daarna weer terug, wat volgens de rechtbank duidt op geveinsde salarisbetalingen om de aanvraag geloofwaardig te maken. Op basis van deze valse stukken kreeg de man de hypotheek van € 445.000 verstrekt.

Van twee andere feiten sprak de rechtbank de man vrij. Een huurovereenkomst die bij een andere hypotheekaanvraag was gebruikt bleek mogelijk vals, maar niet kon worden bewezen dat de man daarvan op de hoogte was toen hij het document liet gebruiken: het stuk was hem kant en klaar aangeboden door een makelaardij. Ook het verwijt van witwassen van ruim € 90.000 haalde het niet: het openbaar ministerie kon niet aangeven uit welk misdrijf dat geld afkomstig zou zijn en droeg daarvoor ook geen bewijs aan, waardoor niet kon worden uitgesloten dat het geld uit legale bron kwam.

De verdediging voerde aan dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard omdat de redelijke termijn was overschreden: de feiten dateerden uit 2004 en 2005, terwijl de man pas in januari 2012 werd aangehouden. De rechtbank oordeelde dat de termijn inderdaad was overschreden, met ongeveer tien maanden, onder meer omdat het onderzoek van januari tot november 2013 zonder goede reden had stilgelegen. Vaste rechtspraak van de Hoge Raad staat echter niet toe dat een termijnoverschrijding leidt tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie, zodat de vervolging gewoon doorging. De rechtbank betrok de overschrijding wel bij de strafoplegging.

Bij de strafmaat woog de rechtbank mee dat de man door zijn handelen het vertrouwen in het financiële stelsel had aangetast en geen inzicht toonde in het kwalijke van zijn gedrag. Daar stond tegenover dat de feiten bijna tien jaar oud waren, de man inmiddels 72 jaar oud was, hij niet eerder was veroordeeld en al financieel zwaar getroffen was door het onderzoek. Om die reden zag de rechtbank af van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, hoewel dat voor dit soort feiten gebruikelijk is. De rechtbank veroordeelde de man tot een taakstraf van 120 uur, lager dan de 200 uur die was geëist omdat hij van twee feiten werd vrijgesproken, en tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden met een proeftijd van twee jaar.

Betrokken advocaten

mr. M.R. van der Pol

verdachte

LEXX Leeuwarden Advocaten, LEEUWARDEN

290 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

880039-12

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. W.S. Sikkema
  • mw. mr.drs. G.C. Koelman
  • dhr. mr. J. van Bruggen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 6 jaar cel op voor schietpartij vanuit rijdende auto in Delfzijl, drie jaar minder dan geëist

Op Koningsdag 2025, aan het einde van de middag, klonken in het centrum van Delfzijl plotseling schoten. Vanuit een rijdende rode Kia vuurde een bijrijder minstens zeventien kogels af op een blauwe Toyota Yaris die voor hem reed. In die Toyota zaten onder meer een vrouw en haar minderjarige zoon. Er waren veel mensen op straat die de feestdag vierden. Een minderjarige voorbijganger kon op de kruising van twee straten op het nippertje uitwijken en ging achter een geparkeerde auto staan, midden in de schotbaan. Door de kogels raakten twee geparkeerde auto's beschadigd. De rechtbank Noord-Nederland veroordeelt de 33-jarige schutter voor poging tot doodslag op de inzittenden van de Toyota en op de minderjarige voorbijganger, voor het voorhanden hebben van een vuurwapen en voor het beschadigen van de auto's. De schutter zegt dat hij zelf als eerste werd beschoten en toen terugschoot. De officier van justitie vond dat hij vol opzet had op de dood van de inzittenden, onder meer op grond van een later opgenomen gesprek. De rechtbank volgt dat niet: uit dat gesprek valt niets af te leiden over wat hij tijdens het schietincident wilde. Wel acht zij voorwaardelijk opzet bewezen. Wie zeventien kogels richting een rijdende auto schiet, aanvaardt bewust de aanmerkelijke kans dat de inzittenden doodgaan. Datzelfde geldt voor de voorbijganger, want de kogels troffen de auto waarachter zij stond. Voor de overige omstanders spreekt de rechtbank hem vrij. Uit het dossier blijkt niet dat er op dat moment mensen in de straat of in de omliggende panden waren en waar ze zich bevonden. Daardoor viel ook de bedreiging van die omstanders af. Medeplegen is niet bewezen met de bestuurder van de Kia: het schieten duurde zeven seconden en een nauwe, bewuste samenwerking blijkt niet. De verdediging deed een beroep op noodweer. De rechtbank kan niet vaststellen wie als eerste schoot, want er zijn geen onafhankelijke getuigen en geen beelden van het begin van de schietpartij. Daarom gaat zij in het voordeel van de verdachte uit van zijn lezing. Dan was er een noodweersituatie en kon hij zich in de smalle straat niet aan de situatie onttrekken. De verdediging was dus noodzakelijk. Maar zeventien keer terugschieten na één schot staat volgens de rechtbank niet in redelijke verhouding tot de aanranding. Het beroep op noodweerexces, waarbij een hevige gemoedsbeweging de grenzen van de verdediging doet overschrijden, strandt ook. De verdachte zei zelf gericht op de banden en de bumper te hebben geschoten en geen mensen op straat te hebben gezien. Dat past eerder bij doelbewust handelen dan bij paniek. Bij de straf weegt de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. De schutter bracht het leven van een kind in gevaar en zorgde voor angst en onveiligheid op een drukke feestdag. Hij liep bovendien in twee proeftijden en de reclassering schat het recidiverisico hoog in. De rechtbank vindt een deels voorwaardelijke straf, zoals de verdediging bepleitte, niet passend. Zij blijft wel onder de eis van 9 jaar, mede omdat de verdachte zelf gewond raakte en blijvend letsel overhoudt. De rechtbank veroordeelt de man tot 6 jaar gevangenisstraf met aftrek van voorarrest. Daarnaast moet hij schadevergoeding betalen aan vier benadeelde partijen: € 2.000 aan de minderjarige voorbijganger, € 10.000 aan een van de inzittenden van de Toyota (€ 2.500 autoschade en € 7.500 immateriële schade), € 7.500 aan haar zoon en € 2.359,15 aan de eigenaar van een beschadigde auto, telkens met wettelijke rente vanaf 26 april 2025. De gevorderde schade voor studievertraging is niet-ontvankelijk. Ook moeten twee eerder voorwaardelijk opgelegde straffen alsnog worden uitgezeten: 89 dagen en 1 week gevangenisstraf.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht
Rechtbank legt 15 maanden cel op voor pistool, munitie en cocaïne in huis in Marum, zoals geëist

Op 29 april 2026 deed de politie een doorzoeking in een woning in Marum, in de gemeente Westerkwartier. Op de keukentafel stond een zwarte plastic tas met ruim 53 gram cocaïne, vier gripzakjes met elk een tiental voorgevouwen ponypacks (kleine verpakkingen voor de verkoop), een digitale weegschaal en een envelop met € 1.530 aan contant geld. Ook lag er bijna 20 gram inositol, een stof waarmee cocaïne wordt versneden om meer winst te maken. In de woning vond de politie bovendien een doorgeladen pistool met bijbehorende magazijnen en munitie, een stiletto en een boksbeugel. Een bijzondere omstandigheid: de kinderen van de bewoner waren thuis, terwijl het vuurwapen binnen hun handbereik lag. De man, geboren in 1990, stond terecht voor vijf feiten: het voorhanden hebben van het pistool en de munitie, het aanwezig hebben van cocaïne, het voorhanden hebben van nog 249 patronen op 19 mei 2026, het voorbereiden van handel in cocaïne en het voorhanden hebben van een stiletto en een boksbeugel. Hij bekende de wapenfeiten en de cocaïne. Over de voorwerpen voor de handel in cocaïne zei hij dat alles van hem was, maar uitsluitend voor eigen gebruik bedoeld. Die verklaring geloofde de rechtbank niet. Gelet op de hoeveelheid cocaïne en de combinatie van weegschaal, gripzakjes, ponypacks en inositol past dit volgens de rechtbank niet bij eigen gebruik. Vooral het versnijdingsmiddel wijst op handel, want daarmee behaal je een groter rendement op de verkoop. Dat beeld wordt ondersteund door de telefoon van de man: op 30 april 2026 ontving hij het bericht 'Joo Verkoop je nog?'. De rechtbank verklaarde de voorbereiding van drugshandel daarom bewezen. Twee onderdelen van de tenlastelegging haalden het niet. De twee patroonmagazijnen die in een garagebox in Drachten lagen, werden niet bewezen verklaard. De man huurde die box volgens zijn eigen verklaring en die van de verhuurder al een jaar niet meer, dus kon niet worden vastgesteld dat hij ze voorhanden had. Ook de verdediging en de officier van justitie vonden dat bewijs onvoldoende. Bij de boksbeugel haalde de rechtbank de datum 19 mei 2026 uit de tenlastelegging, omdat uit het dossier blijkt dat die al bij de doorzoeking van 29 april werd gevonden. Bij de straf woog zwaar mee dat het pistool doorgeladen was en dat de kinderen in huis waren. De rechtbank rekende het de man ook aan dat hij geen openheid gaf over zijn wapenbezit en zei geen reden te hebben voor wapens en munitie in huis. Volgens de rechtbank wijst de combinatie van de feiten erop dat het wapenbezit samenhangt met drugshandel, en dat werkt strafverzwarend. De wapens en munitie waren bovendien maar een fractie van wat er in de woning lag. Een taakstraf, boete of deels voorwaardelijke straf was voor de rechtbank niet genoeg voor een juiste normhandhaving. De rechtbank legde de man een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 15 maanden op, precies wat de officier van justitie had geëist. De tijd die hij in voorarrest zat, gaat van die straf af. De in beslag genomen geldbedragen van € 115 en € 1.530 worden verbeurdverklaard, omdat daarmee de voorbereiding van de drugshandel is gepleegd. De man krijgt € 705, vier sieraden en zijn auto terug.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht
Rechtbank legt 30 maanden cel op voor amfetaminelab in Klazienaveen, 18 maanden minder dan geëist

Op 27 november 2025 viel het arrestatieteam een loods in Klazienaveen binnen waar een drugslab in volle werking was. In de productieruimte draaide het roerwerk van een grote ketel, de gasbranders brandden en de thermometer wees circa 110 graden aan. Er stond 1200 liter vloeistof in, waarvan 400 liter BMK, de hoofdgrondstof voor amfetamine. Verder lagen er circa 590 liter fosforzuur, 1800 liter formamide, 640 liter mierenzuur en 500 kilo caustische soda. In het pand werden twee mannen aangehouden. Een van hen, een man geboren in 1978, is nu veroordeeld. De man was op 26 november 2025 samen met een medeverdachte door een chauffeur naar het lab gebracht. Hij vertelde zelf dat hij dozen met apaan, een grondstof voor drugs, uit de bus laadde en uitpakte. Ook maakte hij destilleerketels dicht, zette hij meermaals een gasbrander aan en draaide hij doppen op jerrycans. Daarnaast ruimde hij op en maakte hij schoon. Volgens hem kreeg hij een masker en handschoenen om geen DNA achter te laten. Zijn DNA is aangetroffen op een masker en op een frisdrankblikje in de productieruimte. Ook de telefoon die in het lab werd gevonden, wees op betrokkenheid. Daarmee werd via Signal onder codenamen over het lopende productieproces gecommuniceerd, onder meer over kooktijden en hoeveel liter er was gemaakt. Op 26 en 27 november 2025 waren alleen de verdachte en zijn medeverdachte in het lab. In de berichten wordt over 'ouwe' gesproken, en de rechtbank concludeert dat de verdachte daarmee is bedoeld. De verdediging vond dat de man hooguit medeplichtig was. Zijn betrokkenheid zou kort zijn geweest, ongeveer 36 uur, en niets wees erop dat hij eigenaar, organisator of financier was. De rechtbank volgt dat niet. Volgens haar was zijn bijdrage van voldoende gewicht voor medeplegen, omdat hij nauw en bewust met anderen samenwerkte. Ze veroordeelt hem voor het produceren van grote hoeveelheden amfetamine en voor het voorbereiden daarvan, onder meer door het pand voorhanden te hebben, het productieproces te controleren, grondstoffen te vervoeren en uit te pakken en goederen en chemicaliën voorhanden te hebben. Hij werd vrijgesproken van het meer of anders ten laste gelegde. Bij de straf weegt zwaar dat amfetamine zeer verslavend en schadelijk is, dat het chemisch afval vaak illegaal wordt gedumpt en dat een drugslab brand-, explosie- en vergiftigingsgevaar oplevert voor de omgeving. De man heeft een uitgebreid verleden met drugsfeiten, de laatste onherroepelijke veroordeling voor soortgelijke feiten dateert van 8 oktober 2020. De reclassering noemt zijn delictpatroon hardnekkig, dat loopt sinds 2004, en schat de kans op herhaling gemiddeld tot hoog in. De officier van justitie eiste 48 maanden gevangenisstraf. De rechtbank gaat daar bewust onder, omdat zijn rol niet zo groot was dat sprake was van zeggenschap of leiderschap, en omdat hij korter betrokken was dan de medeverdachten. Hij zat tot 22 september 2025 in Duitse detentie. De zaak bevatte ook een vordering tot herroeping van een voorwaardelijke invrijheidstelling. Voor een Duitse veroordeling uit 2013 tot 6 jaar en 4 maanden cel kreeg de man op 4 december 2024 een v.i. met een proeftijd van 770 dagen. De officier vroeg om die volledig te herroepen. De rechtbank wijst de vordering slechts gedeeltelijk toe, onder meer omdat de man bijna vier maanden vermoedelijk onterecht in Duitsland vastzat. De rechtbank veroordeelt de man tot 30 maanden gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Ook moet hij 180 dagen uit zijn eerdere gevangenisstraf alsnog uitzitten. Voor het overige wijst de rechtbank de herroepingsvordering af.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht
Rechtbank legt 240 uur taakstraf op aan verhuurder van loods met amfetaminelab, officier eiste 14 maanden cel

In een loods aan de rand van Klazienaveen draaide in 2025 een drugslab voor de productie van amfetamine. Op 27 november 2025 viel de politie binnen en trof een volop werkende productie-installatie aan: een rvs-ketel met een temperatuur van ongeveer 110 graden, gasbranders die aanstonden, tientallen jerrycans met chemicaliën en honderden kilo's natriumhydroxide. In de ketel zat 1200 liter vloeistof, waarvan 400 liter benzylmethylketon, de hoofdgrondstof voor amfetamine. Twee mannen werden in het pand aangehouden. Ook de eigenaar van de loods, een man van in de zestig die er al dertig jaar een sportschool runt, kwam in beeld. De man had een deel van zijn loods verhuurd aan onbekenden voor € 500 per maand, contant betaald, in briefjes van € 50. Zijn verklaring dat hij dacht dat de ruimte zou worden gebruikt voor de opslag van olie of gedestilleerd water voor de export naar Duitsland, geloofde de rechtbank niet. Camerabeelden toonden hem op 8 september, 11 november en 14 november 2025 bij de loods, waar hij met een heftruck en met de hand goederen laadde en loste, waaronder IBC-containers, gascilinders en vaten. Hij nam ook een buis in ontvangst die aan het lab is gekoppeld. Uit zijn telefoon bleek bovendien dat hij zijn zoon vroeg de deur te openen voor een man die met een ketel bezig was. De rechtbank stelt vast dat de man vanuit zijn eigen ruimtes in alle verhuurde ruimtes kon komen, ook in de productieruimte. Hij verklaarde dat het er 'zurig' rook. Zijn DNA zat op twee blikjes in het kantoor van het pand. Volgens de rechtbank kan het niet anders dan dat hij wist wat er speelde. Ze verwijst daarbij naar het feit van algemene bekendheid dat voor synthetische drugs ketels, gasbranders, IBC's en veel chemicaliën nodig zijn, en dat zulke labs vaak in loodsen in het buitengebied zitten. Van medeplegen van de productie zelf spreekt de rechtbank de man vrij. Het dossier bevat geen bewijs dat hij zelf bij het produceren van amfetamine betrokken was of daaraan een zo grote bijdrage leverde dat van medeplegen sprake is. Wel is bewezen dat hij medeplichtig was aan de productie door de twee aangehouden mannen en onbekend gebleven anderen, doordat hij ruimtes ter beschikking stelde en goederen aannam en in en uit de loods bracht. Daarnaast is bewezen dat hij samen met anderen voorbereidingshandelingen verrichtte, strafbaar op grond van artikel 10a van de Opiumwet. Hij verhuurde de ruimte, nam goederen in ontvangst en had voorwerpen en chemicaliën voorhanden waarvan hij wist of ernstig moest vermoeden dat ze voor drugsproductie bestemd waren. Bij de straf weegt de rechtbank zwaar dat de man zijn ogen sloot voor wat er in zijn loods gebeurde en zo de productie van amfetamine faciliteerde. Ze wijst op de gezondheidsschade van drugs, het milieuafval, het brand- en ontploffingsgevaar en de banden met georganiseerde misdaad. Tegelijk weegt ze mee dat de man sinds 2008 niet met politie of justitie in aanraking is geweest. De reclassering schat de kans op herhaling laag tot gemiddeld in. Hij is zelfstandig ondernemer zonder personeel en moet bij een gevangenisstraf zijn sportschool sluiten. Een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur vindt de rechtbank in beginsel passend, maar met die persoonlijke belangen in het achterhoofd kiest ze daar niet voor. De officier van justitie had veertien maanden gevangenisstraf geëist, waarvan zeven maanden voorwaardelijk. De rechtbank veroordeelt de man tot een taakstraf van 240 uur, het maximum, met 120 dagen vervangende hechtenis als hij die niet naar behoren verricht. Daarbovenop krijgt hij een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden met een proeftijd van drie jaar.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht
Rechtbank spreekt jongen (15) vrij van brandstichting bij seniorenwoningen Pekela

In de nacht van oudejaarsavond 2025 op nieuwjaarsdag 2026 brak brand uit bij een rij seniorenwoningen in Pekela. De brand begon bij de containers aan de achtergevel van de woningen. De politie ontruimde de woningen met hulp van buurtbewoners. Drie van de huizen moeten volledig worden gesloopt en opnieuw gebouwd. Een verdachte werd aangehouden: een jongen die in 2010 werd geboren. De officier van justitie vond dat de jongen de brand had gesticht. Zij baseerde zich vooral op getuigen. Een van hen verklaarde dat de jongen hem had verteld dat hij de restafvalbak had aangestoken en daarbij naar de ouderenwoningen had gewezen. Een ander zei dat de jongen had gezegd dat hij vuurwerk in een container had gegooid. Verder stond vast dat de jongen tussen 01:02 en 01:38 uur bij een vuurton in de buurt van zijn woning was. Waar hij daarna was, is onbekend. De brand ontstond volgens de forensische opsporing rond 02:02 uur. De officier eiste een leerstraf van 50 uur en 180 dagen jeugddetentie, waarvan 123 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De jongen ontkende van meet af aan dat hij de brand had veroorzaakt. Zijn advocaat bepleitte vrijspraak omdat het bewijs onvoldoende was. De rechtbank volgde de verdediging. Het rapport van de forensische opsporing geeft geen duidelijke conclusie over hoe de brand precies is ontstaan. Het is zeer waarschijnlijk dat de brand bij of in de containers bij de achtergevel begon, en aannemelijk dat daar vuur is gebracht of achtergelaten. Meer kan de rechtbank daaruit niet afleiden over wat er is gebeurd. Rechtstreeks bewijs tegen de jongen ontbreekt. Geen getuige zag de brand ontstaan, en niemand zag hem in de buurt van de containers. Het enige concrete bewijs bestaat uit verklaringen van horen zeggen: getuigen die vertellen dat zij de jongen hebben horen zeggen dat hij een container in brand stak of vuurwerk in een container gooide. Omdat de jongen de enige bron van die uitspraken is, vindt de rechtbank dat onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen. Ander bewijs is er niet. De rechtbank sprak hem daarom vrij van zowel opzettelijke als onopzettelijke brandstichting. De twee benadeelde partijen, die 5.000 euro aan immateriële schade en 1.000 euro aan materiële schade vorderden, zijn niet-ontvankelijk verklaard. Omdat het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan niet is bewezen, kunnen zij hun vorderingen alleen nog bij de burgerlijke rechter indienen. De rechtbank hief ook het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis met onmiddellijke ingang op. De jongen is dus vrijgesproken, de vorderingen van de benadeelde partijen zijn niet-ontvankelijk verklaard en de benadeelde partijen dragen hun eigen proceskosten.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht