Man veroordeeld tot 14 maanden cel voor drugshandel en wapenbezit in Drachten — RBNNE:2022:3766
drugshandel en wapenbezit
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 14 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf wegens herhaalde handel in cocaïne en heroïne, bezit van harddrugs en het voorhanden hebben van een vuurwapen met munitie.
- Rechtbank behandelt vier gevoegde strafzaken tegen dezelfde verdachte, die telkens cocaïne en/of heroïne verkocht in Drachten tussen medio 2019 en april 2022
- Verdachte werd op 8 augustus 2021 aangehouden nadat een bij hem gedragen gaspistool afging; hij had toen grote hoeveelheden cocaïne en heroïne bij zich
- Direct na schorsing van zijn voorlopige hechtenis begon verdachte opnieuw met dealen, wat de rechtbank hem zwaar aanrekent
- Van het ten laste gelegde medeplegen in de oudste zaak wordt verdachte vrijgesproken, omdat hij het feit alleen bleek te hebben gepleegd
- Rechtbank volgt de eis van 14 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf volledig en wijst een vordering tot tenuitvoerlegging van eerdere voorwaardelijke jeugddetentie af
Samenvatting
Een jonge man uit Drachten is door de rechtbank Noord-Nederland veroordeeld tot 14 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor het herhaaldelijk verkopen van cocaïne en heroïne en voor het voorhanden hebben van een vuurwapen. De rechtbank behandelde vier aan elkaar gevoegde strafzaken tegelijk, die stuk voor stuk gingen over drugshandel in dezelfde stad, verspreid over de periode van medio 2019 tot april 2022.
De belangrijkste zaak begon op 8 augustus 2021, toen een gaspistool dat de verdachte bij zich droeg per ongeluk afging. Bij zijn aanhouding werd hij gefouilleerd en werden grote hoeveelheden cocaïne en heroïne aangetroffen, verdeeld over meerdere zakjes. Uit zijn telefoon bleek dat hij zogenoemde 'berichtenbommen' met de tekst 'actief [verdachte]' naar tientallen contacten had gestuurd, en meerdere getuigen verklaarden dat zij op die manier wisten wanneer zij drugs bij hem konden kopen. De verdachte erkende op zitting dat hij de drugs en het wapen bij zich had en dat hij gedurende drie weken aan een van de getuigen had gedeald.
Direct nadat zijn voorlopige hechtenis in deze zaak was geschorst, begon de verdachte alweer met dealen, zo bleek uit een tweede zaak over de periode van februari tot april 2022. Ook toen stuurde hij weer 'actief'-berichten naar tientallen contacten en verklaarden getuigen cocaïne bij hem te hebben gekocht. De verdachte gaf toe drie weken te hebben gedeald, maar de rechtbank achtte die verklaring ongeloofwaardig en ging uit van de volledige ten laste gelegde periode, mede omdat een patroon zichtbaar was met de eerdere zaak.
De twee overige, oudere zaken gingen over drugshandel vanuit de woningen van andere drugsgebruikers in Drachten, in januari 2020 en in de zomer van 2019. Getuigen herkenden de verdachte als de dealer die bij hen langskwam of bij wie zij op bezoek gingen, en de politie had hem tijdens surveillances meermalen bij die woningen zien in- en uitlopen. Bij een aanhouding in 2019 werd hij gezien in gezelschap van meerdere andere aangehouden personen bij wie drugs werden aangetroffen. De verdediging betwistte de betrouwbaarheid van diverse getuigenverklaringen, onder meer omdat getuigen bij de rechter-commissaris op eerdere verklaringen waren teruggekomen, maar de rechtbank zag geen reden om te twijfelen aan de bij de politie afgelegde verklaringen, die elkaar over en weer ondersteunden. Van het ten laste gelegde medeplegen in de oudste zaak werd de verdachte wel vrijgesproken, omdat niet kon worden vastgesteld dat hij nauw en bewust met anderen had samengewerkt; hij bleek het feit alleen te hebben gepleegd.
Bij de strafmaat wees de rechtbank op het gevaar van de combinatie tussen drugshandel en vuurwapenbezit, en op de adviezen van de reclassering waaruit bleek dat de verdachte kampt met een lichte verstandelijke beperking, geen inkomen heeft en een pro-criminele houding vertoont. Omdat hij zelf had aangegeven niet mee te willen werken aan bijzondere voorwaarden, en hij bovendien tijdens een eerdere schorsing van zijn voorlopige hechtenis meteen weer was doorgegaan met dealen, zag de rechtbank geen aanleiding voor een gedeeltelijk voorwaardelijke straf. De rechtbank hield wel rekening met de jeugdige leeftijd van de verdachte, het tijdsverloop in de zaken en zijn beperking, maar kwam desondanks tot dezelfde straf als de officier van justitie had geëist: een gevangenisstraf van 14 maanden, met aftrek van het voorarrest.
De rechtbank verklaarde de inbeslaggenomen geldbedragen van € 1.979,50 en € 404,95 en de telefoon van de verdachte verbeurd, en onttrok de aangetroffen drugs, het gaspistool en de munitie aan het verkeer. Een vordering van de officier van justitie om een eerder voorwaardelijk opgelegde week jeugddetentie alsnog ten uitvoer te leggen, wees de rechtbank af, omdat dit naast de nu opgelegde celstraf niet opportuun werd geacht.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2026:97, Centrale Raad van Beroep, 21-01-2026, 24/2839 WW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:502, Rechtbank Den Haag, 15-01-2026, SGR 24/10017
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2026:189, Raad van State, 14-01-2026, 202405804/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:9, Rechtbank Den Haag, 09-01-2026, 11778852 RP VERZ 25-50509
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
18/212383-21
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. M. Brinksma
- mw. mr. A. de Jong
- mw. mr. C.A.J. Tuinstra
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op Koningsdag 2025, aan het einde van de middag, klonken in het centrum van Delfzijl plotseling schoten. Vanuit een rijdende rode Kia vuurde een bijrijder minstens zeventien kogels af op een blauwe Toyota Yaris die voor hem reed. In die Toyota zaten onder meer een vrouw en haar minderjarige zoon. Er waren veel mensen op straat die de feestdag vierden. Een minderjarige voorbijganger kon op de kruising van twee straten op het nippertje uitwijken en ging achter een geparkeerde auto staan, midden in de schotbaan. Door de kogels raakten twee geparkeerde auto's beschadigd. De rechtbank Noord-Nederland veroordeelt de 33-jarige schutter voor poging tot doodslag op de inzittenden van de Toyota en op de minderjarige voorbijganger, voor het voorhanden hebben van een vuurwapen en voor het beschadigen van de auto's. De schutter zegt dat hij zelf als eerste werd beschoten en toen terugschoot. De officier van justitie vond dat hij vol opzet had op de dood van de inzittenden, onder meer op grond van een later opgenomen gesprek. De rechtbank volgt dat niet: uit dat gesprek valt niets af te leiden over wat hij tijdens het schietincident wilde. Wel acht zij voorwaardelijk opzet bewezen. Wie zeventien kogels richting een rijdende auto schiet, aanvaardt bewust de aanmerkelijke kans dat de inzittenden doodgaan. Datzelfde geldt voor de voorbijganger, want de kogels troffen de auto waarachter zij stond. Voor de overige omstanders spreekt de rechtbank hem vrij. Uit het dossier blijkt niet dat er op dat moment mensen in de straat of in de omliggende panden waren en waar ze zich bevonden. Daardoor viel ook de bedreiging van die omstanders af. Medeplegen is niet bewezen met de bestuurder van de Kia: het schieten duurde zeven seconden en een nauwe, bewuste samenwerking blijkt niet. De verdediging deed een beroep op noodweer. De rechtbank kan niet vaststellen wie als eerste schoot, want er zijn geen onafhankelijke getuigen en geen beelden van het begin van de schietpartij. Daarom gaat zij in het voordeel van de verdachte uit van zijn lezing. Dan was er een noodweersituatie en kon hij zich in de smalle straat niet aan de situatie onttrekken. De verdediging was dus noodzakelijk. Maar zeventien keer terugschieten na één schot staat volgens de rechtbank niet in redelijke verhouding tot de aanranding. Het beroep op noodweerexces, waarbij een hevige gemoedsbeweging de grenzen van de verdediging doet overschrijden, strandt ook. De verdachte zei zelf gericht op de banden en de bumper te hebben geschoten en geen mensen op straat te hebben gezien. Dat past eerder bij doelbewust handelen dan bij paniek. Bij de straf weegt de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. De schutter bracht het leven van een kind in gevaar en zorgde voor angst en onveiligheid op een drukke feestdag. Hij liep bovendien in twee proeftijden en de reclassering schat het recidiverisico hoog in. De rechtbank vindt een deels voorwaardelijke straf, zoals de verdediging bepleitte, niet passend. Zij blijft wel onder de eis van 9 jaar, mede omdat de verdachte zelf gewond raakte en blijvend letsel overhoudt. De rechtbank veroordeelt de man tot 6 jaar gevangenisstraf met aftrek van voorarrest. Daarnaast moet hij schadevergoeding betalen aan vier benadeelde partijen: € 2.000 aan de minderjarige voorbijganger, € 10.000 aan een van de inzittenden van de Toyota (€ 2.500 autoschade en € 7.500 immateriële schade), € 7.500 aan haar zoon en € 2.359,15 aan de eigenaar van een beschadigde auto, telkens met wettelijke rente vanaf 26 april 2025. De gevorderde schade voor studievertraging is niet-ontvankelijk. Ook moeten twee eerder voorwaardelijk opgelegde straffen alsnog worden uitgezeten: 89 dagen en 1 week gevangenisstraf.
Op 29 april 2026 deed de politie een doorzoeking in een woning in Marum, in de gemeente Westerkwartier. Op de keukentafel stond een zwarte plastic tas met ruim 53 gram cocaïne, vier gripzakjes met elk een tiental voorgevouwen ponypacks (kleine verpakkingen voor de verkoop), een digitale weegschaal en een envelop met € 1.530 aan contant geld. Ook lag er bijna 20 gram inositol, een stof waarmee cocaïne wordt versneden om meer winst te maken. In de woning vond de politie bovendien een doorgeladen pistool met bijbehorende magazijnen en munitie, een stiletto en een boksbeugel. Een bijzondere omstandigheid: de kinderen van de bewoner waren thuis, terwijl het vuurwapen binnen hun handbereik lag. De man, geboren in 1990, stond terecht voor vijf feiten: het voorhanden hebben van het pistool en de munitie, het aanwezig hebben van cocaïne, het voorhanden hebben van nog 249 patronen op 19 mei 2026, het voorbereiden van handel in cocaïne en het voorhanden hebben van een stiletto en een boksbeugel. Hij bekende de wapenfeiten en de cocaïne. Over de voorwerpen voor de handel in cocaïne zei hij dat alles van hem was, maar uitsluitend voor eigen gebruik bedoeld. Die verklaring geloofde de rechtbank niet. Gelet op de hoeveelheid cocaïne en de combinatie van weegschaal, gripzakjes, ponypacks en inositol past dit volgens de rechtbank niet bij eigen gebruik. Vooral het versnijdingsmiddel wijst op handel, want daarmee behaal je een groter rendement op de verkoop. Dat beeld wordt ondersteund door de telefoon van de man: op 30 april 2026 ontving hij het bericht 'Joo Verkoop je nog?'. De rechtbank verklaarde de voorbereiding van drugshandel daarom bewezen. Twee onderdelen van de tenlastelegging haalden het niet. De twee patroonmagazijnen die in een garagebox in Drachten lagen, werden niet bewezen verklaard. De man huurde die box volgens zijn eigen verklaring en die van de verhuurder al een jaar niet meer, dus kon niet worden vastgesteld dat hij ze voorhanden had. Ook de verdediging en de officier van justitie vonden dat bewijs onvoldoende. Bij de boksbeugel haalde de rechtbank de datum 19 mei 2026 uit de tenlastelegging, omdat uit het dossier blijkt dat die al bij de doorzoeking van 29 april werd gevonden. Bij de straf woog zwaar mee dat het pistool doorgeladen was en dat de kinderen in huis waren. De rechtbank rekende het de man ook aan dat hij geen openheid gaf over zijn wapenbezit en zei geen reden te hebben voor wapens en munitie in huis. Volgens de rechtbank wijst de combinatie van de feiten erop dat het wapenbezit samenhangt met drugshandel, en dat werkt strafverzwarend. De wapens en munitie waren bovendien maar een fractie van wat er in de woning lag. Een taakstraf, boete of deels voorwaardelijke straf was voor de rechtbank niet genoeg voor een juiste normhandhaving. De rechtbank legde de man een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 15 maanden op, precies wat de officier van justitie had geëist. De tijd die hij in voorarrest zat, gaat van die straf af. De in beslag genomen geldbedragen van € 115 en € 1.530 worden verbeurdverklaard, omdat daarmee de voorbereiding van de drugshandel is gepleegd. De man krijgt € 705, vier sieraden en zijn auto terug.
Op 27 november 2025 viel het arrestatieteam een loods in Klazienaveen binnen waar een drugslab in volle werking was. In de productieruimte draaide het roerwerk van een grote ketel, de gasbranders brandden en de thermometer wees circa 110 graden aan. Er stond 1200 liter vloeistof in, waarvan 400 liter BMK, de hoofdgrondstof voor amfetamine. Verder lagen er circa 590 liter fosforzuur, 1800 liter formamide, 640 liter mierenzuur en 500 kilo caustische soda. In het pand werden twee mannen aangehouden. Een van hen, een man geboren in 1978, is nu veroordeeld. De man was op 26 november 2025 samen met een medeverdachte door een chauffeur naar het lab gebracht. Hij vertelde zelf dat hij dozen met apaan, een grondstof voor drugs, uit de bus laadde en uitpakte. Ook maakte hij destilleerketels dicht, zette hij meermaals een gasbrander aan en draaide hij doppen op jerrycans. Daarnaast ruimde hij op en maakte hij schoon. Volgens hem kreeg hij een masker en handschoenen om geen DNA achter te laten. Zijn DNA is aangetroffen op een masker en op een frisdrankblikje in de productieruimte. Ook de telefoon die in het lab werd gevonden, wees op betrokkenheid. Daarmee werd via Signal onder codenamen over het lopende productieproces gecommuniceerd, onder meer over kooktijden en hoeveel liter er was gemaakt. Op 26 en 27 november 2025 waren alleen de verdachte en zijn medeverdachte in het lab. In de berichten wordt over 'ouwe' gesproken, en de rechtbank concludeert dat de verdachte daarmee is bedoeld. De verdediging vond dat de man hooguit medeplichtig was. Zijn betrokkenheid zou kort zijn geweest, ongeveer 36 uur, en niets wees erop dat hij eigenaar, organisator of financier was. De rechtbank volgt dat niet. Volgens haar was zijn bijdrage van voldoende gewicht voor medeplegen, omdat hij nauw en bewust met anderen samenwerkte. Ze veroordeelt hem voor het produceren van grote hoeveelheden amfetamine en voor het voorbereiden daarvan, onder meer door het pand voorhanden te hebben, het productieproces te controleren, grondstoffen te vervoeren en uit te pakken en goederen en chemicaliën voorhanden te hebben. Hij werd vrijgesproken van het meer of anders ten laste gelegde. Bij de straf weegt zwaar dat amfetamine zeer verslavend en schadelijk is, dat het chemisch afval vaak illegaal wordt gedumpt en dat een drugslab brand-, explosie- en vergiftigingsgevaar oplevert voor de omgeving. De man heeft een uitgebreid verleden met drugsfeiten, de laatste onherroepelijke veroordeling voor soortgelijke feiten dateert van 8 oktober 2020. De reclassering noemt zijn delictpatroon hardnekkig, dat loopt sinds 2004, en schat de kans op herhaling gemiddeld tot hoog in. De officier van justitie eiste 48 maanden gevangenisstraf. De rechtbank gaat daar bewust onder, omdat zijn rol niet zo groot was dat sprake was van zeggenschap of leiderschap, en omdat hij korter betrokken was dan de medeverdachten. Hij zat tot 22 september 2025 in Duitse detentie. De zaak bevatte ook een vordering tot herroeping van een voorwaardelijke invrijheidstelling. Voor een Duitse veroordeling uit 2013 tot 6 jaar en 4 maanden cel kreeg de man op 4 december 2024 een v.i. met een proeftijd van 770 dagen. De officier vroeg om die volledig te herroepen. De rechtbank wijst de vordering slechts gedeeltelijk toe, onder meer omdat de man bijna vier maanden vermoedelijk onterecht in Duitsland vastzat. De rechtbank veroordeelt de man tot 30 maanden gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Ook moet hij 180 dagen uit zijn eerdere gevangenisstraf alsnog uitzitten. Voor het overige wijst de rechtbank de herroepingsvordering af.
In een loods aan de rand van Klazienaveen draaide in 2025 een drugslab voor de productie van amfetamine. Op 27 november 2025 viel de politie binnen en trof een volop werkende productie-installatie aan: een rvs-ketel met een temperatuur van ongeveer 110 graden, gasbranders die aanstonden, tientallen jerrycans met chemicaliën en honderden kilo's natriumhydroxide. In de ketel zat 1200 liter vloeistof, waarvan 400 liter benzylmethylketon, de hoofdgrondstof voor amfetamine. Twee mannen werden in het pand aangehouden. Ook de eigenaar van de loods, een man van in de zestig die er al dertig jaar een sportschool runt, kwam in beeld. De man had een deel van zijn loods verhuurd aan onbekenden voor € 500 per maand, contant betaald, in briefjes van € 50. Zijn verklaring dat hij dacht dat de ruimte zou worden gebruikt voor de opslag van olie of gedestilleerd water voor de export naar Duitsland, geloofde de rechtbank niet. Camerabeelden toonden hem op 8 september, 11 november en 14 november 2025 bij de loods, waar hij met een heftruck en met de hand goederen laadde en loste, waaronder IBC-containers, gascilinders en vaten. Hij nam ook een buis in ontvangst die aan het lab is gekoppeld. Uit zijn telefoon bleek bovendien dat hij zijn zoon vroeg de deur te openen voor een man die met een ketel bezig was. De rechtbank stelt vast dat de man vanuit zijn eigen ruimtes in alle verhuurde ruimtes kon komen, ook in de productieruimte. Hij verklaarde dat het er 'zurig' rook. Zijn DNA zat op twee blikjes in het kantoor van het pand. Volgens de rechtbank kan het niet anders dan dat hij wist wat er speelde. Ze verwijst daarbij naar het feit van algemene bekendheid dat voor synthetische drugs ketels, gasbranders, IBC's en veel chemicaliën nodig zijn, en dat zulke labs vaak in loodsen in het buitengebied zitten. Van medeplegen van de productie zelf spreekt de rechtbank de man vrij. Het dossier bevat geen bewijs dat hij zelf bij het produceren van amfetamine betrokken was of daaraan een zo grote bijdrage leverde dat van medeplegen sprake is. Wel is bewezen dat hij medeplichtig was aan de productie door de twee aangehouden mannen en onbekend gebleven anderen, doordat hij ruimtes ter beschikking stelde en goederen aannam en in en uit de loods bracht. Daarnaast is bewezen dat hij samen met anderen voorbereidingshandelingen verrichtte, strafbaar op grond van artikel 10a van de Opiumwet. Hij verhuurde de ruimte, nam goederen in ontvangst en had voorwerpen en chemicaliën voorhanden waarvan hij wist of ernstig moest vermoeden dat ze voor drugsproductie bestemd waren. Bij de straf weegt de rechtbank zwaar dat de man zijn ogen sloot voor wat er in zijn loods gebeurde en zo de productie van amfetamine faciliteerde. Ze wijst op de gezondheidsschade van drugs, het milieuafval, het brand- en ontploffingsgevaar en de banden met georganiseerde misdaad. Tegelijk weegt ze mee dat de man sinds 2008 niet met politie of justitie in aanraking is geweest. De reclassering schat de kans op herhaling laag tot gemiddeld in. Hij is zelfstandig ondernemer zonder personeel en moet bij een gevangenisstraf zijn sportschool sluiten. Een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur vindt de rechtbank in beginsel passend, maar met die persoonlijke belangen in het achterhoofd kiest ze daar niet voor. De officier van justitie had veertien maanden gevangenisstraf geëist, waarvan zeven maanden voorwaardelijk. De rechtbank veroordeelt de man tot een taakstraf van 240 uur, het maximum, met 120 dagen vervangende hechtenis als hij die niet naar behoren verricht. Daarbovenop krijgt hij een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden met een proeftijd van drie jaar.
In de nacht van oudejaarsavond 2025 op nieuwjaarsdag 2026 brak brand uit bij een rij seniorenwoningen in Pekela. De brand begon bij de containers aan de achtergevel van de woningen. De politie ontruimde de woningen met hulp van buurtbewoners. Drie van de huizen moeten volledig worden gesloopt en opnieuw gebouwd. Een verdachte werd aangehouden: een jongen die in 2010 werd geboren. De officier van justitie vond dat de jongen de brand had gesticht. Zij baseerde zich vooral op getuigen. Een van hen verklaarde dat de jongen hem had verteld dat hij de restafvalbak had aangestoken en daarbij naar de ouderenwoningen had gewezen. Een ander zei dat de jongen had gezegd dat hij vuurwerk in een container had gegooid. Verder stond vast dat de jongen tussen 01:02 en 01:38 uur bij een vuurton in de buurt van zijn woning was. Waar hij daarna was, is onbekend. De brand ontstond volgens de forensische opsporing rond 02:02 uur. De officier eiste een leerstraf van 50 uur en 180 dagen jeugddetentie, waarvan 123 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De jongen ontkende van meet af aan dat hij de brand had veroorzaakt. Zijn advocaat bepleitte vrijspraak omdat het bewijs onvoldoende was. De rechtbank volgde de verdediging. Het rapport van de forensische opsporing geeft geen duidelijke conclusie over hoe de brand precies is ontstaan. Het is zeer waarschijnlijk dat de brand bij of in de containers bij de achtergevel begon, en aannemelijk dat daar vuur is gebracht of achtergelaten. Meer kan de rechtbank daaruit niet afleiden over wat er is gebeurd. Rechtstreeks bewijs tegen de jongen ontbreekt. Geen getuige zag de brand ontstaan, en niemand zag hem in de buurt van de containers. Het enige concrete bewijs bestaat uit verklaringen van horen zeggen: getuigen die vertellen dat zij de jongen hebben horen zeggen dat hij een container in brand stak of vuurwerk in een container gooide. Omdat de jongen de enige bron van die uitspraken is, vindt de rechtbank dat onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen. Ander bewijs is er niet. De rechtbank sprak hem daarom vrij van zowel opzettelijke als onopzettelijke brandstichting. De twee benadeelde partijen, die 5.000 euro aan immateriële schade en 1.000 euro aan materiële schade vorderden, zijn niet-ontvankelijk verklaard. Omdat het feit waaruit de schade zou zijn ontstaan niet is bewezen, kunnen zij hun vorderingen alleen nog bij de burgerlijke rechter indienen. De rechtbank hief ook het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis met onmiddellijke ingang op. De jongen is dus vrijgesproken, de vorderingen van de benadeelde partijen zijn niet-ontvankelijk verklaard en de benadeelde partijen dragen hun eigen proceskosten.