ECLI:NL:RBNNE:2024:4521, Rechtbank Noord-Nederland, 19-11-2024, 18-132954-23 — RBNNE:2024:4521
Samenvatting
Geweld in coffeeshop in Emmen. De rechtbank acht bewezen dat verdachte zich op 10 juli 2022 schuldig heeft gemaakt aan openbare geweldpleging. De rechtbank ontslaat verdachte van alle rechtsvervolging gelet op een geslaagd beroep op noodweer.
Betrokken advocaten
mr. R. Janssens
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2025:5003, Rechtbank Noord-Nederland, 09-12-2025, 18/406920-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4894, Rechtbank Noord-Nederland, 02-12-2025, 18.173153.25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4895, Rechtbank Noord-Nederland, 02-12-2025, 18.173156.25, 18.030548.24 (TUL) en 18.250021.23 (TUL)
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4808, Rechtbank Noord-Nederland, 25-11-2025, 18/080173-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
18-132954-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. J. Faber
- mw. mr. H.R. Eising
- dhr. mr. E.P. van Sloten
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op Koningsdag 2025, aan het einde van de middag, klonken in het centrum van Delfzijl plotseling schoten. Vanuit een rijdende rode Kia vuurde een bijrijder minstens zeventien kogels af op een blauwe Toyota Yaris die voor hem reed. In die Toyota zaten onder meer een vrouw en haar minderjarige zoon. Er waren veel mensen op straat die de feestdag vierden. Een minderjarige voorbijganger kon op de kruising van twee straten op het nippertje uitwijken en ging achter een geparkeerde auto staan, midden in de schotbaan. Door de kogels raakten twee geparkeerde auto's beschadigd. De rechtbank Noord-Nederland veroordeelt de 33-jarige schutter voor poging tot doodslag op de inzittenden van de Toyota en op de minderjarige voorbijganger, voor het voorhanden hebben van een vuurwapen en voor het beschadigen van de auto's. De schutter zegt dat hij zelf als eerste werd beschoten en toen terugschoot. De officier van justitie vond dat hij vol opzet had op de dood van de inzittenden, onder meer op grond van een later opgenomen gesprek. De rechtbank volgt dat niet: uit dat gesprek valt niets af te leiden over wat hij tijdens het schietincident wilde. Wel acht zij voorwaardelijk opzet bewezen. Wie zeventien kogels richting een rijdende auto schiet, aanvaardt bewust de aanmerkelijke kans dat de inzittenden doodgaan. Datzelfde geldt voor de voorbijganger, want de kogels troffen de auto waarachter zij stond. Voor de overige omstanders spreekt de rechtbank hem vrij. Uit het dossier blijkt niet dat er op dat moment mensen in de straat of in de omliggende panden waren en waar ze zich bevonden. Daardoor viel ook de bedreiging van die omstanders af. Medeplegen is niet bewezen met de bestuurder van de Kia: het schieten duurde zeven seconden en een nauwe, bewuste samenwerking blijkt niet. De verdediging deed een beroep op noodweer. De rechtbank kan niet vaststellen wie als eerste schoot, want er zijn geen onafhankelijke getuigen en geen beelden van het begin van de schietpartij. Daarom gaat zij in het voordeel van de verdachte uit van zijn lezing. Dan was er een noodweersituatie en kon hij zich in de smalle straat niet aan de situatie onttrekken. De verdediging was dus noodzakelijk. Maar zeventien keer terugschieten na één schot staat volgens de rechtbank niet in redelijke verhouding tot de aanranding. Het beroep op noodweerexces, waarbij een hevige gemoedsbeweging de grenzen van de verdediging doet overschrijden, strandt ook. De verdachte zei zelf gericht op de banden en de bumper te hebben geschoten en geen mensen op straat te hebben gezien. Dat past eerder bij doelbewust handelen dan bij paniek. Bij de straf weegt de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. De schutter bracht het leven van een kind in gevaar en zorgde voor angst en onveiligheid op een drukke feestdag. Hij liep bovendien in twee proeftijden en de reclassering schat het recidiverisico hoog in. De rechtbank vindt een deels voorwaardelijke straf, zoals de verdediging bepleitte, niet passend. Zij blijft wel onder de eis van 9 jaar, mede omdat de verdachte zelf gewond raakte en blijvend letsel overhoudt. De rechtbank veroordeelt de man tot 6 jaar gevangenisstraf met aftrek van voorarrest. Daarnaast moet hij schadevergoeding betalen aan vier benadeelde partijen: € 2.000 aan de minderjarige voorbijganger, € 10.000 aan een van de inzittenden van de Toyota (€ 2.500 autoschade en € 7.500 immateriële schade), € 7.500 aan haar zoon en € 2.359,15 aan de eigenaar van een beschadigde auto, telkens met wettelijke rente vanaf 26 april 2025. De gevorderde schade voor studievertraging is niet-ontvankelijk. Ook moeten twee eerder voorwaardelijk opgelegde straffen alsnog worden uitgezeten: 89 dagen en 1 week gevangenisstraf.
Op 29 april 2026 deed de politie een doorzoeking in een woning in Marum, in de gemeente Westerkwartier. Op de keukentafel stond een zwarte plastic tas met ruim 53 gram cocaïne, vier gripzakjes met elk een tiental voorgevouwen ponypacks (kleine verpakkingen voor de verkoop), een digitale weegschaal en een envelop met € 1.530 aan contant geld. Ook lag er bijna 20 gram inositol, een stof waarmee cocaïne wordt versneden om meer winst te maken. In de woning vond de politie bovendien een doorgeladen pistool met bijbehorende magazijnen en munitie, een stiletto en een boksbeugel. Een bijzondere omstandigheid: de kinderen van de bewoner waren thuis, terwijl het vuurwapen binnen hun handbereik lag. De man, geboren in 1990, stond terecht voor vijf feiten: het voorhanden hebben van het pistool en de munitie, het aanwezig hebben van cocaïne, het voorhanden hebben van nog 249 patronen op 19 mei 2026, het voorbereiden van handel in cocaïne en het voorhanden hebben van een stiletto en een boksbeugel. Hij bekende de wapenfeiten en de cocaïne. Over de voorwerpen voor de handel in cocaïne zei hij dat alles van hem was, maar uitsluitend voor eigen gebruik bedoeld. Die verklaring geloofde de rechtbank niet. Gelet op de hoeveelheid cocaïne en de combinatie van weegschaal, gripzakjes, ponypacks en inositol past dit volgens de rechtbank niet bij eigen gebruik. Vooral het versnijdingsmiddel wijst op handel, want daarmee behaal je een groter rendement op de verkoop. Dat beeld wordt ondersteund door de telefoon van de man: op 30 april 2026 ontving hij het bericht 'Joo Verkoop je nog?'. De rechtbank verklaarde de voorbereiding van drugshandel daarom bewezen. Twee onderdelen van de tenlastelegging haalden het niet. De twee patroonmagazijnen die in een garagebox in Drachten lagen, werden niet bewezen verklaard. De man huurde die box volgens zijn eigen verklaring en die van de verhuurder al een jaar niet meer, dus kon niet worden vastgesteld dat hij ze voorhanden had. Ook de verdediging en de officier van justitie vonden dat bewijs onvoldoende. Bij de boksbeugel haalde de rechtbank de datum 19 mei 2026 uit de tenlastelegging, omdat uit het dossier blijkt dat die al bij de doorzoeking van 29 april werd gevonden. Bij de straf woog zwaar mee dat het pistool doorgeladen was en dat de kinderen in huis waren. De rechtbank rekende het de man ook aan dat hij geen openheid gaf over zijn wapenbezit en zei geen reden te hebben voor wapens en munitie in huis. Volgens de rechtbank wijst de combinatie van de feiten erop dat het wapenbezit samenhangt met drugshandel, en dat werkt strafverzwarend. De wapens en munitie waren bovendien maar een fractie van wat er in de woning lag. Een taakstraf, boete of deels voorwaardelijke straf was voor de rechtbank niet genoeg voor een juiste normhandhaving. De rechtbank legde de man een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 15 maanden op, precies wat de officier van justitie had geëist. De tijd die hij in voorarrest zat, gaat van die straf af. De in beslag genomen geldbedragen van € 115 en € 1.530 worden verbeurdverklaard, omdat daarmee de voorbereiding van de drugshandel is gepleegd. De man krijgt € 705, vier sieraden en zijn auto terug.
Op 27 november 2025 viel het arrestatieteam een loods in Klazienaveen binnen waar een drugslab in volle werking was. In de productieruimte draaide het roerwerk van een grote ketel, de gasbranders brandden en de thermometer wees circa 110 graden aan. Er stond 1200 liter vloeistof in, waarvan 400 liter BMK, de hoofdgrondstof voor amfetamine. Verder lagen er circa 590 liter fosforzuur, 1800 liter formamide, 640 liter mierenzuur en 500 kilo caustische soda. In het pand werden twee mannen aangehouden. Een van hen, een man geboren in 1978, is nu veroordeeld. De man was op 26 november 2025 samen met een medeverdachte door een chauffeur naar het lab gebracht. Hij vertelde zelf dat hij dozen met apaan, een grondstof voor drugs, uit de bus laadde en uitpakte. Ook maakte hij destilleerketels dicht, zette hij meermaals een gasbrander aan en draaide hij doppen op jerrycans. Daarnaast ruimde hij op en maakte hij schoon. Volgens hem kreeg hij een masker en handschoenen om geen DNA achter te laten. Zijn DNA is aangetroffen op een masker en op een frisdrankblikje in de productieruimte. Ook de telefoon die in het lab werd gevonden, wees op betrokkenheid. Daarmee werd via Signal onder codenamen over het lopende productieproces gecommuniceerd, onder meer over kooktijden en hoeveel liter er was gemaakt. Op 26 en 27 november 2025 waren alleen de verdachte en zijn medeverdachte in het lab. In de berichten wordt over 'ouwe' gesproken, en de rechtbank concludeert dat de verdachte daarmee is bedoeld. De verdediging vond dat de man hooguit medeplichtig was. Zijn betrokkenheid zou kort zijn geweest, ongeveer 36 uur, en niets wees erop dat hij eigenaar, organisator of financier was. De rechtbank volgt dat niet. Volgens haar was zijn bijdrage van voldoende gewicht voor medeplegen, omdat hij nauw en bewust met anderen samenwerkte. Ze veroordeelt hem voor het produceren van grote hoeveelheden amfetamine en voor het voorbereiden daarvan, onder meer door het pand voorhanden te hebben, het productieproces te controleren, grondstoffen te vervoeren en uit te pakken en goederen en chemicaliën voorhanden te hebben. Hij werd vrijgesproken van het meer of anders ten laste gelegde. Bij de straf weegt zwaar dat amfetamine zeer verslavend en schadelijk is, dat het chemisch afval vaak illegaal wordt gedumpt en dat een drugslab brand-, explosie- en vergiftigingsgevaar oplevert voor de omgeving. De man heeft een uitgebreid verleden met drugsfeiten, de laatste onherroepelijke veroordeling voor soortgelijke feiten dateert van 8 oktober 2020. De reclassering noemt zijn delictpatroon hardnekkig, dat loopt sinds 2004, en schat de kans op herhaling gemiddeld tot hoog in. De officier van justitie eiste 48 maanden gevangenisstraf. De rechtbank gaat daar bewust onder, omdat zijn rol niet zo groot was dat sprake was van zeggenschap of leiderschap, en omdat hij korter betrokken was dan de medeverdachten. Hij zat tot 22 september 2025 in Duitse detentie. De zaak bevatte ook een vordering tot herroeping van een voorwaardelijke invrijheidstelling. Voor een Duitse veroordeling uit 2013 tot 6 jaar en 4 maanden cel kreeg de man op 4 december 2024 een v.i. met een proeftijd van 770 dagen. De officier vroeg om die volledig te herroepen. De rechtbank wijst de vordering slechts gedeeltelijk toe, onder meer omdat de man bijna vier maanden vermoedelijk onterecht in Duitsland vastzat. De rechtbank veroordeelt de man tot 30 maanden gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Ook moet hij 180 dagen uit zijn eerdere gevangenisstraf alsnog uitzitten. Voor het overige wijst de rechtbank de herroepingsvordering af.