Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2024:753Civiel Recht; Verbintenissenrecht

ECLI:NL:RBNNE:2024:753, Rechtbank Noord-Nederland, 06-03-2024, C/18/221875 HA ZA 23-92 — RBNNE:2024:753

Samenvatting

Mantelzorgwoning. Tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst van aanneming tot werk? Voldoet isolatie aan de normen? Tijdelijk bouwwerk in de zin van het Bouwbesluit? Onvoldoende gesteld dat bouwwerk bedoeld was om niet langer dan vijftien jaar aanwezig te zijn.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. J.J.D. van Doleweerd

eiser

Van Doleweerd LAW, AMERSFOORT

161 uitspraken

mr. J. Borsch te Tolbert

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/18/221875 HA ZA 23-92

Procedure

Op tegenspraak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. C.S. Huizinga
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBNNE:2026:4821
Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
GasTerra verliest rechtszaak tegen GTS over overtollige gascapaciteit

Gashandelaar GasTerra en netbeheerder Gasunie Transport Services (GTS) zijn allebei ontstaan uit de splitsing van het voormalige staatsbedrijf Gasunie, nadat de Europese gasmarkt begin deze eeuw werd geliberaliseerd en de handel in gas los kwam te staan van het transport ervan. GasTerra kocht en verkocht sindsdien vooral het laagcalorische Groningse gas en had daarvoor langlopende exportcontracten met afnemers in België, Frankrijk en Duitsland. Om dat gas te kunnen leveren, boekte GasTerra bij GTS jarenlang transportcapaciteit op het landelijke gasnet, vaak voor lange periodes vooruit. Door de versnelde afbouw en uiteindelijke sluiting van het Groningenveld, na de aardbevingen in onder meer Huizinge, Zeerijp en Westerwijtwerd, kon GasTerra op termijn geen Gronings gas meer leveren. Daarnaast stapten België, Duitsland en Frankrijk geleidelijk over op ander gas, en groeide de virtuele gashandel via de zogeheten Title Transfer Facility, waardoor minder behoefte bestond aan de lange, vaste transportboekingen van vroeger. Het gevolg was dat GasTerra bleef zitten met transportcapaciteit bij GTS die zij niet meer gebruikte, maar waarvoor zij wel moest blijven betalen: naar eigen zeggen ging het om ongeveer 322 miljoen euro aan overtollige capaciteit tussen 2020 en 2029. GasTerra spande een zaak aan bij de rechtbank Noord-Nederland en vorderde dat de rechter de transportovereenkomsten met GTS zou wijzigen of gedeeltelijk zou ontbinden, zodat de overtollige capaciteit kosteloos kon worden afgeboekt en te veel betaalde bedragen zouden worden terugbetaald. Primair beriep GasTerra zich op onvoorziene omstandigheden: de versnelde sluiting van Groningen, de groei van de virtuele gasmarkt en de sterk gestegen transporttarieven waren volgens haar omstandigheden die niet in de overeenkomst waren verdisconteerd. Subsidiair deed zij een beroep op de redelijkheid en billijkheid. Daarnaast vorderde GasTerra afzonderlijk gedeeltelijke ontbinding van de boekingen voor twee specifieke grenspunten, Hilvarenbeek en Tegelen, omdat GTS volgens haar op die punten tekortschoot in de levering. De rechtbank verwierp eerst het verweer van GTS dat GasTerra niet-ontvankelijk zou zijn omdat zij eerst naar de bestuursrechter had moeten stappen: het ging hier om de uitleg van een civielrechtelijke overeenkomst, waarvoor de civiele rechter bevoegd is. Inhoudelijk kreeg GasTerra echter ongelijk. De rechtbank overwoog dat de overeenkomst tussen beide bedrijven een bijzonder, sterk gereguleerd karakter heeft: de voorwaarden en tarieven voor gastransport worden niet vrij door partijen bepaald, maar door de Autoriteit Consument en Markt (ACM) vastgesteld op grond van de Gaswet. Die regelgeving voorziet niet in de mogelijkheid om langetermijnboekingen kosteloos te annuleren. Bovendien had de ACM een eerder voorstel van de gezamenlijke netbeheerders om annulering tegen een vergoeding mogelijk te maken, al afgewezen: individuele annulering zou de kosten afwentelen op andere netgebruikers, die daar niet op hadden hoeven rekenen. Omdat GasTerra's vordering neerkwam op een nog verdergaande, kosteloze vorm van diezelfde annulering, achtte de rechtbank de gestelde omstandigheden voor rekening van GasTerra komen. Om dezelfde reden strandde ook het beroep op de redelijkheid en billijkheid. Ook de vorderingen over de specifieke grenspunten wees de rechtbank af. Bij Hilvarenbeek en Tegelen kon GTS technisch nog steeds transportcapaciteit beschikbaar stellen; dat er feitelijk geen gas meer stroomde, kwam doordat GasTerra's eigen exportcontracten met afnemers in België en Duitsland waren beëindigd of heronderhandeld, niet door een tekortkoming van GTS. Voor Tegelen gold bovendien dat GasTerra ook na de sluiting van dat punt gebruik kon blijven maken van haar boekingen via een naastgelegen knooppunt. De rechtbank Noord-Nederland wees alle vorderingen van GasTerra integraal af en veroordeelde GasTerra tot betaling van € 24.270,00 aan proceskosten van GTS.

Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ING Bank krijgt contactverbod tegen ex-klant na jarenlange intimidatie

Een man die al jaren verwikkeld is in een conflict met ING Bank over een geweigerde hypotheekverhoging, wordt door de rechtbank Noord-Nederland verboden om nog contact op te nemen met medewerkers van de bank. De voorzieningenrechter oordeelt dat zijn gedrag onrechtmatig is en legt hem een reeks ingrijpende verboden op. Het conflict begon in 2020, toen de man een verzoek indiende om zijn hypotheek bij ING te verhogen met 150.000 euro. Dat verzoek werd afgewezen. In de jaren daarna diende hij herhaaldelijk klachten in, nam hij veelvuldig contact op met medewerkers en bezocht hij kantoorlocaties. Volgens de bank zijn er inmiddels meer dan 170 contactmomenten geregistreerd en zijn zo'n 40 medewerkers bij de zaak betrokken geraakt. De bancaire relatie werd uiteindelijk per 1 maart 2023 beëindigd, maar daarna bleef de man doorgaan. Op LinkedIn plaatste hij meerdere berichten waarin hij zijn voormalig hypotheekadviseur bij naam noemde, beschuldigingen uitte en hem vergeleek met NSB'ers uit de Tweede Wereldoorlog. Op 29 juni 2026 publiceerde hij een artikel met een bewerkte foto van de adviseur, voorzien van een wedstrijdbeker, kroon en een bordje met de tekst 'Mijn succesformule: te laat, fout berekend, klant ongeduldig, mission complete.' ING deed aangifte van huisvredebreuk, smaad en laster. De voorzieningenrechter erkent dat de man recht heeft op vrijheid van meningsuiting en dat hij zich kritisch mag uitlaten. Maar hij heeft die grenzen ruimschoots overschreden. De berichten bevatten ongefundeerde beschuldigingen, zijn onnodig grievend en tasten de eer en goede naam van medewerkers aan. De rechter benadrukt bovendien dat de man zijn klachten jarenlang niet heeft voorgelegd aan het Kifid of een rechter, terwijl die weg wel openstaat. Zijn doel — een persoonlijk gesprek met de hypotheekadviseur — maakt de beschuldigingen niet gerechtvaardigd. Over de reikwijdte van de verboden is de rechter deels terughoudend. Het door ING gevorderde verbod om LinkedIn-profielen van medewerkers te bekijken, wijst de rechter af: die profielen zijn openbaar en het louter bekijken maakt nog geen inbreuk. Ook het gevorderde straatverbod van 250 meter rond alle ING-kantoren acht de rechter te verstrekkend; dat wordt beperkt tot 25 meter vanaf de in- of uitgang. De rechtbank legt de man een contactverbod, een locatieverbod en een uitingsverbod op, alle voor de duur van drie jaar. Hij mag geen namen van ING-medewerkers meer publiceren en mag niet publiekelijk schrijven over het conflict zolang een rechter de door hem gestelde fouten niet heeft vastgesteld. Alle online berichten over het conflict of met namen van medewerkers moeten binnen 24 uur worden verwijderd. Bij overtreding riskeert hij een dwangsom van 1.000 euro per overtreding of per dag, met een maximum van 20.000 euro. Ook moet hij de proceskosten van ING betalen: in totaal 2.227,46 euro.

Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Huurder moet € 15.093 betalen na jarenlange wanbetaling voor Groningse woonruimte

Een verhuurder uit Groningen stapte naar de kantonrechter om een huurachterstand op te eisen van ruim drie jaar. Zijn huurder had vanaf oktober 2022 geen huur meer betaald voor een zelfstandige woonruimte, wat een schuld had opgebouwd van meer dan € 15.000. De huurder voerde als eerste verweer dat de huurovereenkomst nooit echt de bedoeling had geweest. Volgens hem was het slechts een papieren constructie om hem een inschrijfadres te geven in de Basisregistratie Personen, terwijl hij feitelijk bij zijn horecazaak woonde. Hij zou nooit een sleutel hebben ontvangen en er was ook nooit een factuur gestuurd of aangemaand. De kantonrechter verwierp dit verweer. Een door beide partijen ondertekende huurovereenkomst heeft in het Nederlands recht dwingende bewijskracht: de rechter moet in beginsel uitgaan van wat er in de akte staat. De huurder leverde onvoldoende tegenbewijs. Bovendien had hij ter zitting zelf verteld dat hij meerdere keren naar de woning was gegaan om post op te halen, wat slecht te rijmen valt met de bewering dat hij geen sleutel had. Ook het feit dat de huurder huurtoeslag had aangevraagd en ontvangen op dit adres, werkte in zijn nadeel. Dat de verhuurder aanvankelijk geen facturen stuurde en niet aanmaande, vond de rechter geen doorslaggevend argument: huur is een zogenoemde brengschuld, wat betekent dat de huurder zelf voor tijdige betaling moet zorgen. Als tweede verweer beriep de huurder zich op een overeenkomst die partijen op 24 oktober 2024 hadden gesloten. In die overeenkomst stond dat partijen elkaar 'finale kwijting' verleenden en niets meer van elkaar te vorderen hadden. De huurder stelde dat daarmee ook de huurachterstand voor de woning was kwijtgescholden. De kantonrechter ging ook hier niet in mee. De overeenkomst van oktober 2024 was gesloten om de zakelijke schulden af te wikkelen: de huurder en zijn horecabedrijf huurden ook meerdere bedrijfspanden van de verhuurder en hadden daarvoor grote schulden opgebouwd. In de overeenkomst werd meerdere keren gesproken over de huurder en zijn gelieerde bedrijven, en de woonruimte werd nergens genoemd. Bovendien was bij de totstandkoming van de overeenkomst niet over de woning gesproken. De rechter oordeelde dat de vermelding van de huurder als privépersoon in die overeenkomst moest worden uitgelegd als een borgstelling voor de zakelijke schulden, niet als een algehele kwijtschelding van privéschulden. Eén correctie bracht de rechter wel aan op het gevorderde bedrag. De verhuurder had het pand in mei of juni 2025 aan een derde verkocht, maar kon niet aantonen dat hij bevoegd was om ook namens de nieuwe eigenaar de huur over juni en juli 2025 te innen. Die twee maanden huur, samen € 945,05, werden daarom afgetrokken van de vordering. Verder mocht de verhuurder niet meer buitengerechtelijke incassokosten vorderen dan het bedrag dat in de aanmaningsbrief was genoemd: € 926,13 in plaats van het hogere bedrag dat in de dagvaarding stond. De kantonrechter veroordeelde de huurder tot betaling van € 15.093,73, bestaande uit € 14.167,60 aan huurachterstand en € 926,13 aan incassokosten, vermeerderd met wettelijke rente. Daarnaast werd de huurder veroordeeld in de proceskosten van € 2.317,45.

Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBNNE:2026:3477
Rechtbank Noord-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht