Rechter matigt ontnemingsvordering hennepkwekerij fors naar €12.711 — RBNNE:2026:1063

ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel / hennepkwekerij

Eiser / verzoeker

Officier van justitie (Openbaar Ministerie)

Verweerder / gedaagde

Veroordeelde

Veroordeelde moet €12.710,86 aan de staat betalen ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel uit hennepteelt, aanzienlijk minder dan de gevorderde €80.526,56.

Rechtbank gaat uit van één oogst van 280 planten in plaats van drie oogsten zoals door het OM gevorderd, op basis van de verklaring van de medeverdachte
Wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op €25.421,72 totaal, waarvan de helft (€12.710,86) aan veroordeelde wordt toegerekend op basis van de afgesproken 50/50-verdeling
Kosten voor elektriciteit (€3.400) en standaardkosten uit het FPA-rapport zijn in mindering gebracht op de opbrengst
Verweer dat veroordeelde niets zou hebben ontvangen verworpen: de 50/50-afspraak volstaat als basis voor toerekening van voordeel
Bij niet-betaling kan gijzeling worden gevorderd voor maximaal 88 dagen

Samenvatting

Een man uit Noord-Nederland moet ruim twaalfduizend euro terugbetalen aan de staat als wederrechtelijk verkregen voordeel uit een hennepkwekerij. De rechtbank Noord-Nederland legde dit bedrag op bij een ontnemingszitting in Leeuwarden, nadat de man eerder was veroordeeld voor het medeplegen van het opzettelijk telen van hennep in strijd met de Opiumwet.

De zaak draaide om een hennepkwekerij die werd ontdekt op 13 februari 2024. Samen met een medeverdachte exploiteerde de man een kwekerij met meerdere ruimtes. Het Openbaar Ministerie had aanvankelijk gevorderd dat de man 170.000 euro zou moeten betalen, en later bijgesteld naar ruim 80.000 euro — uitgaande van drie eerdere oogsten en een gelijke verdeling van de opbrengsten met zijn medeverdachte.

De rechtbank ging hier echter niet in mee. De rechters namen een aanzienlijk smallere berekening als uitgangspunt. Zo werd bewezen geacht dat er slechts één oogst had plaatsgevonden van 280 planten, niet drie. De verklaring van de medeverdachte dat er in totaal twee keer 280 planten waren geoogst in afzonderlijke ruimtes — en dat dit niet gelijktijdig gebeurde — achtte de rechtbank aannemelijk. Hoewel er aanwijzingen waren gevonden zoals kalkafzetting en stof die op meer oogsten wezen, waren die onvoldoende om de verklaring van de medeverdachte terzijde te schuiven.

De verdediging voerde aan dat de vordering volledig moest worden afgewezen of op nihil gesteld, omdat niet was aangetoond dat de man daadwerkelijk geld had ontvangen. Hij zou pas betrokken zijn geraakt nadat de eerste oogst al was afgehandeld. De rechtbank verwierp dit standpunt echter: omdat de medeverdachte had verklaard dat de opbrengsten fifty-fifty zouden worden verdeeld, ging de rechtbank ervan uit dat ook deze man aanspraak had op de helft van de winst.

Voor de berekening van de opbrengsten gebruikte de rechtbank standaardcijfers uit het rapport van het Functioneel Parket Afpakken over wederrechtelijk verkregen voordeel bij hennepteelt. Op basis van 280 planten met een opbrengst van 27,7 gram per plant en een prijs van ruim 4.000 euro per kilogram, berekende de rechtbank een totale opbrengst van bijna 31.567 euro. Na aftrek van kosten — voor stekken, elektriciteit, variabele kosten en knippen — resteerde een nettowinstberekening van ruim 25.421 euro. De helft daarvan, bijna 12.711 euro, werd aan deze veroordeelde toegerekend.

Uiteindelijk stelde de rechtbank het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op 12.710,86 euro en legde de man de verplichting op dit bedrag aan de staat te betalen. Bij niet-betaling kan hij maximaal 88 dagen worden gegijzeld.