Friese man veroordeeld voor dieseldiefstal uit vrachtauto — RBNNE:2026:1875
gekwalificeerde diefstal / inbraak
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte vrijgesproken van acht feiten en veroordeeld voor één diefstal tot een taakstraf van 30 uur en schadevergoeding van €171,15.
- Verdachte vrijgesproken van acht van de negen tenlastegelegde feiten wegens onvoldoende bewijs.
- Diefstal van 105 liter diesel (niet 300 liter zoals aangegeven) bewezen verklaard op basis van bekennende verklaring verdachte.
- Taakstraf van 30 uur opgelegd, lager dan geëiste 50 uur vanwege overschrijding redelijke termijn en positieve persoonlijke ontwikkeling verdachte.
- Schadevergoedingsvordering van €489,66 slechts gedeeltelijk toegewezen tot €171,15 (105 liter × €1,63); rest niet-ontvankelijk.
- Verdachte en medeverdachte hoofdelijk aansprakelijk voor schadevergoeding.
Samenvatting
Een man uit Noord-Nederland stond terecht voor negen inbraken en diefstallen in de provincie, gepleegd in januari en februari 2023. Het ging om diefstallen van gereedschap, diesel, banden en andere goederen bij particulieren en bedrijven in plaatsen als Harkema, Haulerwijk, Grootegast en Surhuisterveen. Van acht van de negen feiten vroeg het openbaar ministerie zelf al vrijspraak, omdat daarvoor onvoldoende bewijs bestond.
Alleen voor één feit vorderde de officier van justitie veroordeling: de diefstal van diesel uit een vrachtauto in Surhuisterveen in de nacht van 26 op 27 januari 2023. Verdachte bekende dit feit volmondig. Hij verklaarde dat hij samen met een medeverdachte vijf jerrycans diesel had meegenomen: drie van 25 liter en twee van 15 liter, in totaal 105 liter.
De aangever had aangifte gedaan van de diefstal van 300 liter diesel. De rechtbank volgde echter de verklaring van de verdachte en stelde vast dat niet bewezen kon worden dat het om 300 liter ging. De schadevordering van het bedrijf, dat aanvankelijk €489,66 eiste, werd daarom slechts gedeeltelijk toegewezen. Op basis van de adviesprijs van €1,63 per liter op het moment van de diefstal werd de schade vastgesteld op €171,15. Voor het resterende bedrag werd het bedrijf niet-ontvankelijk verklaard en verwezen naar de burgerlijke rechter.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met meerdere factoren. De man heeft een laag-gemiddeld recidiverisico en heeft de afgelopen jaren positieve stappen gezet: hij woont in een beschermde woonvorm, heeft een fulltime baan als straler en heeft een stabiel sociaal netwerk. Zijn begeleiders zijn positief over zijn ontwikkeling. De reclassering adviseerde geen bijzondere voorwaarden op te leggen.
Daarnaast speelde het tijdsverloop een rol. Tussen het gepleegde feit in januari 2023 en de behandeling ter zitting in mei 2026 zijn meer dan drie jaar verstreken. De wettelijke redelijke termijn van twee jaar is daarmee overschreden, wat aanleiding gaf tot strafvermindering. Ook de eerdere veroordelingen van de man in 2023 en 2024 werden meegewogen.
De rechtbank legde een taakstraf op van 30 uur — minder dan de 50 uur die de officier van justitie had geëist. Doet de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren, dan staat daar 15 dagen vervangende hechtenis tegenover. Daarnaast moet hij hoofdelijk €171,15 schadevergoeding betalen aan het gedupeerde bedrijf, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 27 januari 2023.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2025:3219, Rechtbank Noord-Nederland, 24-07-2025, 200628
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2025:3940, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 26-06-2025, 21-005381-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:3218, Rechtbank Noord-Nederland, 24-06-2025, 200628
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBNNE:2024:5250, Rechtbank Noord-Nederland, 24-12-2024, 18-216311-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18-137378-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. L.E.A. Jonkers-Vellinga
- dhr. mr. O.J. Bosker
- mw. mr. L.S. Wachters
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.