Rechtbank beëindigt schuldsanering vanwege verzwegen inkomsten op Spaanse bankrekening — RBNNE:2026:1991
tussentijdse beëindiging schuldsaneringsregeling wegens schending informatieplicht en ontbreken goede trouw
Eiser / verzoeker
bewindvoerder (op voordracht rechter-commissaris)
Verweerder / gedaagde
schuldenaar
Schuldsaneringsregeling tussentijds beëindigd; schuldenaar verkeert van rechtswege in staat van faillissement zodra de uitspraak kracht van gewijsde heeft.
- Schuldenaar verzweeg inkomsten van meer dan € 52.000 op een Spaanse bankrekening bij Open Bank, ontvangen in de drie jaar vóór toelating tot de schuldsaneringsregeling.
- De rechtbank verwierp de stelling dat het buiten zicht houden van de inkomsten op advies van de beschermingsbewindvoerder was gebeurd.
- Het niet melden van de artikel 12-Sv-procedure leverde een schending van de informatieplicht op, maar was op zichzelf geen zelfstandige grond voor tussentijdse beëindiging.
- Na opheffing van het beschermingsbewind voldeed de schuldenaar niet meer aan zijn informatieplicht en ontstond een boedelachterstand van € 332,69.
- Tussentijdse beëindiging werd uitgesproken op grond van artikel 350 lid 3 sub c en sub f Fw, waardoor de schuldenaar van rechtswege in staat van faillissement verkeert.
Samenvatting
Een man uit Noord-Nederland is tijdens zijn schuldsaneringsregeling betrapt op het verzwijgen van inkomsten op een Spaanse bankrekening. De rechtbank Noord-Nederland heeft zijn schuldsanering tussentijds beëindigd, waardoor hij van rechtswege failliet gaat.
De man werd in april 2025 toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Al snel kwamen er vragen over een bankrekening bij de Spaanse bank Open Bank en over een strafrechtelijke procedure bij het gerechtshof. De bewindvoerder ontdekte dat de man in de drie jaar vóór zijn toelating meer dan € 52.000 had ontvangen op die Spaanse rekening, afkomstig van een ander persoon. Dit geld was volledig opgegaan aan uitgaven voor zichzelf, zoals aankopen bij een koffieshop en fastfoodketens.
De man had bij zijn toelating verklaard dat hij alleen van een WIA-uitkering leefde en dat hij in de vijf jaar daarvoor geen onderneming had gehad. Uit de bankafschriften bleek echter dat hij naast zijn uitkering ook inkomsten ontving die hij buiten het zicht van de Belastingdienst, het UWV en zijn beschermingsbewindvoerders hield. Later bleek ook dat hij in Spanje een bedrijf had gehad en samen met een derde een nieuw bedrijf had opgericht. De man schoof de verantwoordelijkheid voor het verborgen houden van de rekening af op zijn toenmalige beschermingsbewindvoerder, die hem daartoe zou hebben geadviseerd om belasting te ontwijken. De rechtbank vond dit ongeloofwaardig: uit niets bleek dat de bewindvoerder dit advies had gegeven.
Naast de kwestie rondom de bankrekening was er ook een strafrechtelijke procedure. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden had in juli 2025, op verzoek van de derde van wie de inkomsten afkomstig waren, bevolen dat de man vervolgd moest worden voor verduistering, valsheid in geschrift en oplichting over de periode van 2021 tot en met 2024. De man meldde deze procedure niet bij zijn bewindvoerder, ook niet toen deze hem tijdens een huisbezoek sprak. Dat was een schending van zijn informatieplicht. De rechtbank oordeelde wel dat een lopende artikel 12-Sv-procedure op zichzelf geen reden zou zijn geweest om de toelating te weigeren, maar dat bekendheid ermee voor de toelatingsrechter aanleiding had kunnen zijn tot nader onderzoek.
Verdere problemen ontstonden toen het beschermingsbewind over de man eind 2025 werd opgeheven, nadat zijn bewindvoerder ontslag had genomen. De man zocht geen nieuwe bewindvoerder, waarna hij ophield informatie te verstrekken en een kleine boedelachterstand van € 332,69 liet ontstaan. De rechtbank rekende hem dit aan: het was van het begin af aan duidelijk dat beschermingsbewind noodzakelijk was voor een goed verloop van de regeling.
De rechtbank concludeerde dat de toelatingsrechter het verzoek zou hebben afgewezen als die op de hoogte was geweest van de inkomsten op de Spaanse rekening en het bestedingspatroon van de man. Daarmee voldeed de zaak aan twee gronden voor tussentijdse beëindiging: het niet voldoen aan de informatieplicht en het bestaan van feiten die bij bekendheid tot afwijzing van het toelatingverzoek hadden geleid. De rechtbank beëindigde de schuldsaneringsregeling tussentijds en het salaris van de bewindvoerder werd vastgesteld op € 3.703,11 inclusief btw.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; InsolventierechtZaaknummer
C/18/25/129 R
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.