Vrouw krijgt schone lei ondanks verzwijgen samenwonen tijdens schuldsanering — RBNNE:2026:2513
schuldsanering / WSNP / schone lei na schending informatieverplichting
Eiser / verzoeker
schuldenares
Verweerder / gedaagde
bewindvoerder
De rechtbank verleende de schuldenares de schone lei ondanks een toerekenbare schending van de informatieverplichting; resterende schulden zijn niet langer afdwingbaar.
- De schuldenares schond haar informatieverplichting door het samenwonen met haar partner en de intrekking van de bijstandsaanvraag te verzwijgen voor de bewindvoerder.
- De rechtbank oordeelde dat de tekortkoming buiten beschouwing blijft omdat de schuldenares haar overige verplichtingen nakwam, rondkwam van een inkomen onder bijstandsniveau en schuldeisers niet aantoonbaar zijn benadeeld.
- De beschermingsbewindvoerder was ook op de hoogte van het gemeentelijk onderzoek maar informeerde de schuldenares niet over haar meldingsplicht; de rechtbank liet dit in haar voordeel meewegen.
- De gemeente heeft afgezien van terugvordering van onterecht verstrekte bijstand, wat de rechtbank meenam in haar afweging.
- De schuldsaneringsregeling werd beëindigd met verlening van de schone lei; het salaris van de bewindvoerder werd vastgesteld op maximaal € 3.933,54.
Samenvatting
Een vrouw uit Noord-Nederland die sinds maart 2023 in een schuldsaneringsregeling zat, heeft ondanks het schenden van haar informatieplicht toch een zogeheten schone lei gekregen. Dat betekent dat haar resterende schulden niet langer afdwingbaar zijn.
Al kort na de start van de schuldsanering rezen er twijfels over haar persoonlijke en financiële situatie. De bewindvoerder begreep niet waarom de gemeente stopte met het verstrekken van een aanvullende bijstandsuitkering, waardoor de vrouw met haar twee jonge kinderen moest rondkomen van een inkomen onder het bijstandsniveau. In juni 2024 stelde de Sociale Recherche vast dat de vrouw samenwoonde met de vader van haar kinderen. Dit onderzoeksverslag werd lange tijd niet gedeeld met de bewindvoerder of de rechtbank.
Tijdens een eerdere zitting over een mogelijke tussentijdse beëindiging van de schuldsanering in maart 2025 maakte de vrouw hier geen melding van. De rechtbank had toen het verzoek tot beëindiging nog afgewezen. Wel werd afgesproken dat zij opnieuw aanvullende bijstand zou aanvragen. Die aanvraag trok zij in juli 2025 in, nadat de gemeente haar had gebeld en gevraagd dit te doen in verband met het eerdere onderzoek naar haar woonsituatie. De intrekking, de reden daarvan en een bevestigingse-mail van de gemeente Veendam werden voor de bewindvoerder verzwegen, ook door de beschermingsbewindvoerder van de vrouw.
Ter zitting verklaarde de vrouw dat de situatie met haar partner ingewikkeld was. Omdat hij niet vaak bij haar was en zij zelf voor alle kosten en de kinderen opdraaide, zag zij de situatie niet als samenwonen. Ze erkende ter zitting dat dit juridisch gezien wel degelijk samenwonen was. Haar advocaat mr. M.J. de Jongh van Claves advocaten voerde aan dat de vrouw nooit de bedoeling had gehad schuldeisers te benadelen en dat het bovendien allerminst zeker is dat zij dat daadwerkelijk heeft gedaan.
De rechtbank stelde vast dat de vrouw haar informatieverplichting heeft geschonden en dat dit haar kan worden aangerekend. Tegelijkertijd woog de rechtbank meerdere omstandigheden mee die in haar voordeel spraken. De vrouw had zich wel degelijk ingespannen om haar overige verplichtingen na te komen, en deed dat terwijl ze van een inkomen onder bijstandsniveau moest rondkomen met twee jonge kinderen. De gemeente heeft bovendien afgezien van terugvordering van mogelijk onterecht ontvangen bijstand. Ook is het volgens de rechtbank de vraag of de schuldeisers daadwerkelijk zijn benadeeld door het verzwijgen.
Daarnaast had ook de beschermingsbewindvoerder een rol gespeeld in het achterhouden van informatie. Zij was op de hoogte van het gemeentelijk onderzoek maar had de vrouw niet gewezen op de meldingsplicht en de gevolgen van het verzwijgen. Hoewel de vrouw zich niet achter haar beschermingsbewindvoerder kan verschuilen, mocht zij hier volgens de rechtbank niet de dupe van worden.
De rechtbank beëindigde de schuldsaneringsregeling, stelde vast dat de vrouw toerekenbaar tekort was geschoten in haar informatieverplichting, maar bepaalde dat deze tekortkoming buiten beschouwing blijft. De schone lei werd verleend: de resterende schulden die onder de schuldsaneringsregeling vielen zijn niet langer afdwingbaar. Het salaris van de bewindvoerder werd vastgesteld op maximaal € 3.933,54.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:22679, Rechtbank Den Haag, 02-12-2025, 09/048888-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24620, Rechtbank Den Haag, 19-11-2025, C/09/694088 / FA RK 25-8322
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20407, Rechtbank Den Haag, 24-10-2025, C/09/692558 / FA RK 25-7491
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:8242, Rechtbank Den Haag, 01-05-2025, 22/8117
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; InsolventierechtZaaknummer
C/18/23/40 R
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.