Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:2765Strafrecht; Materieel Strafrecht

Asbesthoudende buizen verwijderd: asbestverwijderaar vrijgesproken en ontslagen van vervolging — RBNNE:2026:2765

Asbestverwijdering zonder (volledige) sloopmelding / uitzondering vierwekentermijn Bbl

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte asbestverwijderingsbedrijf

Verdachte vrijgesproken van feit 1 (De Westereen) en ontslagen van alle rechtsvervolging ter zake van feit 2 (Grou) wegens niet-strafbaarheid van het feit.

  • Vrijspraak voor feit 1 omdat niet bewezen kon worden dat de losse asbesthoudende buizen deel uitmaakten van het gesloopte bouwwerk
  • Ontslag van rechtsvervolging voor feit 2 omdat artikel 7.11 lid 3 Bbl een fait d'excusevorm als uitzondering op de vierwekentermijn van artikel 7.10 Bbl
  • Bij onverwacht tijdens sloop aangetroffen asbest volstaat onverwijlde kennisgeving aan bevoegd gezag; een nieuwe volledige sloopmelding is dan niet vereist
  • Rechter volgt niet de stelling van het OM dat een nieuwe sloopmelding vereist is zodra men kiest het asbest te verwijderen

Samenvatting

Een bedrijf dat gespecialiseerd is in asbestverwijdering stond terecht voor twee overtredingen: het zonder geldige sloopmelding verwijderen van asbesthoudende buizen, op twee verschillende locaties in respectievelijk De Westereen (gemeente Dantumadeel) en Grou (gemeente Leeuwarden). In beide gevallen was er tijdens lopende sloopwerkzaamheden onverwacht asbest aangetroffen dat niet eerder in het asbestinventarisatierapport was opgenomen.

Bij de eerste zaak (De Westereen) draaide het om twee losse asbesthoudende buizen die op het sloopterrein werden gevonden. De rechtbank kon niet vaststellen dat deze buizen daadwerkelijk onderdeel hadden uitgemaakt van het te slopen pand. Er was immers ook een andere mogelijkheid: dat de buizen op het sloopterrein waren gedumpt en dus niets met het bouwwerk te maken hadden. Omdat de herkomst van de buizen niet duidelijk was, kon niet worden bewezen dat verdachte asbest uit een bouwwerk had verwijderd — een vereiste voor de strafbaarstelling. De rechter sprak het bedrijf vrij.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Bij de tweede zaak (Grou) lagen de feiten anders. Hier stond vast dat de asbesthoudende buis wél deel had uitgemaakt van een bouwwerk. Het bedrijf had op 15 oktober 2024 een melding gedaan bij de gemeente Leeuwarden, drie dagen vóór de verwijdering op 18 oktober. Formeel was dat te kort: de wet schrijft voor dat een sloopmelding minimaal vier weken vóór de werkzaamheden wordt ingediend.

Toch oordeelde de rechter ook hier in het voordeel van het bedrijf. De kern van het debat was de vraag welke wettelijke regeling van toepassing was: artikel 7.10 van het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl), dat de vierwekentermijn voorschrijft, of artikel 7.11 lid 3 Bbl, dat geldt als er tijdens reeds toegestane sloopwerkzaamheden onverwacht asbest wordt aangetroffen. In dat laatste geval moet het bevoegd gezag 'onverwijld' worden geïnformeerd — maar is een nieuwe volledige sloopmelding met vierwekentermijn niet vereist.

De rechter stelde vast dat het bedrijf de gemeente Leeuwarden direct had geïnformeerd over het onverwacht aangetroffen asbest, en dat de melding van 15 oktober 2024 als zo'n kennisgeving in de zin van artikel 7.11 lid 3 Bbl moest worden aangemerkt. Artikel 7.11 lid 3 vormt een uitzondering — een zogeheten fait d'excuse — op de hoofdregel van artikel 7.10. Als die uitzondering van toepassing is, gelden de verplichtingen uit de hoofdregel (inclusief de vierwekentermijn) niet.

Het Openbaar Ministerie had betoogd dat een nieuwe volledige sloopmelding wél nodig was, omdat het bedrijf bewust had gekozen het asbest te verwijderen in plaats van het te laten zitten. Alleen als men het asbest met rust laat, zou een kennisgeving volstaan, aldus de officier van justitie. De rechter volgde deze redenering niet.

Het resultaat: voor de eerste zaak werd het bedrijf vrijgesproken wegens onvoldoende bewijs, en voor de tweede zaak werd het ontslagen van alle rechtsvervolging omdat de gedraging weliswaar bewezen was, maar geen strafbaar feit opleverde.

Betrokken advocaten

mr. L. Hoekstra

verdachte

Customs Knowledge, HEERENVEEN

57 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

84/201834-25

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht