Man veroordeeld voor mishandeling en aanranding van politieagenten in Heerenveen — RBNNE:2026:3138
Mishandeling, aanranding en belediging van politieambtenaren; rijden onder invloed
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot drie maanden voorwaardelijke gevangenisstraf met twee jaar proeftijd en negen maanden rijontzegging; schadevergoedingen van € 550 en € 750 aan twee politieslachtoffers; voor één feit schuldig verklaard zonder straf.
- Verdachte veroordeeld voor mishandeling en belediging van een politieagent (slaan en bespugen), opzetaanranding van een politieagente en rijden onder invloed met 930 microgram per liter.
- Partiële vrijspraak voor seksuele handelingen jegens twee andere vrouwen bij het incident in april 2025 wegens onvoldoende bewijs van daderschap.
- Partiële vrijspraak voor seksueel benaderen van een vrouw en een politie-inspecteur in augustus 2025 wegens onvoldoende wettig bewijs respectievelijk het ontbreken van het openbare karakter.
- Rijontzegging van negen maanden conform LOVS-oriëntatiepunten; gevangenisstraf van drie maanden volledig voorwaardelijk met twee jaar proeftijd.
- Schadevergoedingen van € 550 en € 750 toegewezen aan twee politieslachtoffers, vermeerderd met wettelijke rente.
Samenvatting
Een man heeft zich in Heerenveen meerdere keren schuldig gemaakt aan strafbare feiten jegens politieambtenaren en burgers. De zaken speelden zich af tussen november 2024 en augustus 2025 en hingen samen met zijn alcoholgebruik.
Op 16 november 2024 probeerde een politieagent de man onder controle te brengen in Heerenveen. De man sloeg de agent met zijn gebalde vuist in het gezicht en spuugde hem daarna aan, waarbij het spuug in het oog en de mond van de agent terechtkwam. Diezelfde dag bestuurde de man een auto met een alcoholpromillage van 930 microgram per liter uitgeademde lucht, ruim vier keer de toegestane limiet van 220 microgram.
In april 2025 greep de man, terwijl een agente zijn gordel omdeed in een dienstvoertuig, onder haar veiligheidsvest en kneep hij in haar borst. De agente had hem meerdere malen gevraagd haar niet aan te raken. Een andere aanwezige agent zag de handeling gebeuren.
In augustus 2025 benaderde de man een vrouw op een terras in Heerenveen, omhelsde haar meerdere keren en gaf haar een kus op de wang, ook nadat zij hem duidelijk had weggeduwd. In een later verhoor verklaarde de man dat hij het deed omdat de vrouw sympathiek en mooi was, en voegde toe dat hij de betekenis van het woord nee waarschijnlijk niet begreep.
De rechtbank sprak de man vrij van een deel van de feiten. Voor het seksueel benaderen van twee andere vrouwen bij het incident in april 2025 was het bewijs onvoldoende: zij hadden geen beschrijving van de dader gegeven. Ook voor het seksueel benaderen van een andere vrouw en een politie-inspecteur in augustus 2025 volgde vrijspraak: in het eerste geval ontbrak steunbewijs, en in het tweede geval speelde de uitlating zich af in het besloten dienstvoertuig, niet in het openbaar.
De verslavingsreclassering rapporteerde dat de man bij alle feiten onder invloed van alcohol was. Hij weigert medewerking aan interventies en is gestopt met hulpverlening door twee psychologen, omdat hij zichzelf in staat acht zichzelf te behandelen. De reclassering ziet geen mogelijkheden om het risico te beperken en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden.
De rechtbank veroordeelde de man tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden met een proeftijd van twee jaar. Voor het rijden onder invloed legde de rechtbank een rijontzegging van negen maanden op, overeenkomstig de landelijke richtlijnen voor dit alcoholpromillage. Voor het seksueel benaderen van de vrouw op het terras verklaarde de rechtbank de man schuldig zonder straf of maatregel op te leggen. De twee politieagenten die aangifte deden ontvangen elk een schadevergoeding: de agent die werd geslagen en bespuugd krijgt € 550, de agente die werd aangerand krijgt € 750, beide bedragen te vermeerderen met wettelijke rente.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18.365317.24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.