Groninger man veroordeeld voor jarenlang bezit en verspreiding van kinderporno en kindersekspoppen — RBNNE:2026:3164
kinderpornografie / bezit en verspreiding van kinderpornografisch materiaal en kindersekspoppen
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, met gedeeltelijke vrijspraak voor verspreiding over de volledige tenlastegelegde periode en voor drie van de zeven kindersekspoppen.
- Verdachte bewezen schuldig aan bezit en verspreiding van kinderporno over een periode van meerdere jaren en aan bezit van kindersekspoppen.
- Partiële vrijspraak: verspreiding van kinderporno alleen bewezen voor de periode april 2025 tot en met maart 2026; verspreiding van dierenporno niet bewezen; slechts vier van zeven poppen kwalificeren als kindersekspop.
- Rechtbank houdt rekening met autismespectrumstoornis en parafiele stoornis: feiten worden verdachte in verminderde mate toegerekend.
- Uitgebreide bijzondere voorwaarden opgelegd, waaronder forensische behandeling bij GGZ Drenthe, contactverbod met minderjarigen en digitaal toezicht door reclassering.
- Inbeslaggenomen digitale apparaten en vier kindersekspoppen onttrokken aan het verkeer; drie overige poppen verbeurd verklaard.
Samenvatting
Een man uit Groningen is veroordeeld voor het over een periode van meerdere jaren bezitten en verspreiden van kinderpornografisch materiaal, het bezit van dierenporno en het in bezit hebben van kindersekspoppen. De rechtbank Noord-Nederland deed uitspraak op 4 augustus 2026.
Bij een doorzoeking op 3 maart 2026 troffen rechercheurs bij de verdachte laptops, harde schijven en mobiele telefoons aan waarop grote hoeveelheden kinderpornografisch materiaal stonden. Ook vond de politie zeven poppen met een uiterlijke verschijningsvorm van een kind. De verdachte bekende de feiten. Hij had volgens eigen verklaring in april 2025 begonnen met het actief verspreiden van kinderpornografisch materiaal.
De rechtbank sprak de man gedeeltelijk vrij van een deel van de tenlastelegging. Zo kon verspreiding van kinderporno alleen worden bewezen voor de periode van april 2025 tot en met de aanhouding in maart 2026, en niet voor de eerder genoemde langere periode. Ook kon verspreiding van dierenporno niet worden bewezen. Van de zeven aangetroffen poppen kwalificeerden er slechts vier als kindersekspoppen in de zin van de wet.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met rapportages van klinisch psychologen en de reclassering. Daaruit bleek dat de verdachte lijdt aan een autismespectrumstoornis en een parafiele stoornis. De psychologen adviseerden de feiten hem in verminderde mate toe te rekenen. Tegelijk nam de rechtbank het de verdachte ernstig kwalijk dat hij jarenlang heeft bijgedragen aan de instandhouding van een markt voor kinderpornografisch materiaal. Tijdens de zitting erkende de verdachte bovendien dat hij fantaseert over hands-on delicten en online met anderen communiceert over mogelijkheden daartoe, wat de rechtbank zorgelijk noemde.
De reclassering schatte het recidiverisico in als bovengemiddeld. De verdachte gaf aan gemotiveerd te zijn om behandeling te ondergaan. De rechtbank legde daarom een deels voorwaardelijke straf op met uitgebreide bijzondere voorwaarden, gericht op behandeling en toezicht. Zo moet hij meewerken aan forensische behandeling bij GGZ Drenthe, mag hij geen contact zoeken met minderjarigen en moet hij digitale apparaten beschikbaar stellen voor controle door de reclassering.
De rechtbank veroordeelde de man tot 30 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. De inbeslaggenomen laptops, harde schijven, telefoons en vier kindersekspoppen worden onttrokken aan het verkeer. Drie overige poppen worden verbeurd verklaard. Een USB-stick waarop geen strafbaar materiaal werd aangetroffen, krijgt de man terug.
Betrokken advocaten
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18-067371-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.