Man veroordeeld voor helpdeskfraude en witwassen tot voorwaardelijke celstraf — RBNNE:2026:3244
diefstal via helpdeskfraude en witwassen
Eiser / verzoeker
het openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
de verdachte
Verdachte veroordeeld tot vier maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en 240 uur taakstraf voor diefstal en witwassen; vrijgesproken van één feit
- Medeplegen van diefstal van € 40.549,60 van een oudere vrouw via helpdeskfraude
- Medeplegen van witwassen van in totaal bijna € 24.000 via Marktplaatsfraude
- Bezit en verspreiden van lijsten met gestolen e-mailadressen en wachtwoorden
- Vrijspraak voor het witwassen van een per ongeluk ontvangen bedrag van € 1.350
- Redelijke termijn met meer dan vier jaar overschreden, meegewogen in het voordeel van verdachte
Samenvatting
Een rechtbank in Noord-Nederland heeft een inmiddels bijna 25-jarige man veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden en een taakstraf van 240 uur voor zijn rol bij een grootschalige helpdeskfraude en meerdere witwaszaken. De rechtbank sprak hem vrij van één afzonderlijk ten laste gelegd feit.
De zwaarste zaak betreft de diefstal van in totaal ruim 40.000 euro van een oudere vrouw. Zij werd in oktober 2024 meermalen gebeld door een man die zich voordeed als politieagent en haar vertelde dat er onderzoek werd gedaan naar een golf van inbraken. Op instructie van de zogenaamde agent maakte de vrouw geld over van haar spaar- naar haar betaalrekening, en gaf zij vervolgens aan huis haar sieraden en later haar bankpas af aan mensen die zich voordeden als politie. In de dagen daarna werd met haar pas in totaal 35.000 euro gepind en werd voor bijna 5.550 euro aan goederen gekocht in winkels in Emmen en Groningen. De rechtbank stelt op basis van getuigenverklaringen, camerabeelden en telefoongegevens vast dat de man de persoon was die de betrokken pinner ophaalde, hem de bankpas gaf en met hem meereed naar de winkels om dure spullen als Cartier-brillen en Stone Island jassen te kopen. Daarmee is volgens de rechtbank sprake van medeplegen van diefstal met een vals middel.
Daarnaast lag een tweede, ouder dossier voor van vóór 2020, met verschillende gevallen van witwassen en het bezit van gestolen inloggegevens. De man liet anderen bankrekeningen openen of gebruikte hun bankpassen om geld te pinnen dat via Marktplaatsfraude was binnengekomen: kopers betaalden voor spullen die nooit werden geleverd, waarna het geld snel na binnenkomst werd opgenomen. Zo werd in totaal bijna 24.000 euro wit gewassen via drie verschillende rekeningen. Ook stuurde de man lijsten met honderden gestolen e-mailadressen en wachtwoorden door naar anderen, wat volgens de rechtbank alleen kan dienen om in te breken op accounts van anderen. Van een vijfde feit, het witwassen van een bedrag van 1.350 euro dat per ongeluk op zijn rekening terechtkwam en dat hij naar eigen zeggen weer had teruggestort, sprak de rechtbank hem vrij: dat hij wist of moest vermoeden dat het geld van misdrijf afkomstig was, is niet bewezen.
Bij het bepalen van de straf weegt de rechtbank zwaar mee dat het vertrouwen van de oudere vrouw grof is misbruikt en dat witwassen de integriteit van het betalingsverkeer aantast. Dat zou normaal gesproken een aanzienlijke onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen. Maar de rechtbank houdt ook rekening met de overschrijding van de redelijke termijn: de oudste zaak loopt al terug tot december 2019, ruim vier jaar langer dan redelijk is, en dat weegt in het voordeel van de man mee. Ook wijst de rechtbank het pleidooi van de advocaat om het jeugdstrafrecht toe te passen af: de man was meerderjarig ten tijde van de feiten en is inmiddels bijna 25, zodat er geen reden meer is voor een aanpak gericht op opvoeding.
Uiteindelijk legt de rechtbank een hogere straf op dan de officier van justitie had geëist, met als reden dat de rechtbank de man, anders dan de officier, ook veroordeelt voor de zwaarste variant van de diefstal in plaats van alleen de medeplichtigheid daaraan. De opgelegde straf: een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden met een proeftijd van drie jaar, en een taakstraf van 240 uur, te vervangen door 120 dagen hechtenis als de taakstraf niet naar behoren wordt uitgevoerd. Zijn inbeslaggenomen telefoon wordt verbeurd verklaard. Verder moet hij, deels hoofdelijk met medeverdachten, de slachtoffers hun schade vergoeden: 40.549,60 euro aan de vrouw die van haar spaargeld werd beroofd en kleinere bedragen tussen de 506 en 2.060 euro aan de slachtoffers van de Marktplaatsfraude, telkens vermeerderd met wettelijke rente.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:8436, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-11-2025, 25/905
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4807, Rechtbank Noord-Nederland, 25-11-2025, 18/179827-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:9599, Rechtbank Amsterdam, 29-10-2025, 13/204044-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21255, Rechtbank Den Haag, 16-10-2025, 09-316831-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18.075170.26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.