Groningse man veroordeeld tot 363 dagen cel voor stalking van drie vrouwen — RBNNE:2026:3358
belaging en bedreiging van ex-partners
Eiser / verzoeker
officier van justitie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 363 dagen gevangenisstraf, waarvan 180 dagen voorwaardelijk, wegens belaging, vernieling en belediging
- Rechtbank acht bewezen dat verdachte drie vrouwen gedurende ongeveer een half jaar heeft belaagd via berichten, telefoontjes en fysieke confrontaties
- Doodsbedreigingen tegen een van de slachtoffers en haar kinderen worden bewezen geacht ondanks het verweer dat dit niet zou zijn aangetoond
- Rechtbank volgt de eis van de officier van justitie: 363 dagen gevangenisstraf, waarvan 180 dagen voorwaardelijk
- Feiten worden verdachte in verminderde mate toegerekend gelet op zijn zorgmachtiging
- Contact- en gebiedsverboden voor drie jaar opgelegd en direct uitvoerbaar verklaard wegens hoog recidiverisico
Samenvatting
De rechtbank Noord-Nederland heeft een man veroordeeld tot 363 dagen gevangenisstraf, waarvan 180 dagen voorwaardelijk, voor het stelselmatig lastigvallen van twee ex-partners en een vriendin van een van hen. Daarnaast is hij veroordeeld voor het beschadigen van eigendom van de politie en het beledigen van een wijkagent op Facebook.
De man hield zich gedurende ongeveer een half jaar, van augustus 2025 tot februari 2026, bezig met wat de rechtbank stelselmatige belaging noemt. Hij stuurde de vrouwen vrijwel dagelijks WhatsApp-berichten en spraakberichten, plaatste berichten over hen op zijn Facebookpagina en stond bij een van hen voor de deur. Bij een derde slachtoffer ging het verder: hij achtervolgde haar, riep dat hij haar en haar kinderen de dood in zou jagen, liet handgeschreven brieven in haar brievenbus achter en bedreigde haar minderjarige zoon met de woorden dat hij zijn moeder zou neersteken. Ook filmde hij haar auto en woning en plaatste die beelden online.
Op Facebook en in spraakberichten uitte de man zich herhaaldelijk grof en dreigend. Zo zei hij in een video, terwijl hij een keukenmes in een muur liet zien: 'Geloof me, als ik je hoofd vind.' In een ander bericht dreigde hij: 'Ik zweer het je. Als jij niet hier actie op gaat ondernemen, ben je voor mij, dame!' De rechtbank vond de verklaringen van de slachtoffers gedetailleerd en consistent, terwijl de verdachte zelf zei zich niet meer precies te herinneren wat hij had gedaan. Zijn advocaat betwistte dat de doodsbedreigingen bewezen konden worden, maar de rechtbank verwierp dat verweer: de bedreigingen pasten volgens de rechtbank bij de foto's en filmpjes die in het dossier zaten.
Naast de drie belagingen werd de man ook veroordeeld voor het vernielen van een trapleuning op het politiebureau en voor het beledigen van een wijkagent, die hij op Facebook onder meer voor 'kankerflikker' uitmaakte. In totaal ging het om vijf ten laste gelegde feiten, die de rechtbank allemaal bewezen achtte. Wel corrigeerde de rechtbank de periode van een van de belagingen, omdat uit de aangifte bleek dat die pas in september 2025 begon en niet al begin augustus.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met de ernst van de langdurige stalking, maar ook met het feit dat de man niet eerder onherroepelijk was veroordeeld voor soortgelijke feiten en dat de bewezen feiten hem gelet op zijn zorgmachtiging in verminderde mate konden worden toegerekend. De rechtbank volgde daarom de eis van de officier van justitie: een gevangenisstraf van 363 dagen, waarvan 180 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Omdat het gevaar op herhaling volgens de reclassering hoog is en de belaging alleen door de aanhouding van de man is gestopt, legde de rechtbank hem bovendien voor drie jaar contact- en locatieverboden op ten aanzien van twee van de slachtoffers en hun kinderen, en een verbod om zich in bepaalde delen van Groningen te bevinden. Deze maatregelen zijn direct uitvoerbaar.
Twee slachtoffers krijgen een schadevergoeding: € 3.000 immateriële schade voor de ene vrouw en € 2.500 voor de andere, beide vermeerderd met wettelijke rente. De rechtbank legt de man ook de verplichting op om deze bedragen aan de Staat te betalen, zodat de vrouwen niet zelf achter het geld aan hoeven.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:312, Rechtbank Noord-Nederland, 05-02-2026, 18/022873-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2026:131, Rechtbank Noord-Nederland, 22-01-2026, 18-140364-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4904, Rechtbank Noord-Nederland, 04-12-2025, 18/221761-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4231, Rechtbank Noord-Nederland, 17-10-2025, 18/108724-23
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18.043638.26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.