Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:3465Strafrecht; Materieel Strafrecht

Rechter veroordeelt man tot 36 maanden cel voor misbruik van twee minderjarige jongens — RBNNE:2026:3465

seksueel misbruik van minderjarigen, grooming en bezit van kinderporno

Eiser / verzoeker

openbaar ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

de verdachte

Verdachte veroordeeld tot 36 maanden gevangenisstraf waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met schadevergoeding van € 6.000 en € 1.500 aan de slachtoffers.

  • Verdachte vrijgesproken van het feit met betrekking tot de periode vóór de zestiende verjaardag van een van de slachtoffers, omdat de exacte pleegperiode niet met voldoende zekerheid kon worden vastgesteld
  • Verdachte bekende de overige feiten: seksueel misbruik van twee minderjarige jongens, grooming via WhatsApp en Bullchat en bezit van kinderporno
  • Pro Justitia rapportages stellen een persoonlijkheidsstoornis en een hebefiele stoornis vast; het bewezen verklaarde wordt de man in verminderde mate toegerekend
  • Rechtbank legt een lagere straf op dan de geëiste vijf jaar, mede vanwege de vastgestelde stoornissen en het lage tot matige recidiverisico
  • Schadevergoeding van € 6.000 en € 1.500 toegekend aan de slachtoffers via de schadevergoedingsmaatregel; telefoon en computer verbeurdverklaard

Samenvatting

De rechtbank Noord-Nederland, locatie Assen, heeft een man veroordeeld voor het seksueel misbruiken van twee minderjarige jongens uit Coevorden en Emmen, voor grooming en voor het bezit van kinderporno. Van een vijfde beschuldiging, misbruik van een van de jongens in de periode voordat deze zestien werd, sprak de rechtbank hem vrij.

Volgens het bewezen verklaarde had de man tussen augustus 2024 en januari 2025 herhaaldelijk seksueel contact met een destijds zestienjarige jongen, waaronder orale seks, en betaalde hij die jongen daarvoor geld. Op 7 september 2024 pleegde hij eenmalig een vergelijkbaar feit met een toen vijftienjarige jongen. Daarnaast benaderde de man beide jongens via WhatsApp en de chatapp Bullchat, deed zich daarbij voor als iemand anders en vroeg hen om seksueel getinte foto's en video's te sturen. Die beelden had hij ook daadwerkelijk in bezit, wat volgens de wet geldt als kinderpornografie.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man erkende deze feiten volledig, waardoor de rechtbank kon volstaan met een beknopte opsomming van het bewijs. Voor de vijfde beschuldiging, die zag op de periode vlak voordat het oudste slachtoffer zestien werd, kon niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld dat de seksuele handelingen precies in die periode hadden plaatsgevonden. Op dat punt volgde daarom vrijspraak.

Over de man zijn meerdere Pro Justitia rapportages opgemaakt. Daaruit blijkt dat hij een persoonlijkheidsstoornis heeft, met schizoïde, paranoïde en narcistische trekken, en daarnaast een hebefiele stoornis: een seksuele voorkeur voor kinderen in de vroege puberteit. Volgens de deskundigen speelden deze stoornissen een rol bij het plegen van de feiten en kon de man het bewezen verklaarde daardoor in verminderde mate worden toegerekend. De rechtbank nam dit advies over. Neuropsychologisch en neurologisch onderzoek leverde geen aanwijzingen op voor een hersenaandoening. De reclassering schat het recidiverisico in als matig laag en adviseerde een deels voorwaardelijke straf met een meldplicht, verplichte behandeling gericht op seksualiteit en een contactverbod met beide slachtoffers.

De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van vijf jaar, plus een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel. De verdediging bepleitte een onvoorwaardelijk deel gelijk aan het voorarrest, aangevuld met de maximale taakstraf en een voorwaardelijke celstraf met de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. De rechtbank koos voor een tussenweg: gelet op de ernst van de feiten was volgens haar een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf nodig, maar de vastgestelde stoornissen en het beperkte vermogen van de man om weerstand te bieden aan zijn seksuele drift rechtvaardigden een lagere straf dan door de officier van justitie was geëist.

De beide slachtoffers hadden zich als benadeelde partij gevoegd met een verzoek om schadevergoeding. De rechtbank kende het ene slachtoffer € 6.000 toe, het maximum binnen de toepasselijke categorie van de Rotterdamse Schaal voor smartengeld, en het andere slachtoffer € 1.500, omdat niet volledig kon worden vastgesteld in hoeverre diens psychische klachten aan het misbruik waren toe te schrijven. Beide bedragen legde de rechtbank op via de schadevergoedingsmaatregel, met wettelijke rente. De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar en bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht, verplichte behandeling en een contactverbod met beide slachtoffers, en verklaarde zijn telefoon en computer verbeurd. Een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel, zoals door de officier van justitie gevorderd, legde de rechtbank niet op.

Betrokken advocaten

mr. J.A.J. Brahm

verdachte

Van Soest & Brahm Advocaten, ROTTERDAM

56 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18/027465-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht