Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:3507Strafrecht; Materieel Strafrecht

Rechter veroordeelt man tot voorwaardelijke celstraf voor handel in MDMA en xtc — RBNNE:2026:3507

handel in en bezit van harddrugs (Opiumwet)

Eiser / verzoeker

officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 178 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk, en een taakstraf van 60 uur wegens drugshandel, met vrijspraak van het bezit van amfetamine bij de woning van een medeverdachte.

  • Verdachte bekende de handel in 3-MMC, MDMA en xtc-pillen en het bezit van harddrugs volledig, waardoor de rechtbank kon volstaan met een beknopte bewijsopgave
  • Vrijspraak voor amfetamine die verstopt bij de woning van een medeverdachte werd gevonden, omdat niet kon worden vastgesteld dat verdachte daarvan wist of ermee samenwerkte
  • Eerdere veroordeling voor soortgelijke feiten weegt strafverzwarend, tijdsverloop sinds de feiten weegt strafmatigend
  • Rechtbank volgt de eis van 178 dagen gevangenisstraf waarvan 120 dagen voorwaardelijk, maar legt geen extra onvoorwaardelijke celstraf op om de positieve ontwikkeling van verdachte niet te doorkruisen
  • Rechtbank verklaart het inbeslaggenomen geldbedrag en de bij het drugsvervoer gebruikte auto verbeurd

Samenvatting

De rechtbank Noord-Nederland heeft een man veroordeeld tot een grotendeels voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf van 60 uur, omdat hij samen met een ander handelde in 3 MMC, MDMA en xtc-pillen en daarnaast harddrugs bij zich had. Van een derde aanklacht, over amfetamine die bij een medeverdachte werd gevonden, sprak de rechtbank hem vrij.

Het onderzoek richtte zich op de periode van 30 juni tot en met 17 juli 2024, waarin de man in verschillende plaatsen in Groningen en Drenthe, waaronder Musselkanaal, Stadskanaal en Ter Apel, samen met een ander drugs zou hebben verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd. Op 17 juli 2024 werd bij een doorzoeking bovendien ongeveer 92,33 gram MDMA en 8,34 gram amfetamine bij hem aangetroffen. De man bekende deze twee feiten op de zitting volledig, waardoor de rechtbank kon volstaan met een beknopte opsomming van de bewijsmiddelen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De derde aanklacht betrof 17,22 gram amfetamine die diezelfde dag werd gevonden bij de woning van een medeverdachte, verstopt in een sigarettenpakje achter een bloempot bij de voordeur en in een sieradendoosje in een wasmand onder de overkapping. De officier van justitie vond de ontkenning van de man dat hij hiervan wist ongeloofwaardig, omdat afnemers hadden verklaard drugs te kopen bij zowel de man als de medeverdachte en de woning als afhaallocatie werd gebruikt. De rechtbank oordeelde echter dat de amfetamine, gelet op de verstopplekken, tot de handelsvoorraad van de medeverdachte behoorde en dat niet kon worden vastgesteld dat de man daarvan wist of er nauw en bewust mee samenwerkte. Van dit onderdeel sprak de rechtbank hem daarom vrij.

Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met de ernst van de drugshandel, die bijdraagt aan het criminele drugscircuit en aan de schade die harddrugsgebruik voor de volksgezondheid en de samenleving kan veroorzaken. Tegelijk woog mee dat de man eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke feiten, wat de rechtbank strafverzwarend meenam. In het voordeel van de man telde het tijdsverloop tussen de gepleegde feiten en de zitting, evenals een reclasseringsrapport waaruit bleek dat hij zijn leven inmiddels een positieve wending heeft gegeven. De reclassering schatte het risico op herhaling laag in, wees op beschermende factoren zoals een vaste dagbesteding, een partner en een vernieuwd sociaal netwerk, en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden of verder toezicht.

De officier van justitie had een gevangenisstraf van 178 dagen geëist, waarvan 120 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank volgde deze eis voor de gevangenisstraf, maar wilde geen onvoorwaardelijke celstraf opleggen die verder gaat dan de tijd die de man al in voorarrest heeft gezeten, omdat dit de positieve ontwikkeling in zijn leven zou kunnen doorkruisen. Naast de gevangenisstraf legde de rechtbank daarom ook een taakstraf van 60 uur op, met een vervangende hechtenis van 30 dagen als de taakstraf niet naar behoren wordt uitgevoerd.

De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 178 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, met aftrek van het voorarrest, plus een taakstraf van 60 uur. Daarnaast verklaarde de rechtbank het inbeslaggenomen geldbedrag van 120 euro en de Audi van de man verbeurd, omdat de auto bij het vervoer van drugs was gebruikt en het geld grotendeels uit de drugshandel afkomstig was.

Betrokken advocaten

mr. K.B. Spoelstra

verdachte

Argus Advocaten, GRONINGEN

106 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18/233103-24

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht