Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:3508Strafrecht; Materieel Strafrecht

Rechtbank legt veelpleger onvoorwaardelijke ISD-maatregel van twee jaar op — RBNNE:2026:3508

oplegging van een ISD-maatregel aan een veelpleger

Eiser / verzoeker

het openbaar ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

de verdachte (veelpleger)

Verdachte veroordeeld voor diefstal, heling en witwassen; rechtbank legt de gevorderde onvoorwaardelijke ISD-maatregel van twee jaar op.

  • Rechtbank acht drie afzonderlijke zaken bewezen: diefstal door braak bij een horecazaak, opzetheling van een gestolen gitaar en witwassen van een afgeperst geldbedrag van € 50
  • Verdachte staat als veelpleger geregistreerd en voldoet aan de wettelijke criteria voor plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel)
  • Eerdere voorwaardelijke straffen en reclasseringstrajecten hebben niet tot gedragsverandering geleid, waardoor de rechtbank een onvoorwaardelijke ISD-maatregel van twee jaar oplegt, zonder aftrek van voorarrest
  • De rechtbank wijst het verzoek van de verdediging om een voorwaardelijke ISD-maatregel met klinische behandeling af
  • De vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van één maand wijst de rechtbank af, omdat dat niet opportuun is naast de ISD-maatregel

Samenvatting

Een man die al jarenlang veelvuldig met justitie in aanraking komt, moet van de rechtbank Noord-Nederland twee jaar naar een instelling voor stelselmatige daders, de zogenoemde ISD-maatregel. De rechtbank veroordeelt hem voor diefstal, heling en witwassen.

De drie zaken die de rechtbank samen behandelde, stonden los van elkaar. In april 2026 brak de man in bij een horecazaak in Leeuwarden, waar hij eerder had gewerkt. Hij forceerde een deur en een afgesloten buitenkast en nam onder meer een fles wijn, een steakmes, een asbak, een peper- en zoutstel en de kassalade mee. Camerabeelden van de zaak zelf en van een naburig pand toonden een persoon met een herkenbare jas, die overeenkwam met de jas die de man bij zijn aanhouding droeg; een deel van de gestolen spullen werd bovendien bij hem aangetroffen. Zijn verklaring dat hij de jas en de fles wijn van iemand anders had gekregen, vond de rechtbank niet aannemelijk, mede omdat hij zeer kort na het inbraakalarm dichtbij de plaats delict werd aangehouden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Een paar maanden eerder, in februari 2026, was de man op straat gezien met een dure gitaar van het merk Guild, die kort daarvoor uit een auto was gestolen. Hij verklaarde dat hij de gitaar als onderpand had gekregen van een drugsgebruiker in ruil voor 50 euro, en dat hij wel vaker mensen hielp met het doorverkopen van gestolen spullen. Volgens de rechtbank blijkt daaruit dat hij wist dat de gitaar van diefstal afkomstig was, zodat sprake is van opzetheling.

De derde zaak dateert van mei 2025. Een slachtoffer werd toen beroofd van zijn autosleutels en moest 50 euro overmaken om ze terug te krijgen. Dat bedrag kwam terecht op een bankrekening die de man gebruikte. Zijn verklaring dat hij alleen een groep mannen probeerde te helpen, achtte de rechtbank niet geloofwaardig; volgens de rechtbank moet hij hebben geweten dat het geld van een misdrijf, in dit geval afpersing, afkomstig was. Dat levert witwassen op.

Voor de strafmaat vroeg de officier van justitie niet om een gevangenisstraf, maar om plaatsing van de man in een inrichting voor stelselmatige daders voor twee jaar, zonder aftrek van de tijd die hij al vastzat. Deze maatregel is bedoeld voor mensen die keer op keer strafbare feiten plegen en bij wie andere maatregelen niet meer helpen. Uit het reclasseringsrapport blijkt dat de man al jaren op de veelplegerslijst staat, kampt met verslavingsproblematiek en dat eerdere voorwaardelijke straffen en begeleidingstrajecten niet tot verandering hebben geleid. De reclassering schat de kans op herhaling hoog in en ziet alleen nog heil in een langdurig, gestructureerd traject binnen een ISD-instelling.

De verdediging pleitte voor een lichtere aanpak: geen onvoorwaardelijke ISD-maatregel, maar een voorwaardelijke variant met verplichte behandeling voor zijn psychiatrische problematiek. De rechtbank volgt dat pleidooi niet. Zij stelt vast dat de man aan alle wettelijke voorwaarden voor de maatregel voldoet en dat eerdere, mildere trajecten geen effect hebben gehad. Om de maatschappij te beschermen en herhaling te voorkomen, is volgens de rechtbank alleen een onvoorwaardelijke ISD-maatregel nog passend.

Ten slotte moest de rechtbank ook beslissen over een vordering van de officier van justitie om een eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van één maand alsnog ten uitvoer te leggen, omdat de man tijdens de proeftijd opnieuw in de fout ging. De rechtbank wijst die vordering af: naast de nieuw opgelegde ISD-maatregel van twee jaar acht zij het niet zinvol om die oude straf ook nog te laten uitzitten.

De rechtbank legt de man dan ook de ISD-maatregel op voor de duur van twee jaren, exact zoals de officier van justitie had gevorderd.

Betrokken advocaten

mr. L.I. Veenstra

verdachte

Veenstra & Wallinga Advocaten, LEEUWARDEN

24 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18-113947-26

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht