Rechter legt Groningse man ISD-maatregel op na herhaalde overtreding gebiedsverbod — RBNNE:2026:3519
ISD-maatregel wegens stelselmatige overtreding van een gebiedsverbod en mishandeling
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte, zwervende man met schizofrenie en verslavingsproblematiek
Verdachte veroordeeld tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) voor de duur van twee jaar
- Verdachte overtrad in mei 2026 viermaal het gebiedsverbod voor de Groningse binnenstad
- Bij een aanhouding mishandelde hij een handhaver met een klap in de hals en verzette hij zich
- Reclassering adviseerde de ISD-maatregel wegens hoog recidiverisico en mislukte zorgtrajecten
- Rechtbank legt ISD-maatregel van twee jaar op, zonder aftrek van voorarrest
- Benadeelde agent krijgt € 200 smartengeld met schadevergoedingsmaatregel
Samenvatting
Een 44-jarige man uit Groningen heeft van de rechtbank Noord-Nederland de maatregel plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD) van twee jaar opgelegd gekregen. De rechtbank stelde vast dat hij vier keer een gebiedsverbod voor de Groningse binnenstad overtrad en dat hij bij een van die overtredingen een handhaver mishandelde en zich verzette tegen zijn aanhouding.
De gemeente Groningen had de man in april 2026 een gebiedsverbod van twaalf weken opgelegd, geldig tot en met 21 juli 2026, om verdere verstoring van de openbare orde te voorkomen. De burgemeester motiveerde het besluit met de wens nieuwe overlast te voorkomen. Ondanks dat verbod werd de man in mei 2026 viermaal aangetroffen in het verboden gebied: op straat, in een portiek en zittend onderaan een parkeergarage.
Bij een van die confrontaties, op 27 mei 2026 voor een Jumbo-supermarkt, ontstond een worsteling toen agenten hem probeerden aan te houden. Volgens het proces-verbaal probeerde de man zich los te rukken en haalde hij uit met zijn linkerhand richting het hoofd van een van de agenten. Die agent verklaarde dat hij de klap probeerde te ontwijken maar dat de vuist zijn hals raakte. De rechtbank achtte bewezen dat de man deze agent mishandelde terwijl deze zijn werk deed, en dat hij zich met geweld verzette tegen zijn aanhouding.
De officier van justitie vorderde voor alle feiten de ISD-maatregel voor de duur van twee jaar, zonder aftrek van de tijd die de man al in voorarrest had doorgebracht. De raadsvrouw van de man voerde aan dat hij kampt met complexe psychische problematiek en voortdurend psychotisch is, en dat hij daarom eerder in de zorg dan in het strafrecht thuishoort.
De rechtbank volgde niettemin het advies van de reclassering. Uit een reclasseringsrapport bleek dat de man is gediagnosticeerd met schizofrenie met wanen, wat in combinatie met drugsgebruik tot onvoorspelbaar en ontregeld gedrag kan leiden. Hij heeft een lange voorgeschiedenis in de geestelijke gezondheidszorg, met eerdere klinische opnames op basis van zorgmachtigingen en een forensisch traject, waaronder een plaatsing in 2024 binnen een forensisch psychiatrische afdeling. Volgens de behandelaars beperkte de begeleiding zich feitelijk tot het toedienen van gedwongen medicatie, en is een poging om hem duurzaam te laten wonen mislukt omdat hij moeite heeft hulp te accepteren. Hij leidt een zwervend bestaan, kampt met ernstige verslaving en het risico op herhaling werd door de reclassering als hoog beoordeeld.
De rechtbank concludeerde dat aan de wettelijke voorwaarden voor de ISD-maatregel is voldaan: de man is in de afgelopen vijf jaar al minstens drie keer onherroepelijk veroordeeld tot een vrijheidsbenemende straf, hij pleegde het nieuwe feit na uitzitten van die straffen en er is ernstig rekening mee te houden dat hij zal recidiveren. Volgens de rechtbank vallen de eerdere zorgtrajecten stuk en biedt de ISD-maatregel de mogelijkheid dat hij stabiliseert en niet langer op straat hoeft te overleven.
Om die redenen achtte de rechtbank de maatregel geboden ter beveiliging van de maatschappij en ter beëindiging van de recidive. De agent die de klap in zijn hals kreeg, vorderde € 200 smartengeld. De rechtbank wees deze vordering toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 27 mei 2026, en legde de man daarnaast de verplichting op ditzelfde bedrag aan de Staat te betalen, met gijzeling van twee dagen als hij niet betaalt. Voor de overige bewezen feiten, waaronder de andere overtredingen van het gebiedsverbod, legde de rechtbank geen aparte straf op omdat dit niet past bij de ISD-maatregel. De rechtbank veroordeelde de man tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van twee jaar, zonder aftrek van voorarrest.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2025:4458, Rechtbank Noord-Nederland, 30-10-2025, 18/298294-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:3126, Rechtbank Noord-Nederland, 29-07-2025, 18/105918-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:3831, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-06-2025, 21-000705-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:47, Rechtbank Den Haag, 03-01-2025, NL24.50142
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18-151894-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.