Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:3530Strafrecht; Materieel Strafrecht

Rechtbank veroordeelt man voor brandstichting met molotovcocktail — RBNNE:2026:3530

medeplegen van brandstichting met een molotovcocktail

Eiser / verzoeker

openbaar ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld tot 423 dagen gevangenisstraf, waarvan 420 dagen voorwaardelijk, en 240 uur taakstraf voor het medeplegen van brandstichting, met vrijspraak voor witwassen.

  • Rechtbank acht medeplegen van brandstichting bewezen, zwaarder dan de door justitie gevorderde medeplichtigheid
  • Verklaring van de mededader die de brandbom gooide, als betrouwbaar aangemerkt en beslissend voor de bewijsvoering
  • Vrijspraak voor witwassen omdat niet kon worden vastgesteld dat het ontvangen geld uit misdrijf afkomstig was
  • Rechtbank volgt toch de door de officier van justitie geëiste straf, ondanks de zwaardere bewezenverklaring
  • Schadevergoeding van € 7.251,45 aan het slachtoffer, hoofdelijk te betalen met de mededader

Samenvatting

De rechtbank Noord-Nederland heeft een man veroordeeld tot een deels voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf, omdat hij samen met een ander een woning in Easterein in brand stak met een molotovcocktail en vuurwerk. Van het witwassen van een geldbedrag dat hij daarvoor kreeg, sprak de rechtbank hem vrij.

In de nacht van 11 april 2024 werd de bewoner van een huis in Easterein wakker van een knal. Hij liep naar zijn woonkamer en zag iemand bij zijn voorraam staan. Kort daarvoor was er een steen door het raam gegooid, waarna een fles met motorbenzine en aangestoken vuurwerk naar binnen werd geworpen. Er volgde een explosie en de woonkamer stond over de volle breedte in brand. De bewoner stond op ongeveer twee meter afstand van de plek waar de brandbom neerkwam en liep brandwonden in zijn gezicht op. Forensisch onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut wees uit dat op de aangetroffen brandsporen resten van motorbenzine zaten.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdachte verklaarde dat hij in opdracht van iemand anders een jongen in de nacht van het incident met de auto naar Easterein had gebracht en daarvoor geld had gekregen. Die jongen, die apart wordt vervolgd, verklaarde dat hij door de verdachte was opgehaald in Rotterdam, dat de brandbare fles en het vuurwerk al in de auto lagen toen hij instapte, en dat de verdachte onderweg ook nog een baksteen had gehaald waarmee hij het raam van de woning kon inslaan.

De officier van justitie vorderde vrijspraak voor het medeplegen van de brandstichting, omdat de rol van de verdachte volgens hem niet meer was dan die van chauffeur, en vroeg in plaats daarvan een veroordeling voor medeplichtigheid. De rechtbank dacht daar anders over. Zij vond de verklaring van de jongen die de brand had gesticht betrouwbaar en oordeelde dat de bijdrage van de verdachte groter was dan alleen rijden: hij had de benodigde spullen in zijn auto klaar laten liggen en onderweg ook nog de steen geregeld waarmee het raam kon worden ingeslagen. Daarmee was volgens de rechtbank sprake van een zo nauwe en bewuste samenwerking dat het medeplegen van de brandstichting bewezen kon worden verklaard, zwaarder dus dan de door justitie gevorderde medeplichtigheid.

Van het tweede verwijt, het witwassen van 200 euro die de verdachte voor zijn aandeel kreeg, sprak de rechtbank hem vrij, omdat niet kon worden vastgesteld dat dit geld daadwerkelijk uit een misdrijf afkomstig was.

Bij het bepalen van de straf woog de rechtbank mee dat de bewoner van de woning ernstig in gevaar was geweest: had hij dichter bij het raam gestaan, dan had hij zwaar lichamelijk letsel kunnen oplopen of had zijn leven gevaar kunnen lopen. Ook de psychische impact op het slachtoffer, dat begeleiding kreeg om het incident te verwerken, telde mee. Tegelijk hield de rechtbank rekening met de kwetsbare achtergrond van de verdachte: hij groeide op in armoede, was daardoor vatbaar voor het aanbod om snel geld te verdienen, maar had inmiddels gebroken met zijn criminele contacten, werkte als bezorger, had geen schulden meer en gebruikte geen alcohol of drugs meer. De reclassering schatte het recidiverisico laag in.

Ondanks dat de rechtbank tot een zwaardere bewezenverklaring kwam dan de officier van justitie had gevorderd, volgde zij toch de door hem geëiste straf, omdat die naar haar oordeel passend bleef. De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 423 dagen, waarvan 420 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, en tot een taakstraf van 240 uur. Aan de voorwaardelijke straf verbond zij een meldplicht, een training gericht op cognitieve vaardigheden en de verplichting om te werken aan een zinvolle dagbesteding en aan zijn financiën. De rechtbank kende de bewoner van de woning bovendien een schadevergoeding toe van € 7.251,45, hoofdelijk te betalen samen met zijn mededader.

Betrokken advocaten

mr. P. Bonthuis

verdachte

Bonthuis Strafrechtadvocatuur, HASKERDIJKEN

75 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18.394859.24

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht