Rechtbank Assen veroordeelt man tot 9 maanden cel voor wapenbezit en doodsbedreiging broer — RBNNE:2026:3820
wapenbezit en bedreiging
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 9 maanden gevangenisstraf waarvan 3 maanden voorwaardelijk, voor wapenbezit en bedreiging.
- Vuurwapen en munitie in de middenconsole van de auto van verdachte aangetroffen en bevestigd door twee getuigen
- Bedreiging bewezen ondanks dat de aangever de enige was die over de exacte dreigwoorden verklaarde
- Verdachte weigerde medewerking aan psychiatrisch onderzoek, waardoor toerekeningsvatbaarheid niet kon worden vastgesteld
- Rechtbank legt langer voorwaardelijk deel op dan geëist om hulpverlening te stimuleren en als waarschuwing
- Wapen en munitie onttrokken aan het verkeer
Samenvatting
Een man uit de gemeente Hoogeveen is door de rechtbank Noord-Nederland veroordeeld tot negen maanden gevangenisstraf, waarvan drie voorwaardelijk, voor het voorhanden hebben van een vuurwapen met munitie en voor het bedreigen van zijn broer met de dood.
Het ging om een incident op 14 september 2025. De man reed met zijn broer in de auto toen hij een klepje van de middenconsole opende. Zijn broer zag daar een voorwerp in de vorm van een pistool en een doosje munitie liggen. Vlak daarna hoorde hij de verdachte zeggen dat hij hen allemaal zou vermoorden. Later diezelfde middag liet de man ook zijn nicht een pistool zien dat hij uit de middenconsole haalde, met de woorden dat hij 'ze mooi voor de kop kon schieten', doelend op zijn broer en zus. Toen de politie de auto later die dag staande hield, trof zij in de middenconsole daadwerkelijk een revolver van het merk Bulldog en 17 kogelpatronen aan.
De verdediging bepleitte integrale vrijspraak. Over het wapenbezit voerde de raadsvrouw aan dat de verdachte ontkende dat het wapen van hem was en dat er geen DNA van hem op wapen of munitie was aangetroffen. Over de bedreiging stelde zij dat de aangifte onvoldoende steun vond in ander bewijs, omdat alleen de broer zelf over de bedreiging had verklaard en de nicht juist zei niet de indruk te hebben gehad dat de bedreigende woorden op haar broer sloegen.
De rechtbank volgde dit verweer niet. Uit de verklaringen van zowel de broer als de nicht bleek dat de verdachte hen beiden een vuurwapen en munitie uit de middenconsole had getoond, en de politie trof dat wapen ook daadwerkelijk op die plek aan. De rechtbank achtte de verklaring van de verdachte dat iemand anders het wapen buiten zijn medeweten in de auto had gelegd, ongeloofwaardig. Ook de bedreiging achtte de rechtbank bewezen: de verklaring van de nicht over dreigende uitlatingen van de verdachte jegens zijn broer bood voldoende steun aan de aangifte, en de dreigement paste bovendien in de context van een man die boos was op zijn broer en al maanden was gestopt met zijn medicatie.
Bij de strafoplegging hield de rechtbank rekening met de psychische problematiek van de verdachte. Een psychiater die Pro Justitia onderzoek had moeten doen, kon geen goede inschatting maken van de toerekeningsvatbaarheid omdat de verdachte weigerde mee te werken, al zag de psychiater wel sterke aanwijzingen voor een bipolaire of schizo-affectieve stoornis. De reclassering meldde dat de verdachte inmiddels weer probleembesef en ziekte-inzicht toonde, goed op medicatie was ingesteld en zich aan afspraken hield, en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie eiste 212 dagen gevangenisstraf met aftrek van voorarrest, waarvan 30 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. De rechtbank legde uiteindelijk een zwaardere straf op dan geëist: negen maanden gevangenisstraf, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. De rechtbank motiveerde het langere voorwaardelijke deel met de wens de verdachte te motiveren zijn hulpverlening voort te zetten en hem te waarschuwen voor herhaling. Het in beslag genomen wapen en de munitie werden onttrokken aan het verkeer, en het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis werd opgeheven.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:767, Rechtbank Noord-Nederland, 12-03-2026, 18.315340.25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6889, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 04-11-2025, 21-004516-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:4304, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 11-07-2025, 21-001831-23
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18.242738.25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.