Taakstraf van 160 uur voor bestuurder na frontale botsing met fietser bij Hijken — RBNNE:2026:3823
veroorzaken verkeersongeval met zwaar lichamelijk letsel
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 160 uur en twaalf maanden ontzegging van de rijbevoegdheid, waarvan zes maanden voorwaardelijk met twee jaar proeftijd.
- Beginnend bestuurder reed 70 km/u waar 60 km/u toegestaan was en zette een inhaalmanoeuvre in op een smalle, donkere en mistige weg
- Forensisch onderzoek en twee getuigenverklaringen weerleggen het verweer dat de fietser geen verlichting voerde
- Slachtoffer liep zwaar lichamelijk letsel op: onder meer een bovenbeenbreuk, knieschijfbreuk en hersenbloeding met naar schatting een jaar hersteltijd
- Rechtbank rekent verdachte een eerdere snelheidsovertreding op dezelfde weg en gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef zwaar aan
- Rijontzegging deels voorwaardelijk opgelegd, afwijkend van de eis van het OM, om verdachte langer bewust te houden van de ernst van het feit
Samenvatting
Een jonge automobilist stond terecht bij de rechtbank Noord-Nederland omdat hij in oktober 2024 op de Oranjekanaal ZZ bij Hijken een fietser frontaal aanreed en zwaargewond achterliet. De man reed op dat vroege, mistige en donkere ochtenduur 70 kilometer per uur waar 60 was toegestaan en zette op de smalle weg een inhaalmanoeuvre in op een langzamer rijdend busje. Daarbij kwam hij op de weghelft voor tegemoetkomend verkeer terecht, precies waar op dat moment een fietser hem tegemoetkwam.
De verdachte, een beginnend bestuurder, hield vol dat het om een ongeluk ging. Hij verklaarde dat hij niet aan het inhalen was, geen verlichting bij de fietser had gezien en dat de fietser zelf midden op de weg reed. De rechtbank verwierp dat verweer op basis van forensisch onderzoek en de verklaringen van twee getuigen. Een van hen, die vlak voor de botsing zelf werd ingehaald, zag de auto met hoge snelheid naderen en moest zelf uitwijken om ruimte te geven. Een andere getuige, die samen met het slachtoffer fietste, verklaarde stellig dat beide fietsen op dat moment werkende verlichting voerden.
Het slachtoffer liep zeer ernstig letsel op: een bovenbeenbreuk, een knieschijfbreuk, een onderarmbreuk, een wond aan het onderbeen en een hersenbloeding. Een medische verklaring noemde een geschatte hersteltijd van een jaar, en uit latere verklaringen bleek dat het slachtoffer nog altijd kampt met duizeligheid en revalidatie ondergaat. De rechtbank kwalificeerde dit letsel als zwaar lichamelijk letsel.
De rechtbank oordeelde dat de verdachte zich zeer onvoorzichtig en onoplettend had gedragen: hij reed te hard, zette op een smalle, donkere en mistige weg een gevaarlijke inhaalmanoeuvre in en zag daarbij een duidelijk zichtbare, verlichte fietser over het hoofd. Dat leverde volgens de rechtbank het wettelijk vereiste causale verband en de vereiste mate van schuld op voor overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeersvet, met zwaar lichamelijk letsel als gevolg. De rechtbank verklaarde het primair ten laste gelegde feit bewezen en sprak de verdachte vrij van het overige.
Bij de strafmaat woog de rechtbank mee dat de verdachte kort vóór het ongeval al een snelheidsboete had gekregen voor dezelfde weg en zich daar destijds niet aanspreekbaar op toonde. Ook ter zitting nam hij weinig verantwoordelijkheid en legde hij deels de schuld bij het slachtoffer. Toch hield de rechtbank ook rekening met een reclasseringsrapport dat een stabiel leven en geen hulpvraag beschreef. De officier van justitie had 160 uur taakstraf geëist plus een jaar onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid. De rechtbank volgde de taakstrafeis, maar week af bij de rijontzegging: van de twaalf maanden werd de helft, zes maanden, voorwaardelijk opgelegd met een proeftijd van twee jaar, om de verdachte langer bewust te houden van de ernst van het feit.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18.295183.25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.