Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBNNE:2026:3841Strafrecht; Materieel Strafrecht

Rechter legt man 8 maanden cel op voor afpersing van twee tieners in Groningen — RBNNE:2026:3841

afpersing en bedreiging

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte vrijgesproken van diefstal met geweld, maar veroordeeld voor afpersing en bedreiging tot 8 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf en schadevergoeding aan de slachtoffers.

  • Vrijspraak van diefstal met geweld, omdat de goederen onder dwang zijn afgegeven en niet weggenomen
  • Veroordeling voor afpersing en bedreiging op basis van drie onafhankelijke herkenningen door verbalisanten op camerabeelden
  • Rechtbank neemt medeplegen aan: verdachte pinde het geld terwijl de medeverdachte de slachtoffers vasthield
  • Straf lager dan de eis van het OM (8 tegen 12 maanden), mede door tijdsverloop en de samenloopregeling van artikel 63 Sr
  • Hoofdelijke schadevergoeding aan beide minderjarige slachtoffers met schadevergoedingsmaatregel en vervangende gijzeling

Samenvatting

De rechtbank Noord-Nederland in Groningen veroordeelde een 30-jarige man tot acht maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de afpersing van twee jongens van 13 en 14 jaar oud. De zaak draaide om een overval op 13 juli 2024, waarbij twee mannen de jongens op straat aanspraken en een van hen een mes tegen het lichaam van een van de slachtoffers hield. De daders eisten geld en dreigden met de woorden 'ik ga je steken als je niet goed meewerkt' en 'ik ga je doodschieten'.

De jongens moesten hun pinpas, pincode, 250 euro, 20 euro en hun airpods afgeven. Een van de daders fietste vervolgens weg om bij een pinautomaat bij een Albert Heijn geld op te nemen, terwijl de ander bij de slachtoffers bleef om te voorkomen dat zij zouden vluchten of alarm zouden slaan. De verdachte was zelf niet op de zitting aanwezig, maar liet zich vertegenwoordigen door zijn advocaat, die verklaarde dat zij uitdrukkelijk gemachtigd was om de verdediging te voeren.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdediging bepleitte vrijspraak voor alle feiten, omdat volgens de raadsvrouw onvoldoende vaststond dat de verdachte een van de twee daders was. De rechtbank volgde dit verweer gedeeltelijk: van de primair ten laste gelegde diefstal met geweld sprak zij de man vrij, omdat de slachtoffers hun spullen onder dwang hadden afgegeven en niet was weggenomen. Dat feit leverde in plaats daarvan afpersing op, de subsidiair ten laste gelegde variant.

Voor de identificatie van de verdachte was de camerabeelden van de Albert Heijn doorslaggevend. Op die beelden was te zien hoe iemand met een pinpas van een van de slachtoffers geld pinde, op een tijdstip dat overeenkwam met de bankafschrijving. Drie verbalisanten herkenden de man op de beelden onafhankelijk van elkaar, van wie twee hem kort daarvoor nog hadden verhoord in een andere zaak en een derde hem als politieagent meermaals van dichtbij had gezien. De rechtbank achtte deze herkenningen, mede gelet op de wijze waarop ze tot stand kwamen, betrouwbaar en achtte bewezen dat de verdachte samen met een onbekend gebleven medeverdachte de afpersing en de bedreiging had gepleegd.

Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met de ernst van het feit: twee volwassen mannen dwongen twee minderjarige jongens onder dreiging van een mes hun bezittingen af te geven, in het openbaar, wat bijdraagt aan gevoelens van onveiligheid in de samenleving. Ook woog mee dat de verdachte eerder is veroordeeld voor vermogensdelicten en ten tijde van het feit in een proeftijd van een andere veroordeling liep. Een reclasseringsrapport beschreef problemen op vrijwel alle leefgebieden, verslaving aan cannabis en cocaïne en een vermoeden van een licht verstandelijke beperking, en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden omdat begeleiding niet aansloeg.

De officier van justitie had 12 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf geëist. De rechtbank kwam met de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting uit op een basis van 6 tot 10 maanden voor in vereniging gepleegde afpersing, en verhoogde dit vanwege de recidive en de proeftijd, maar liet in strafmatigende zin ook het tijdsverloop en de wettelijke samenloopregeling meewegen. Uiteindelijk sprak de rechtbank de man vrij van de primair ten laste gelegde diefstal met geweld, veroordeelde hem voor afpersing en bedreiging, en legde hem 8 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf op. Daarnaast moet hij de twee slachtoffers hoofdelijk met zijn medeverdachte € 1.772,90 en € 1.020,00 schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente, met een schadevergoedingsmaatregel en vervangende gijzeling als hij niet betaalt.

Betrokken advocaten

mr. N.B. Swart

verdachte

Advocatenkantoor Swart, GRONINGEN

306 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

18/081738-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf

Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4874
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4873
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
RBNNE:2026:4875
Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht
Autobedrijf krijgt € 45.000 boete voor witwassen en valsheid in geschrift bij autoleasefraude

Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.

Rechtbank Noord-Nederland·
Strafrecht; Materieel Strafrecht