Man die keel van zijn vrouw dichtkneep krijgt 300 dagen cel, geen poging doodslag maar zware mishandeling — RBNNE:2026:4086
huiselijk geweld, poging zware mishandeling door wurgen van echtgenote, vrijspraak poging doodslag
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte (echtgenoot van het slachtoffer)
Verdachte wordt vrijgesproken van poging tot doodslag en veroordeeld voor poging tot zware mishandeling tot 300 dagen gevangenisstraf, waarvan 80 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en bijzondere voorwaarden; daarnaast tenuitvoerlegging van 19 dagen.
- De aangifte blijft betrouwbaar ondanks latere intrekkingspogingen, omdat zij steun vindt in letsel, berichten aan de moeder en camerabeelden.
- Voorwaardelijk opzet op de dood is niet bewezen: het dossier zegt te weinig over kracht, intensiteit en duur van het knijpen.
- Tweemaal met beide handen de keel dichtknijpen schept een aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel, die verdachte bewust aanvaardde.
- Huiselijk geweld in aanwezigheid van kinderen en aanwijzingen voor intieme terreur rechtvaardigen een straf boven het oriëntatiepunt en een langer voorwaardelijk deel.
- De voorwaardelijke straf van 19 dagen uit een eerder arrest wordt ten uitvoer gelegd.
Samenvatting
Op zaterdagmiddag 7 februari 2026 greep een man in een woning in Groningen zijn echtgenote op de bovenverdieping met beide handen bij de keel en kneep die dicht. Zij vroeg hem een paar keer op te houden, maar hij ging door. Daarna sleurde hij haar aan haar arm op het bed, ging bovenop haar zitten, drukte zijn knie in haar buik en kneep opnieuw haar keel dicht. Ze kon bijna geen adem meer halen, voelde druk naar haar hoofd gaan en kreeg geen geluid meer uit haar mond. De vier jonge kinderen van het stel waren in huis.
Die avond belde de vrouw haar moeder en vertelde dat haar man had geprobeerd haar te wurgen. Ze stuurde een foto van haar verwondingen en vroeg haar moeder de politie te bellen. Agenten zagen meteen donkere striemen in haar hals, ondanks de hoofddoek die zij droeg. Een forensisch arts stelde later zes bloeduitstortingen in de hals vast. De man, geboren in 1994, werd aangehouden en zat sindsdien vast.
De officier van justitie vervolgde hem voor poging tot doodslag, en subsidiair voor poging tot zware mishandeling. De verdediging vroeg vrijspraak. De man ontkende de keel van zijn vrouw te hebben dichtgeknepen. De vrouw had na haar aangifte meermalen gezegd dat ze die wilde intrekken, dat haar aangifte vals was en dat ze het letsel zelf had toegebracht. Volgens de raadsman paste het letsel ook bij dat scenario, en klopten de camerabeelden niet met de aangifte.
De rechtbank Noord-Nederland vond de oorspronkelijke verklaringen van de vrouw wel betrouwbaar. Zij had kort na het voorval gedetailleerd verteld wat er gebeurde, en twee dagen later bij een tweede verhoor op de belangrijke punten hetzelfde verklaard. Haar verhaal werd gesteund door het letsel dat de politie zag, door de bevindingen van de forensisch arts, door haar berichten aan haar moeder en door camerabeelden waaruit bleek dat het stel tussen 16.37 en 16.46 uur samen boven was. Dat zij later haar aangifte wilde intrekken maakte haar verklaring niet onbetrouwbaar. Zij had zelfs al direct voorspeld dat haar man zou wijzen op haar geschiedenis van zelfbeschadiging om haar ongeloofwaardig te maken, en ontkende met klem dat daarvan nu sprake was. De verklaring die de man op de zitting gaf, noemde de rechtbank volstrekt ongeloofwaardig.
Voor een poging tot doodslag moet vaststaan dat de man op zijn minst bewust de aanmerkelijke kans aanvaardde dat zijn vrouw zou overlijden. Het dossier bevatte volgens de rechtbank onvoldoende informatie over de kracht, intensiteit en duur van het knijpen, en ook de forensisch arts kon daarover geen uitsluitsel geven. De rechtbank sprak de man daarom vrij van poging tot doodslag. Wel achtte zij poging tot zware mishandeling bewezen. In de hals zitten kwetsbare organen zoals de luchtpijp, het strottenhoofd en de halsslagader, en enkele seconden dichtknijpen kan al leiden tot zuurstofgebrek in de hersenen. Door twee keer kort achter elkaar met beide handen de keel dicht te knijpen, nam de man die kans op zwaar letsel bewust voor lief.
Bij de straf woog de rechtbank zwaar dat het geweld plaatsvond in de echtelijke woning, waar iemand zich bij uitstek veilig moet voelen, terwijl de kinderen thuis waren. De man nam geen verantwoordelijkheid, bagatelliseerde de problemen in de relatie en legde de schuld volledig bij zijn vrouw. Omdat het stel samen verder wil en de rechtbank in het dossier aanwijzingen zag voor intieme terreur, en de reclassering het risico op herhaling matig tot hoog inschat, koos de rechtbank voor een voorwaardelijk deel van 80 dagen met toezicht. De officier had 24 maanden geëist, waarvan 12 voorwaardelijk, maar ging uit van poging tot doodslag.
De rechtbank veroordeelde de man tot 300 dagen gevangenisstraf, waarvan 80 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Hij moet zich melden bij de reclassering, zich laten behandelen bij De Waag, vooral gericht op de relatie, en meewerken met Veilig Thuis en het WIJ-team; die voorwaarden gelden direct. De voorlopige hechtenis werd opgeheven. Daarnaast moet hij 19 dagen celstraf uitzitten die het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden hem in juni 2025 voorwaardelijk had opgelegd.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:201, Rechtbank Noord-Nederland, 29-01-2026, C/18/249844 / FA RK 25-5458
Rechtbank Noord-Nederland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2026:2, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 06-01-2026, 200.356.524/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:GHARL:2025:8577, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 16-12-2025, 200.360.207/01 en 200.360.207/02
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2025:1327, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 04-03-2025, 200.346.419/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18-040046-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.