Jonge dealer met pistool krijgt 349 dagen voorwaardelijk en 240 uur taakstraf — RBNNE:2026:4469
harddrugshandel en illegaal wapenbezit
Eiser / verzoeker
Openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte, 23-jarige man uit Groningen
Verdachte veroordeeld tot 365 dagen gevangenisstraf, waarvan 349 dagen voorwaardelijk met 3 jaar proeftijd, en 240 uur taakstraf
- De rechtbank achtte het dealen van harddrugs in de twee maanden voor de aanhouding, het bezit van drugs, een Glock-pistool en 25 patronen bewezen, maar nam de gewichten van de verhandelde drugs niet bewezen aan
- De rechtbank week fors af van de oriëntatiepunten voor strafmaat, omdat de man jong en kwetsbaar is en een positieve ontwikkeling doormaakt, met een VAVO-opleiding en hulpverleningstraject die niet doorkruist mogen worden
- De straf bestaat uit 365 dagen gevangenisstraf, waarvan 349 dagen voorwaardelijk, en 240 uur taakstraf, lager dan de eis van 15 maanden waarvan 6 voorwaardelijk
- De bijzondere voorwaarden van de reclassering, waaronder elektronisch toezicht en ambulante behandeling, zijn dadelijk uitvoerbaar verklaard omdat de reclassering het herhalingsgevaar hoog inschat
Samenvatting
Een 23-jarige man uit Groningen werd op 16 juni 2026 aangehouden met ruim 139 gram heroïne, ruim 153 gram cocaïne en ruim 20 gram MDMA. Bij hem werden ook een Glock 19-pistool en 25 patronen van kaliber 9 mm gevonden. Uit het onderzoek bleek dat hij in de twee maanden daarvoor, van 16 april tot en met 16 juni 2026, in Groningen harddrugs had verkocht, afgeleverd en vervoerd.
De rechtbank Noord-Nederland sprak recht in een meervoudige kamer. De man bekende alle vier de feiten: het aanwezig hebben van de drugs, het dealen, het voorhanden hebben van het pistool en het voorhanden hebben van de munitie. De rechtbank achtte alles bewezen. De gewichten van de drugs die hij in die twee maanden verhandelde, kon de rechtbank niet vaststellen. Die zijn daarom niet bewezen verklaard, en omdat het bij de aangetroffen drugs om een ander moment gaat dan bij het dealen daarvoor, is er geen sprake van één en dezelfde handeling.
De officier van justitie eiste 15 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met drie jaar proeftijd. De verdediging pleitte voor een mildere straf en dacht aan de maximale taakstraf van 240 uur per feit. Een lange cel zou volgens de raadsman noch de man noch de maatschappij helpen.
De rechtbank vond een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf in beginsel passend. De oriëntatiepunten van de rechters noemen voor dit soort feiten samen ruim een jaar cel: zes maanden voor twee maanden dealen, drie maanden voor ongeveer 300 gram harddrugs en vier maanden voor een pistool in huis. Toch week de rechtbank daar fors van af. De man is jong en enigszins kwetsbaar, en de reclassering ziet sinds juli 2026 een positieve ontwikkeling. Hij komt afspraken na, werkt mee aan elektronisch toezicht en volgt een VAVO-opleiding, een opleiding voor volwassenen om een diploma te halen. De rechtbank vond dat een onvoorwaardelijke straf die opleiding en het hulpverleningstraject zou doorkruisen. De reclassering schat de kans op herhaling nog wel hoog in. De man is eerder veroordeeld voor een soortgelijk feit en voor geweldsdelicten, en heeft eerder een PIJ-maatregel afgerond, een maatregel voor jongeren met een stoornis.
De rechtbank legde een gevangenisstraf van 365 dagen op, waarvan 349 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 16 dagen is gedekt door het voorarrest. Daarbovenop kreeg de man een taakstraf van 240 uur, met 120 dagen hechtenis als hij die niet naar behoren uitvoert. Aan de voorwaardelijke straf zijn de bijzondere voorwaarden verbonden die de reclassering adviseerde: een meldplicht, ambulante behandeling, een locatiegebod met elektronisch toezicht van maximaal zes maanden, een opleiding of dagbesteding, controle op middelengebruik, de module Stap voor Stap en begeleiding door Stichting Exodus. Die voorwaarden zijn dadelijk uitvoerbaar, ook als de man in hoger beroep gaat. De rechtbank vreesde dat anders behandeling en begeleiding wegvallen. Het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis is opgeheven. De man had afstand gedaan van de in beslag genomen goederen, daarover besliste de rechtbank niet.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBOVE:2026:512, Rechtbank Overijssel, 03-02-2026, 71.293211.22
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:994, Rechtbank Amsterdam, 03-02-2026, 13/135019-25 (A) en 13/062170-25 (B) (ter terechtzitting gevoegd)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2026:296, Rechtbank Midden-Nederland, 02-02-2026, 16/327615-22
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2026:26, Rechtbank Noord-Nederland, 09-01-2026, 18.109565.25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Noord-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
18-174493-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand. Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog. Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken. Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog. De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt. Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Een autobedrijf uit Groningen heeft jarenlang contant geld ontvangen voor de verkoop en lease van auto's, terwijl dat geld afkomstig was uit misdrijf. Dat oordeelt de rechtbank Noord-Nederland, die het bedrijf veroordeelt voor gewoontewitwassen en valsheid in geschrift. Het bedrijf moet een geldboete van € 45.000 betalen. De uitkomst is het resultaat van procesafspraken tussen het openbaar ministerie en de verdediging. Het witwassen speelde zich af tussen 15 mei 2020 en 16 september 2023. In die periode ontving het bedrijf, samen met twee medeverdachten en andere mededaders, in acht afzonderlijke dossiers contante en girale bedragen van klanten die een auto kochten of leasten. Het ging onder meer om een Volkswagen Golf, een BMW, een Audi Q8, twee Volkswagen Polo's en twee Mercedessen. De bedragen liepen uiteen van € 7.800 tot € 48.485 per klant. Bij één klant ging het om een aanbetaling van € 45.000, € 42.175 aan contant geld en € 3.000 aan Tikkie-betalingen. De rechtbank acht bewezen dat de verdachten wisten dat dit geld geheel of gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig was, en dat zij van het witwassen een gewoonte hadden gemaakt. Daarnaast pleegde het bedrijf valsheid in geschrift. In een kasboek werden in de periode van 15 april 2022 tot en met 5 januari 2023 lagere contante ontvangsten genoteerd dan er in werkelijkheid binnenkwamen. Zo stond er € 9.000 in het kasboek terwijl op 15 april 2022 € 12.400 contant was ontvangen, en € 8.900 terwijl op 5 januari 2023 € 11.460 binnenkwam. Ook de leasecontracten, mantelovereenkomsten en documenten voor het eigendomsvoorbehoud waren vals. Daarin ontbrak dat klanten meerdere aanbetalingen moesten doen. Er stond in dat de maandelijkse betalingen giraal en per automatische incasso verliepen, terwijl ook contant werd betaald. En als verhuurder van de auto's stond een andere partij vermeld dan het bedrijf zelf, dat in werkelijkheid de contractpartij was. De rechtbank besteedt veel aandacht aan de procesafspraken. Het openbaar ministerie en de verdediging legden die op 14 september 2026 schriftelijk vast. Ze komen erop neer dat het bedrijf de feiten niet betwist, geen onderzoekswensen of verweren voert, afstand doet van twee in beslag genomen auto's en afziet van hoger beroep. Het openbaar ministerie eist daarvoor een geldboete van € 45.000, waarvan € 25.000 al voor 1 oktober 2026 als zekerheid is betaald. Het resterende bedrag van € 20.000 wordt in twaalf termijnen voldaan. De rechtbank toetste of deze afspraken een eerlijk proces niet in de weg staan, aan de hand van een arrest van de Hoge Raad van 27 september 2022. Op de zitting bevestigde de bestuurder, bijgestaan door zijn raadsman, dat hij de afspraken en de gevolgen begreep en er vrijwillig voor koos. De rechtbank toetste daarnaast zelf of het bewijs voldoende steun vond in het dossier en of de voorgestelde straf in redelijke verhouding stond tot de ernst van de zaak. Beide vragen beantwoordt zij bevestigend. De bewezenverklaring vindt volgens de rechtbank voldoende steun in de bewijsmiddelen, en de geldboete is passend, mede gelet op de voordelen die afdoening via procesafspraken oplevert. De rechtbank spreekt het bedrijf vrij van het meer of anders ten laste gelegde. De rechtbank verklaart de feiten 1, 2 en 3 bewezen en veroordeelt het bedrijf tot een geldboete van € 45.000.